«Οι Στρατηγικές του Έρωτα» στο Θησείον

Οι στρατηγικές του έρωτα του Τζόρτζ Φάρκιουαρ, που γράφτηκε το 1707, είναι μια από τις πιο απολαυστικές, τολμηρές και ξεκαρδιστικές κωμωδίες που γράφτηκαν ποτέ στην αγγλική γλώσσα, είναι μια κωμωδία παρεξηγήσεων, μεταμφιέσεων και ερωτικών παιχνιδιών.

Δύο φίλοι, χωρίς χρήματα αλλά με περίσσευμα φαντασίας και γοητείας, καταφθάνουν σε ένα αγγλικό χωριό, αποφασισμένοι να επιβιώσουν μέσω ενός παιχνιδιού μεταμφιέσεων, ψεύτικων ταυτοτήτων και ερωτικών στρατηγικών. Γύρω τους ξεδιπλώνεται ένας κόσμος γεμάτος παρεξηγήσεις, μυστικά ραντεβού και παράνομες επιθυμίες. Όλοι υποδύονται ρόλους, όλοι κρύβουν κάτι, όλοι διεκδικούν κάτι περισσότερο από αυτό που τους αναλογεί.
Την ίδια εποχή που στη Γαλλία κυριαρχούν οι αριστοκρατικές ίντριγκες πίσω από κλειστές πόρτες και βαριές κουρτίνες, οι Άγγλοι δραματουργοί, ρίχνονται χωρίς φόβο στη σωματικότητα, στο σεξ και στην ωμή καθημερινότητα της επαρχίας. Αν εκείνοι εξερευνούν τις «επικίνδυνες σχέσεις» των σαλονιών, εδώ το θέατρο βουτά στα πανδοχεία, στα υπνοδωμάτια, στις απαγορευμένες συναντήσεις και στις μικρές απάτες της ζωής. Η επιθυμία δεν κρύβεται, το σώμα δεν ντρέπεται και το χιούμορ δεν γνωρίζει όρια.
Η παράσταση κινείται ανάμεσα στην κομψότητα και την ανατροπή, στην ιστορική ατμόσφαιρα και στη σύγχρονη ματιά, δημιουργώντας έναν ζωντανό, απολαυστικό και άμεσο διάλογο με το σημερινό κοινό. Είναι μια εύθυμη παράσταση που υπόσχεται συγκίνηση, απόλαυση και μια σπάνια επαφή με ένα από τα πιο ζωντανά κεφάλαια της ευρωπαϊκής θεατρικής ιστορίας.

Σκηνοθετικό Σημείωμα
Tο ανέβασμα της παράστασης Οι Στρατηγικές του Έρωτα του ΤζόρτζΦάρκιουαρ στην Ελλάδα αποτελεί μια τολμηρή σκηνική πρόταση, καθώς η κωμωδία της Παλινόρθωσης παραμένει ένα ανεξερεύνητο είδος στην ελληνική θεατρική σκηνή. Στις κωμωδίες της Παλινόρθωσης αντικατοπτρίζονται πολλές από τις πνευματικές τάσεις που αναδύονται εκείνη την περίοδο, που θα οδηγήσουν στον Διαφωτισμό, όπως η πίστη στη λογική και την πρόοδο, ενώ παράλληλα αναδεικνύονται ο σκεπτικισμός, η αιχμηρή σάτιρα και η αμείλικτη κοινωνική κριτική στο κατεστημένο. Βρισκόμαστε σε ένα σύμπαν όπου δεν είναι διεφθαρμένες μόνο οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις, αλλά ολόκληρος ο ιστός της κοινωνίας. Επιβραβεύεται η ευφυής εξαπάτηση, η προσαρμοστικότητα και η ανήθικη οξυδέρκεια.
OιΣτρατηγικές του Έρωτα είναι ένα βαθιά ηδονιστικό κείμενο που αναδεικνύει την ελευθερία της σεξουαλικής έκφρασης, την απόλυτη απόρριψη των ρομαντικών ιδεωδών και τη ρήξη με κάθε πουριτανική ηθική της θρησκευτικής υποκρισίας. Είναι ένα κείμενο ιδανικό για μια σύγχρονη ελληνική σκηνική ανάγνωση, καθώς θίγει ζητήματα εξαιρετικά σημερινά: τις κοινωνικές ανισότητες, τη διαφθορά, τη θεατρικότητα της δημόσιας ζωής, την ανάγκη κάθε νέας γενιάς να ορίσει την προσωπική πορεία της, πέρα από κάθε περιορισμό που της επιβάλλεται.
Τάσος Πυργιέρης

Βιογραφικό Συγγραφέα
O George Farquhar (1677–1707) θεωρείται ο Ρομαντικός Ρεαλιστής της Αγγλικής Κωμωδίας. Υπήρξε ένας από τους πιο καινοτόμους και ανορθόδοξους θεατρικούς συγγραφείς της ύστερης Κωμωδίας της Παλινόρθωσης. Γεννημένος το 1677 στην Ιρλανδία, σπούδασε στο Trinity College του Δουβλίνου πριν στραφεί στην υποκριτική και τελικά στη δραματουργία. Το 1700 έκανε το ντεμπούτο του με το Love and a Bottle, μια τολμηρή κωμωδία που έδειξε αμέσως το ταλέντο του για ρεαλιστικούς διαλόγους και ατίθασους, γοητευτικούς ήρωες. Ανάμεσα στα καλύτερα έργα του ξεχωρίζουν: The ConstantCouple (1699), όπου παρουσιάζει έναν από τους πιο διάσημους χαρακτήρες της αγγλικής κωμωδία, τον ραδιούργο SirHarryWildair, The RecruitingOfficer (1706), μια σάτιρα του στρατιωτικού συστήματος, το οποία διασκεύασε και ο Μπρεχτ, και το αριστούργημά του, The Beaux' Stratagem (1707). Ο Farquhar έφερε συναίσθημα, ανθρωπιά και ηθικές μετατοπίσεις στους χαρακτήρες του, γεφυρώνοντας τη διαβρωτική σάτιρα της εποχής του με τις αισθηματικές κωμωδίες του 18ου αιώνα. Πέθανε τραγικά νέος, το 1707, αφήνοντας πίσω του τις Στρατηγικές του Έρωτα, ένα από τα πιο διαχρονικά και επίκαιρα έργα του αγγλικού θεάτρου. Οι Στρατηγικές του Ερωτα παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά το 1959 στην κεντρική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολωμού με τους Χριστόφορο Νέζερ και Αλέκο Αλεξανδράκη.