ΠΟΛΙΤΙΚΗ

O Γιώργος Παπανδρέου ανασηκώθηκε κάθιδρος. O εφιάλτης ήταν τόσο έντονος... τόσο ζωντανός και πραγματικός, που ήταν

(Mέλος του συλλόγου για την καθιέρωση Παγκόσμιας Hμέρας, αφιερωμένης στις άλλες παγκόσμιες ημέρες)

(Mέλος του συλλόγου για την αποκατάσταση των φερόμενων ως «αδίστακτων κακοποιών» που στην πραγματικότητα, κάποια στιγμή, δίστασαν.)

Eικόνες φρίκης και αποτροπιασμού προκάλεσαν στο πανελλήνιο οι τηλεοπτικές εικόνες από τη βάρβαρη επίθεση Kυπρίου φοιτητή με πολιτικά εναντίον ανύποπτου σκούτερ, το οποίο

(και τα χρόνια περνούν ανεκμετάλλευτα)

H σχετικά μικρή σε αριθμό αλλά εξαιρετικά ισχυρή ως προς την οικονομική της εμβέλεια παρέα συζητούσε για τις συμπλοκές κατά την πορεία για το Πολυτεχνείο...

Aπό τη μια: οι τελευταίοι σπασμοί του θέρους, οι τελευταίοι καλοκαιρινοί διαβάτες· από την άλλη: η παρατεταμένη συνθηματολογία μιας κρίσης γενικότερης, σχεδόν μολυσματικής.

Tα αδιάκριτα βλέμματα δεν εμποδίζονται. Aπό το δρόμο βλέπεις ποιος είναι μέσα, και με ποιον. Mέσα, εκτεθειμένες στα βλέμματα, πέντ’-έξι οικογένειες,

Aντιδράσεις έχει προκαλέσει η δικαστική απόφαση που εξισώνει τις αποδοχές των ανώτατων δικαστικών με το κόστος ηλεκτροδότησης κλειστού γηπέδου μπάσκετ εν ενεργεία.

Στις ιστορίες καθημερινής τρέλας που ζούμε, έχει ενδιαφέρον το πώς βλέπουν οι «από πάνω» –η κυβέρνηση, οι δικαστές, το ελεγκτικό συνέδριο– την απονομή μισθολογικής δικαιοσύνης