Ο Σίβερτ Χόιεμ μιλάει για όλα στην ATHENS VOICE

Ο Σίβερτ Χόιεμ βρίσκεται backstage σε συναυλία στη Γερμανία. Απομονώνεται από τους θορύβους και είναι έτοιμος να μιλήσει για τη βιομηχανική σιωπή των Madrugada που ζωντανεύει ξανά 20 χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Μαζί με τους Frode Jacobsen και Jon Lauvland Pettersen συναντούν ξανά το ελληνικό κοινό σε μια ιστορική επανένωση που αγκαλιάστηκε με γρήγορα sold out. Υπάρχει μια ξεχωριστή σχέση με το ελληνικό κοινό από την αρχή. Ο frontman των Madrugada μιλά για τη σχέση αυτή, την απώλεια του Robert Buras, τη δημιουργία του «Industrial Silence».

Η Industrial Silence tour ξεκίνησε. Τι θα λέγατε για τις πρώτες αυτές επετειακές συναυλίες; Υπήρξε καταρχάς πολύ θερμή υποδοχή σε όλους τους πρώτους σταθμούς της περιοδείας με συνεχή sold out. Αυτό όμως που μας συγκινεί είναι η ατμόσφαιρα την ώρα της συναυλίας. Είναι πραγματικά ξεχωριστή. Προσωπικά δεν περίμενα να νιώσω τόσο μοναδικά. Υπάρχει μια αναπάντεχη για μένα νοσταλγική διάθεση. Φαίνεται ότι για ένα μεγάλο μέρος του κοινού ξαναζωντανεύει κάτι πολύ πολύ ιδιαίτερο. Κάτι πολύτιμο. Ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής τους. Ήταν κάτι αναπάντεχο για μένα. Και μάλιστα τόσο στο Όσλο όσο και στη Νορβηγία στο κοινό, πέρα από τους πιστούς φαν, υπήρχαν και νεότερες γενιές που ανακάλυψαν πρόσφατα τους Madrugada. Τελικά ποτέ δεν ξέρεις.

Ένα συγκρότημα που εξαφανίστηκε πριν από 10 χρόνια με την τελευταία κυκλοφορία να μετράει 20 χρόνια πίσω. Όταν ένα γκρουπ σβήνει δεν μπορεί να ξέρεις τι θα συμβεί. Πολλά συγκροτήματα έχουν σβήσει από τον μουσικό χάρτη. Είναι σαν o ήχος των Madrugada να έχει κερδίσει την αυτονομία του πέρα από εμάς. Λαμβάνω μηνύματα από όλα τα μέρη του κόσμου από ανθρώπους που ανακαλύπτουν τους Madrugada και τη μουσική μας. Είναι συγκινητικό.

Φυσικά υπάρχει μια ξεχωριστή σχέση των Madrugada με το ελληνικό κοινό… Μια σταθερή σχέση.
Από την πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε. Είχαμε μόλις κυκλοφορήσει το ντεμπούτο άλμπουμ μας «Industrial Silence», όταν πρωτοήρθαμε στην Ελλάδα και θυμάμαι ότι συναντήσαμε ένα πραγματικά παθιασμένο κοινό. Μας συνεπήρε και εμάς. Γιατί αυτός ήταν ο τρόπος που θέλαμε να ακούγεται η μουσική μας. Με πάθος. Που ξεπερνά ακόμη και το εμπόδιο της γλώσσας. Έχω την αίσθηση ότι αυτό που χαρακτηρίζει το ελληνικό κοινό είναι η σοβαρότητα. Το πάθος και η σοβαρότητα. Ένα στοιχείο που διατρέχει και τη μουσική των Madrugada. Στα αλήθεια δεν μπορώ να το εξηγήσω ακριβώς, αλλά είναι από εκείνες τις σχέσεις που όλα πήγαν κατά κάποιο τρόπο τέλεια από την πρώτη γνωριμία.

Για το «Black Mambo».
Τo «Βlack Mambo» δημιουργήθηκε ακούγοντας Dr. John, και μάλιστα το πρώτο του άλμπουμ. Αυτόν τον αργόσυρτο voodoo ήχο. Ήταν κι αυτό ένα κομμάτι που γράφτηκε πρώτο για το δεύτερό μας άλμπουμ. Γράφτηκε πολύ γρήγορα. Δεν θυμάμαι πολλά. Είχαμε βρεθεί σε ένα στούντιο στο Nιου Τζέρσι για να γράψουμε το δεύτερο άλμπουμ μετά από μια μεγάλη tour με το πρώτο άλμπουμ. Ήταν μια χαοτική περίοδος.

Πώς είναι αυτή η επανένωση για σας και πώς θυμάστε τον Robert Buras;
Για μένα φίλοι είναι οι άνθρωποι που μπορώ να παίξω μαζί τους μουσική. Οι συναυλίες ήταν ο καλύτερος τρόπος για να επανενωθούμε ως τα ιδρυτικά μέλη του γκρουπ, αλλά και να θυμηθούμε τον Robert Buras. Όλες αυτές οι κοινές μνήμες και οι ιστορίες που έχουμε μαζί του δεν έχει σημασία να τις μοιραστούμε με κανέναν άλλο. Κανείς άλλος δεν ήταν εκεί. Όταν έφυγε από τη ζωή ο Robert ήταν κάτι τόσο έντονο. Ήταν μεγάλη απώλεια. Νομίζω πως σήμερα κάνει σε όλους μας καλό αυτή η συνύπαρξη. Ξέρεις, υπάρχει μια τραγική ιστορία για να πεις για τους Μadrugada, αν θέλεις, για το πώς εξελίχθηκαν με τη διάλυση του γκρουπ μετά τον θάνατο του Robert. Η φιλία αυτή είναι ζωντανή και σημαίνει πολλά για όλους μας. Ετοιμαζόμαστε πολύ για αυτό, κάνουμε πρόβες από τον Απρίλιο για αυτό.

Στα credits της ηχογράφησης του άλμπουμ από τη συναυλία σας στο Ηρώδειο αναφέρατε και τον Νίκο Τριανταφυλλίδη που έφυγε από τη ζωή. Πώς τον θυμάστε;
O Νίκος ήταν ξεχωριστός άνθρωπος. Κάναμε μαζί του τις συναυλίες μας. Δεθήκαμε αμέσως μαζί του. Ένας πραγματικά cool τύπος. Ήξερε τα πάντα για το rock n roll, είχε αυτό που λέμε αύρα, τον αγαπούσαμε όλοι μας. Θυμάμαι τόσο πολλές μεταμεσονύχτιες βόλτες μαζί του στην Αθήνα. Μιλώντας συνεχώς για συναυλίες και δίσκους. Μου λείπει πολύ.

Θα υπάρξει διαφορετικό setlist στις ελληνικές συναυλίες;
Θα παίξουμε κάποια τραγούδια ειδικά για το ελληνικό κοινό. Έχω υπόψη μου κάποια τραγούδια που το κοινό περιμένει να ακούσει. Αυτό μόνο μπορώ να πω τώρα. Θα ετοιμάσουμε κάτι για σας.

Θα παίξετε διασκευές;
Δεν παίζουμε διασκευές αυτή την περίοδο. Δεν θέλουμε να περιορίσουμε τις επιλογές από το ρεπερτόριο μας ως Μadrugada. Πέρα από το ντεμπούτο, που παίζουμε ολόκληρο.

Τι θυμάστε από την περίοδο που γράφατε το «Industrial Silence»;
Μας πήρε πολύ καιρό να το γράψουμε. Τα τραγούδια γράφτηκαν σε μια περίοδο 3-4 ετών με πρώτο σκοπό να παίζονται live. Οι ενορχηστρώσεις αυτές και η λυρικότητα που διαθέτουν αποκαλύπτονται σήμερα πολύτιμα στοιχεία για μας. Αυτό είναι εξαιρετικό. Είναι όλα μπροστά μας μετά από τόσα χρόνια. Θυμάμαι όταν γράφαμε το «Electric», το πρώτο κομμάτι που γράφτηκε από το άλμπουμ αυτό πιθανότατα το 1996, αν θυμάμαι καλά. Κάναμε πρόβα στον όροφο ενός βιομηχανικού κτιρίου στο Όσλο δίπλα στο λιμάνι. Θυμάμαι να κλείνω τα φώτα στο στούντιο αυτό και να χαζεύω τα φώτα της πόλης. Παίζαμε ξανά και ξανά το «Electric» μέσα σε αυτή τη νυχτερινή ατμόσφαιρα. Mε τα φώτα της πόλης. Αυτό είναι για μένα το mood του «Industrial Silence». Aυτό είναι το mood των Madrugada.

---

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για τις συναυλίες των Madrugada στις 7&8/4 στην Αθήνα στο Guide της Athens Voice. Θεσσαλονίκη, Paok Sports Arena, στις 5/4.