Onassis Dance Days 2026: Το οικείο και το ανοίκειο στη σκηνή της Στέγης

Το φεστιβάλ σύγχρονου χορού Onassis Dance Days (ODD) επιστρέφει στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση από τις 5 έως τις 8 Φεβρουαρίου, παρουσιάζοντας τέσσερις παραστάσεις και μία βιντεοεγκατάσταση που εστιάζουν στο δίπολο «οικείο – ανοίκειο». Το φετινό πρόγραμμα διερευνά έννοιες όπως η οικογένεια, η καταγωγή, οι μνήμες και οι εκλεκτικές συγγένειες, θέτοντας ερωτήματα για το πώς διαμορφώνεται η χορογραφική ταυτότητα σε έναν κόσμο ρευστών δεσμών.

Κεντρική παραγωγή του φεστιβάλ είναι το “NÔT” της Πορτογαλίδας χορογράφου Marlene Monteiro Freitas, διεθνής συμπαραγωγή της Στέγης. Το έργο άνοιξε το Φεστιβάλ της Αβινιόν 2025 και συζητήθηκε εκτενώς για τον αντισυμβατικό του χαρακτήρα. Οκτώ ερμηνευτές συνθέτουν μια τελετουργική εμπειρία που αποδομεί τη φόρμα και λειτουργεί περισσότερο ως σωματικό αποτύπωμα παρά ως αφήγηση, θυμίζοντας τη λογική των ονείρων.

Πρόγραμμα στη Στέγη: Από την αυτοεθνογραφία στον μετα-σαμανισμό

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται επίσης δύο σόλο έργα που προέκυψαν από την έρευνα περσινών Onassis AiR Fellows:

το FÁE του Ευθύμιου Μοσχόπουλου

το (REST IN) BLUE της Κατερίνας Φώτη.

Μέσα από έντονες σωματικές γραφές και αναφορές σε έναν σύγχρονο νέο-παγανισμό, τα δύο έργα αντλούν από βιωμένες μνήμες και επινοημένες καταγωγές, μετατρέποντας το σώμα σε πεδίο αφήγησης και επαναδιαπραγμάτευσης της συγγένειας.

Η Έφη Γούση, επίσης Onassis AiR Fellow, παρουσιάζει στο -1 Black Box της Στέγης τη βιντεοεγκατάσταση Tectonic Riders, που έκανε πρεμιέρα στο Πεδίον του Άρεως στο πλαίσιο της έκθεσης Plásmata 3. Πρόκειται για ένα μετα-σαμανικό έργο, γυρισμένο σε μεταποκαλυπτικό τοπίο της Στερεάς Ελλάδας, όπου νεαρά κορίτσια, σαν σύγχρονες Αμαζόνες, αναβιώνουν τελετουργίες γονιμότητας.

Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με το ODE της Έλενας Αντωνίου από την Κύπρο, ένα ντουέτο αφιερωμένο στη θηλυκότητα, τον γυναικείο ερωτισμό και την ευαλωτότητα ως μορφή δύναμης. Μαζί με τη μουσικό Μαρία Σπίβακ, η Αντωνίου συνθέτει ένα έργο όπου η κίνηση και ο ήχος συνυπάρχουν, προτείνοντας το «μαζί» ως αντίβαρο στη μοναξιά.

Σύμφωνα με τους επιμελητές, το φετινό Onassis Dance Days κινείται στο όριο ανάμεσα στην ασφάλεια του γνώριμου και την ανησυχία του αγνώστου, αντιμετωπίζοντας τον σύγχρονο χορό ως πεδίο ελευθερίας και καλλιτεχνικής έρευνας. Οι παραστάσεις λειτουργούν σαν ένα ανορθόδοξο «οικογενειακό άλμπουμ», όπου το πραγματικό συνυπάρχει με το φανταστικό και η μνήμη με την επινόηση.

Το ODD 2026 προσκαλεί το κοινό σε μια εμπειρία μεταμόρφωσης, εκεί όπου το σώμα γίνεται φορέας μνήμης και χώρος δημιουργίας νέων συγγενειών.