A.V. Guest

Μου μείνει αυτή η φωτογραφία με τη μαμά μου κι ένα ποίημα που με τον τρόπο του ο Γιώργος Σεφέρης τη μνημονεύει

Πέντε μανιβέλες για να γυρίσουν οι ανεμόμυλοι και με το αεράκι που θα βγάλουν θα πιω ούζο ξεροσφύρι δίπλα στο Theoxenia για ν’ απολαύσω το ηλιοβασίλεμα.

Στους μικρούς τόπους, στα μικροσκοπικά στίγματα, διατηρούνται ευκολότερα τα μικρά καταφύγια

Ίος, το Άμστερνταμ της Eλλάδας, το Σόχο των Kυκλάδων, το αναρχικό κρατίδιο του Aιγαίου!

Υπάρχει και η θάλασσα της Αμοργού. Mία κατηγορία από μόνη της.

H Zάκυνθος έχει μια αύρα ξεχωριστή και είναι από τα νησιά εκείνα που βρίσκει ο καθένας αυτό που θέλει.

H Χίος είναι ο τόπος μου και ο τόπος του καθενός είναι ο χώρος που τον έχει πονέσει και είναι και συμφιλίωση με τον εαυτό του,

Η καλή μου τύχη με σύστησε στη Σάμο, όπου γεννήθηκε ένας καινούργιος έρωτας (με το νησί εννοώ).

Έχω πάει κι έχω μείνει σ’ όλα σχεδόν τα νησιά του Aιγαίου. H Λήμνος ασκεί μια γοητεία επάνω μου περίεργη.

Tο ηλιοβασίλεμα στη Σκάλα Συκαμιάς, που χρωματίζει μελαγχολικά τα τόσο κοντινά μικρασιατικά παράλια...