ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΒΡΟΜΙΚΑ

Το αγόρι μου λέει ότι δεν μπορεί την απόσταση και τα σχετικά

Είναι δύσκολο να αλλάξω στέγη χωρίς δουλειά

Ή να κάτσω στην καναπεδάρα μου, στο σπιτικό μου, στην ησυχία μου;

Προσπαθώ να αδιαφορώ, αλλά όλο φάτσα μούρη είναι

Τώρα είμαι πολύ μπερδεμένη με ποιον τελικά θέλω να είμαι

Και ερωτώ, τι μπορώ να κάνω σε όλη αυτή την παράνοια;

Και φοβάμαι ότι θα με χωρίσει...

Κι έχει ανθήσει μέσα μου το αίσθημα της ζήλιας!

Δεν θέλω να φανώ τσιγκούνα, ούτε να τον τρομάξω

Κι αυτό μου στερεί πολλές ευκαιρίες στη ζωή μου