Ο Άμλετ ξυπνά μετά τον θάνατο. Παγιδευμένος σε έναν ενδιάμεσο τόπο — ούτε ζωντανός ούτε νεκρός — ξεκινά ένα ταξίδι στο Όρος του Καθαρτηρίου, ξαναζώντας τα πάντα από το τέλος προς την αρχή.
Ο Λευτέρης Μαργιόλας ανασυνθέτει την εμβληματικότερη σαιξπηρική τραγωδία με έναν ανοιχτό δραματουργικό διάλογο, με το έργο «Φαίδρας Έρως» της Σάρα Κέιν. Στη δεύτερη ενασχόλησή του με τον Σαίξπηρ, μεταφράζει, διασκευάζει και σκηνοθετεί την παράσταση «Άμλετ»: σώμα σε αναίρεση — μια σκηνική κατάβαση στον πυρήνα της μνήμης, του τραύματος και της εσωτερικής διάλυσης.
Η παράσταση τοποθετεί τον Άμλετ σε έναν θεολογικό εφιάλτη: η ψυχή του υποτάσσεται στη Μοίρα. Το έργο συνομιλεί με τη νιτσεϊκή φιλοσοφία απέναντι στη θρησκεία: ο Θεός έχει πεθάνει, αλλά το βάρος Του παραμένει μέσα στα σώματα. Η κάθαρση δεν είναι σωτηρία• είναι η στιγμή που η ψυχή συνειδητοποιεί πως δεν μπορεί πια, με τίποτα, να σωθεί.
Ο Άμλετ δεν είναι πια ο Δανός πρίγκιπας της αναβλητικής σκέψης, αλλά ένας άντρας που σαπίζει στο ίδιο του το σώμα — παγιδευμένος ανάμεσα στη σεξουαλική κενότητα και την ηθική αποσύνθεση. Οι τρεις μοιραίες αναμετρήσεις του με τη Γερτρούδη - την μητέρα του, την Οφηλία και τον Κλαύδιο, μετατρέπουν τη σκηνή σε ένα αδυσώπητο παιχνίδι βίας, επιθυμίας και ενοχής - σαν σκάκι, όπου οι ρόλοι θύματος και θύτη αναστρέφονται συνεχώς.
Ένα δράμα με ροπή στην ψυχική ανισορροπία, το πένθος και την αθυροστομία γραμμένο με την ωμότητα μιας γενιάς που δεν ελπίζει σε θεούς ούτε σωτήρες.
Λίγα λόγια για το έργο
Μετά τον θάνατό του, ο Άμλετ ξυπνά σε έναν ενδιάμεσο τόπο — ούτε των ζωντανών ούτε των νεκρών.= Για να λυτρωθεί, πρέπει να ανέβει στο Όρος του Καθαρτηρίου και να ξαναζήσει όλα όσα τον οδήγησαν στην πτώση. Η ταφή της Οφηλίας ανοίγει τον κύκλο της μνήμης. Το φάντασμα του πατέρα αποκαλύπτει τον φόνο του από τον Κλαύδιο, που σφετερίστηκε τον θρόνο και τη μητέρα του, Γερτρούδη. Από εκείνη τη στιγμή, ο Άμλετ ορκίζεται εκδίκηση, μα εγκλωβίζεται σε μια ατέρμονη επανάληψη βίας, επιθυμίας και ενοχής. Οι μορφές επιστρέφουν σαν σκιές μνήμης — ο Λαέρτης, η Πολώνια, η Οφηλία, ο Κλαύδιος, η Γερτρούδη — όλοι τον κυκλώνουν, επαναλαμβάνοντας τα εγκλήματά τους.
Στο τέλος, η συνάντηση με τη μητέρα γίνεται τελετουργία καταστροφής. Τα σώματά τους ενώνονται και συντρίβονται. Ο Άμλετ καταρρέει υπό το βάρος των Ερινύων του. Και ενώ μοιάζει να αγγίζει τη λύτρωση, ο εφιάλτης ξαναρχίζει.
Κατάλληλο για άνω των 18 ετών (περιέχει απρεπή εκφορά λόγου, γυμνό και σκηνές βίας).
14°
