Tip of the day

(Ξανα)βρήκαμε τα καλύτερα λουράκια για ρολόγια

Όταν έχω ανακαλύψει τον καλύτερο γιατί να ψάχνομαι;

Μανίνα Ζουμπουλάκη
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Κάθε δύο-τρία χρόνια αλλάζω λουράκι, και πάω στον «Δημητρακόπουλος ρολόι κόσμημα από το 1970», επειδή είναι ο καλύτερος. Εξακριβωμένα πράγματα.

Το έχω ξαναγράψει το «Δημητρακόπουλος ρολόι κόσμημα», αλλά παραλίγο να κάνω ατασθαλία, να καταλήξω σε άλλο κοσμηματοπωλείο-ρολογάδικο – στο τσακ τη γλύτωσα, όχι ότι θα πάθαινα τίποτα, απλώς όταν έχω ανακαλύψει ΤΟ καλύτερο σε κάτι, οτιδήποτε, το προτιμάω πάρα πολύ, και για καιρό. Πρακτική που δεν είναι εξυπηρετική στα γκομενικά, αλλά στα υπόλοιπα, λειτουργεί ρολόι.

Ρολόι: εξαιρετικό, ένα απλό, ούτε πλουσιοπάροχο ούτε τίποτα, το είχα αγοράσει στην Ιρλανδία στην δεκαετία του '80 με καμάρι, που επιτέλους φορούσα ένα ρολόι ντεμί-της-προκοπής, αγορασμένο με λεφτά που είχα κερδίσει με ιδρώτα, δικόν μου, όχι ξένον. Είχε ένα λουράκι κομοδινί, τύπου κροκό, που άντεξε 4-5 χρόνια μέχρι να λιώσει, κυριολεκτικά – δεν τα προσέχω τα πράγματά μου, είναι αλήθεια, και τα επόμενα λουράκια από κει και μετά, με το ζόρι άντεχαν μια διετία. Περιπλανήθηκα σε λουράδικα και κοσμηματοπωλεία της Αθήνας, δοκίμασα καμιά δεκαριά, μέχρι που κατέληξα πριν μερικά χρόνια στον «Δημητρακόπουλο». Ο κύριος που τρέχει το κοσμηματοπωλείο είναι ευγενικός, πρόθυμος, αλλάζει από λουράκια μέχρι μπαταρίες, επιδιορθώνει ρολόγια χειρός, μπιζού και ρολόγια τοίχου, ενώ παράλληλα πουλάει όλα αυτά και πολύ περισσότερα – αλυσίδες, σκουλαρίκια, σταυρουδάκια βαφτισίων, δώρα άλλων βαφτισίων, «κούκους», τους παραδοσιακούς που κρέμονται στους τοίχους στα βιβλία της Άγκαθα Κρίστη, κλπ. Έχει μια πλούσια συλλογή από λουράκια, καταλαβαίνει από τιμές (όταν του λες «θέλω κάτι οικονομικότερο») και δεν σε κοιτάει καθόλου στραβά.

Το τελευταίο το αναφέρω γιατί παρά τρίχα να προδώσω τον «Δημητρακόπουλο» φέτος και να πάρω λουράκι από το Σύνταγμα («Ένα σωρό επισκευαστήρια ρολογιών έχει κάτω από το Σύνταγμα!» επέμενε φίλη η οποία δεν ξέρει τελικά από λουράκια). Μόνο που, αφενός με στραβοκοίταζαν που δεν ήμουν τουρίστρια, μαχαρανή, Καταριανή ή πλουσία, να αγοράσω ένα καινούργιο ρολόι μαζί με το λουρί του παρά επισκευάζω χρόνια τώρα ένα παλιό. Αφετέρου, τα λουράκια ήτανε για τουρίστριες και μαχαρανές, οπότε ναι, θα συνέφερε να αγόραζα φρέσκο ρολόι. Που δεν ήθελα. Έτσι πήγα πάλι στον «Δημητρακόπουλο» και βρήκα την υγειά μου, εγώ και το ρολογάκι μου.

«Δημητρακόπουλος ρολόι κόσμημα από το 1970», Πατησίων 20-22, εντός στοάς, 210-3802525