Athens Voices 571

-Εμένα μου είπανε να βλέπω, να ακούω και να σωπαίνω.

-Έτσι θα χάσεις τη μιλιά σου.

(Συζήτηση μεταξύ δύο αντρών, ένας 40άρης και ένα ηλικιωμένος, έξω από ένα κατάστημα. Άγιοι Πάντες, Καλλιθέα, Τρίτη πρωί)

«Δεν καταλαβαίνω τίποτα».

(9χρονος πιτσιρικάς, προς τον μπαμπά του, στο διάλειμμα της ταινίας «Κάπτεν Αμέρικα: Εμφύλιος Πόλεμος». Κινηματογράφος Αθήναιον, Σάββατο απόγευμα)

Δύο γριές γρουσούζες, αυστηρές, μουτρωμένες, κάθονται στα Χάγκενταζ. Όταν έρχεται το γκαρσόνι για να παραγγείλουν, του λένε:

«Πες του μέσα να χαμηλώσει τις τιμές γιατί ερχόμαστε από τους Αμπελόκηπους!»

(Haagen-Dazs Αγίας Παρασκευής, Τρίτη μεσημέρι)

Γυναίκα υπάλληλος σε νοσοκομείο εξυπηρετεί μεσήλικα κύριο:

-Θα πάτε στην αίθουσα αριστερά και θα δείτε εκεί έναν έγχρωμο κύριο.

-Τι έγχρωμο, κοπέλα μου; Στην τηλεόραση είμαστε; Πες μου μαύρο να καταλάβω.

(Φάληρο, Δευτέρα μεσημέρι)

Σκηνή σε είσοδο πολυκατοικίας. Μελαμψός ντελιβεράς μιλάει στο θυροτηλέφωνο με έναν από τους ενοίκους:

-Ήταν λάτος. Τώρα έφερα ντικό σου.

-Τώρα τα φάγαμε.

-(θυμωμένος) Γκιατί τρώει ξένο φαγκητό, ε;;

(Μελίσσια, Τετάρτη βράδυ)

Πολύ μικρός κρατά τη μαμά του από το χέρι και κοιτάζει τον ουρανό την ώρα που περνούν τις διαβάσεις στο δρόμο:

«Το μαγικό αστέρι! Το μαγικό αστέρι! Εύχομαι να παντρευτώ τη μαμά και να γίνω αστροναύτης!»

(Παρασκευή σούρουπο, Καλλιθέα)