Άντζυ Στάικου: Δεν χρειάζεται να φτάσεις σε αδιέξοδο για να κάνεις μια νέα αρχή

Πόσες φορές έχουμε σκεφτεί ότι κάτι στη ζωή μας χρειάζεται να αλλάξει, χωρίς να ξέρουμε από πού να ξεκινήσουμε; Η Άντζυ Στάικου, πιστοποιημένη Life Coach από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, μας μιλά για την αυτογνωσία, τις ανάγκες που συχνά αφήνουμε πίσω και τη σημασία του να βγαίνουμε από τον αυτόματο πιλότο της καθημερινότητας. Με αφορμή το workbook της «Από την Αρχή – Ένας οδηγός για εσωτερικό reset», συζητάμε για τις αλλαγές που αναβάλλουμε, τα όρια που δυσκολευόμαστε να θέσουμε και το πώς μπορούμε να κάνουμε μια νέα αρχή χωρίς να χρειάζεται να φτάσουμε σε αδιέξοδο.

Είστε πιστοποιημένη Life Coach από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τι περιλαμβάνει στην πράξη αυτή η δουλειά και τι ήταν αυτό που σε εξέπληξε περισσότερο όταν άρχισες να ασχολείσαι επαγγελματικά με αυτή;
Για μένα, το Life Coaching είναι μια διαδικασία προσωπικής ανακάλυψης και εξέλιξης. Στην πράξη, βοηθά έναν άνθρωπο να σταματήσει για λίγο τον αυτόματο πιλότο της καθημερινότητας, να ακούσει ουσιαστικά τον εαυτό του και να αναγνωρίσει τι θέλει πραγματικά για τη ζωή του. Μέσα από ερωτήσεις, ασκήσεις αυτοπαρατήρησης και συγκεκριμένα εργαλεία, διερευνούμε τις ανάγκες, τις αξίες, τις επιθυμίες και τους στόχους του, ώστε να μπορέσει να προχωρήσει με επίγνωση και συνειδητότητα.
Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο ήταν το πόσο συχνά οι άνθρωποι ενώ γνωρίζουν ήδη, σε κάποιο βαθμό, τι χρειάζονται, δυσκολεύονται να το ακούσουν μέσα στον θόρυβο των υποχρεώσεων, των προσδοκιών και των «πρέπει».
Δεν φαντάζεσαι πόση δύναμη κρύβουμε μέσα μας, την οποία συχνά αγνοούμε.
Η μεγαλύτερη χαρά και επιβράβευση για μένα είναι να βλέπω εκείνη τη στιγμή που «ξεκλειδώνει» το μυαλό ενός ανθρώπου και συνειδητοποιεί τι είναι πραγματικά ικανός να καταφέρει.

Πώς προέκυψε η ιδέα για το workbook «Από την Αρχή – Ένας οδηγός για εσωτερικό reset»; Υπήρξε κάποια συγκεκριμένη ανάγκη που παρατήρησες στους ανθρώπους γύρω σου και σε οδήγησε στη δημιουργία του;
Η ιδέα για το «Από την Αρχή» γεννήθηκε από την ανάγκη να δημιουργηθεί ένας πρακτικός και ουσιαστικός τρόπος για να έρθουμε ξανά σε επαφή με τον εαυτό μας.
Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα κινούνται γρήγορα, έχουμε συνεχώς κάτι να κάνουμε και συχνά αφιερώνουμε πολύ περισσότερο χρόνο στο να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες των άλλων παρά στο να αναρωτιόμαστε τι χρειαζόμαστε εμείς οι ίδιοι.
Παρατήρησα πόσο εύκολο είναι να απομακρυνθούμε από τις επιθυμίες μας, να λειτουργούμε μηχανικά και να συνεχίζουμε μια καθημερινότητα χωρίς να σταματάμε να αναρωτηθούμε αν μας εκφράζει πραγματικά.
Ήθελα, λοιπόν, να δημιουργήσω κάτι που να μπορεί να λειτουργήσει ως ένας προσωπικός χώρος επανασύνδεσης.
Ο τίτλος «Από την Αρχή» εκφράζει ακριβώς αυτή την ιδέα: ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε ξανά χωρίς να χρειάζεται να διαγράψουμε όσα έχουμε ζήσει. Μπορούμε να κρατήσουμε όσα μάθαμε, να αφήσουμε πίσω όσα δεν μας εξυπηρετούν πια και να δημιουργήσουμε χώρο για κάτι νέο. 

Σε ποιον απευθύνεται το workbook; Χρειάζεται να περνάμε μια δύσκολη περίοδο ή να νιώθουμε ότι έχουμε φτάσει σε αδιέξοδο για να το πιάσουμε στα χέρια μας;
Όχι, σε καμία περίπτωση. Πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να φτάσουμε στα όριά μας για να ασχοληθούμε με τον εαυτό μας. Δεν χρειάζεται να έχει συμβεί κάτι δραματικό για να σταματήσουμε και να αναρωτηθούμε αν είμαστε πραγματικά καλά με τη ζωή που έχουμε δημιουργήσει.
Το workbook απευθύνεται τόσο σε ανθρώπους που βρίσκονται σε μια περίοδο αλλαγών ή αβεβαιότητας όσο και σε εκείνους που απλώς νιώθουν την ανάγκη να κατανοήσουν καλύτερα τον εαυτό τους. Μπορεί να βρίσκεσαι σε μια μεταβατική φάση, να θέλεις να επαναπροσδιορίσεις τους στόχους σου, να αναζητάς περισσότερη ισορροπία ή να αισθάνεσαι ότι έχεις χάσει κάπως την επαφή με όσα σε κάνουν χαρούμενο.
Θα ήθελα, λοιπόν, να δούμε το εσωτερικό reset όχι ως μια λύση ανάγκης, αλλά ως μια συνειδητή πράξη φροντίδας. Όπως φροντίζουμε το σώμα μας ή οργανώνουμε ξανά τον χώρο μας, έτσι μπορούμε να φροντίσουμε και τον εσωτερικό μας κόσμο.
Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις όταν ξεκινάς. Αρκεί να έχεις τη διάθεση να ακούσεις τις ερωτήσεις. 

Αν κάποιοι ξεκινούσαν αυτό το βιβλίο σήμερα, τι θα ήθελες να γνωρίζουν πριν κάνουν την πρώτη άσκηση; Και τι θα ήθελες ιδανικά να έχουν κερδίσει όταν φτάσουν στην τελευταία σελίδα;
Θα ήθελα να γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος να προσεγγίσουν αυτό το βιβλίο. Δεν είναι ένα τεστ που πρέπει να περάσουν, ούτε μία ακόμη λίστα υποχρεώσεων που πρέπει να ολοκληρώσουν. Είναι ένας προσωπικός χώρος, στον οποίο μπορούν να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξουν τίποτα και σε κανέναν.
Θα τους ενθάρρυνα να μην προσπαθήσουν να δώσουν τις απαντήσεις που θεωρούν ότι θα έπρεπε να δώσουν, αλλά εκείνες που εκφράζουν πραγματικά όσα αισθάνονται και σκέφτονται. Και, κυρίως, να δώσουν στον εαυτό τους τον χρόνο που χρειάζεται. Κάποιες ερωτήσεις μπορεί να φέρουν άμεσες απαντήσεις, ενώ άλλες μπορεί να χρειαστούν ημέρες ή και περισσότερο χρόνο για να ξεκαθαρίσουν.
Όταν φτάσουν στην τελευταία σελίδα, δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση ρεαλιστικό να περιμένουμε ότι θα έχουν λύσει όλα τους τα προβλήματα ή ότι θα έχουν ένα απολύτως ξεκάθαρο σχέδιο για το μέλλον. Αυτό, όμως, που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι θα έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη επίγνωση του εαυτού τους, θα αναγνωρίζουν καλύτερα τις ανάγκες και τις προτεραιότητές τους και θα μπορούν να βλέπουν περισσότερες επιλογές από όσες ίσως πίστευαν αρχικά ότι είχαν.
Ιδανικά, θα ήθελα, όταν κλείσουν το βιβλίο, να πάρουν μια βαθιά ανάσα ανακούφισης και να πουν στον εαυτό τους: «Μπορώ να είμαι αυτό που θέλω να είμαι και έχω την επιλογή να το κάνω».

Ακούμε συχνά για την ανάγκη να κάνουμε ένα restart στη ζωή μας. Πώς καταλαβαίνουμε, όμως, ότι χρειαζόμαστε πραγματικά μια αλλαγή και δεν περνάμε απλώς μια δύσκολη φάση;
Νομίζω ότι η βασική διαφορά βρίσκεται στη διάρκεια, στην επανάληψη και στο τι μας αποκαλύπτει αυτό που αισθανόμαστε.
Όλοι περνάμε δύσκολες περιόδους. Υπάρχουν στιγμές που κουραζόμαστε, απογοητευόμαστε, χάνουμε προσωρινά το κίνητρό μας ή αισθανόμαστε ότι δεν μπορούμε να διαχειριστούμε όσα συμβαίνουν γύρω μας. Αυτές οι στιγμές δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι πρέπει να αλλάξουμε τη ζωή μας. Μπορεί να χρειαζόμαστε ξεκούραση, υποστήριξη ή απλώς χρόνο για να επεξεργαστούμε όσα βιώνουμε.
Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις όπου ένα συναίσθημα επιστρέφει ξανά και ξανά. Μπορεί να αλλάζουν οι συνθήκες, να περνά η δύσκολη περίοδος, αλλά να παραμένει η αίσθηση ότι κάτι δεν μας ταιριάζει πια.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, αξίζει να σταθούμε και να αναρωτηθούμε: «Αυτό που με δυσκολεύει είναι κάτι προσωρινό που χρειάζεται να διαχειριστώ ή είναι ένα μήνυμα ότι χρειάζεται να επαναπροσδιορίσω κάτι στη ζωή μου;»
Δεν χρειάζεται να βιαστούμε να αποφασίσουμε. Μπορούμε να παρατηρήσουμε τα συναισθήματά μας, να δούμε τι επαναλαμβάνεται και να αναζητήσουμε τι βρίσκεται πίσω από αυτά.
Και κάτι ακόμη: ένα restart δεν σημαίνει απαραίτητα ότι εγκαταλείπουμε μια δουλειά, μια σχέση ή έναν τρόπο ζωής. Μπορεί να σημαίνει ότι αλλάζουμε όρια, συνήθειες, προτεραιότητες ή τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας. 

Μπορεί να είμαστε λειτουργικοί, να πηγαίνουμε στη δουλειά μας, να ανταποκρινόμαστε μας υποχρεώσεις μας και παρ' όλα αυτά να αισθανόμαστε ότι κάτι δεν μας γεμίζει. Πώς αναγνωρίζουμε αυτή τη δυσαρέσκεια όταν δεν υπάρχει κάποιο προφανές πρόβλημα;
Αυτή είναι μια πολύ σημαντική κατάσταση, γιατί συχνά δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε τη δυσαρέσκειά μας όταν, εξωτερικά, δεν υπάρχει κάποιος προφανής λόγος για να αισθανόμαστε έτσι. Λέμε στον εαυτό μας ότι έχουμε μια δουλειά, ανθρώπους που μας αγαπούν, μια καθημερινότητα που λειτουργεί, και αναρωτιόμαστε γιατί δεν νιώθουμε όσο καλά θα περιμέναμε.
Μερικές φορές, μάλιστα, αισθανόμαστε ενοχές που δεν είμαστε ευχαριστημένοι, επειδή θεωρούμε ότι δεν έχουμε δικαίωμα να παραπονιόμαστε.
Όμως, η λειτουργικότητα δεν ταυτίζεται απαραίτητα με την ικανοποίηση. Το ότι μπορούμε να ανταποκρινόμαστε στις υποχρεώσεις μας δεν σημαίνει ότι αισθανόμαστε συνδεδεμένοι με όσα κάνουμε ή ότι οι ανάγκες μας καλύπτονται.
Η δυσαρέσκεια μπορεί να εμφανίζεται με πολύ διακριτικούς τρόπους: όταν οι ημέρες μοιάζουν μεταξύ τους, όταν κάνουμε πράγματα μηχανικά ή όταν δυσκολευόμαστε να ενθουσιαστούμε με όσα παλαιότερα μας έδιναν χαρά.
Μπορεί, επίσης, να εκδηλώνεται μέσα από την αίσθηση ότι απλώς περιμένουμε το Σαββατοκύριακο, τις διακοπές ή την επόμενη μεγάλη αλλαγή για να νιώσουμε ότι ζούμε πραγματικά.
Και θα ήθελα σε αυτό το σημείο να κρατήσουμε κάτι: δεν χρειάζεται να είναι όλα άσχημα για να θέλουμε κάτι διαφορετικό. Μπορούμε να εκτιμούμε όσα έχουμε και ταυτόχρονα να αναγνωρίζουμε ότι χρειαζόμαστε περισσότερη χαρά, νόημα, σύνδεση ή ελευθερία.
Για μένα, αυτό είναι και το ουσιαστικότερο μήνυμα του εσωτερικού reset: να μη χρειάζεται να φτάσουμε σε ένα αδιέξοδο για να αρχίσουμε να ακούμε τον εαυτό μας. Να μάθουμε να τον ακούμε και όταν όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλά, γιατί εκεί μπορεί να ξεκινήσει μια από τις πιο σημαντικές και όμορφες αλλαγές μας.

website | instagram