Γδύσου

Το ξεγύμνωμά της γινόταν στην αγκαλιά του. Ωραίο σώμα αλλά αυτή έδειχνε σαν να νικάει πάντα η φυσική της συστολή. Ρόλος πολύ αγαπημένος της μαζί του. Χέρια σταυρωτά μπροστά στο γυμνό στήθος, μάγουλα ροζ όμως να καίνε, χείλη δαγκωμένα σαν από ντροπή αλλά το βλέμμα καρφί στα μάτια του. «Μάντεψε αν όντως ντρέπομαι… Ψάξε, ψάξε, δεν θα το βρεις…»

Γρίφος που τον ερέθιζε άσχημα. Σχεδόν υπέφερε. Απ’ τη μια ήθελε να τη γδύσει για το γρήγορο «δια ταύτα», απ’ την άλλη απολάμβανε τόσο πολύ τις «άβγαλτες» αντιδράσεις της, που το πήγαινε αργά.

Μια νύχτα που αυτή ήταν στις μεγάλες της ορέξεις για αλητείες και ανυπακοή, αυτός αποφάσισε να τη βάλει σε δοκιμασία. «Δείξε μου», της είπε «…θέλω να σε βλέπω να γδύνεσαι για μένα». Ναι, ήταν προστακτική… και μαζί η δήλωση της μη συμμετοχής του σ’ εκείνο το ξεγύμνωμα. «Μόνη σου», της είπε και άναψε τα φώτα.

Η Λίζα σηκώθηκε απ’ τον καναπέ, τον πλησίασε στα 3 μέτρα και πολύ κανονικά άρχισε να βγάζει και να βγάζει, σαν να γδυνόταν σε δοκιμαστήριο. Ούτε χαμηλωμένα βλέμματα, ούτε συστολές. Στάθηκε όρθια, γυμνή μπροστά του σαν παραγγελία σε παράδοση. Εκείνος καθιστός, της έδωσε ένα φιλί στον αφαλό ζητώντας –σε μιαν άλλη πια προστακτική της παράκλησης- να μην πάψει ποτέ να είναι ο γρίφος του.