ΣΕ ΕΙΔΑ

Γύρω στις 11 το βράδυ μπήκες στο Καμπεθόν με την παρέα σου. Μαύρο, μακρύ μαλλί με ένα κοτσιδάκι. Κοιταχτήκαμε για πολλή ώρα, χαμογελούσες, αλλά στο τέλος μου έκανες ένα απογοητευμένο νόημα ότι δεν θα κάτσετε. Συνέχισες να με κοιτάς και συνέχισα να σε κοιτάω όταν πέρασες έξω από το παράθυρο του μαγαζιού. Μάλλον ήταν και η τελευταία φορά που σε είδα.

Η κοπέλα που δουλεύει σαν πωλήτρια στο ζαχαροπλαστείο Κοσμικόν στο Παλαιό Φάληρο με τα μαύρα μαλλιά και το υπέροχο χαμόγελο. Σε μπέρδεψα λίγο με το τι ήθελα αλλά χάζεψα με τη χαμογελάρα σου. Ο τύπος με το μαύρο καπέλο και τη μαύρη ζακέτα.

Ήθελα τόσο πολύ να ξαναδώ αυτό το βλέμμα, κάποιους τους βρίσκουμε κάποια στιγμή και άλλους δεν τους βρίσκουμε ποτέ.

Παρασκευή 3 Μαρτίου γύρω στις 19.00 στο Μετρό από Χολαργό προς Σύνταγμα. Μπήκα στο βαγόνι και στεκόσουν δίπλα μου κοντά στην πόρτα. Έκανα ένα σχόλιο για τους ανθρώπους που μας σπρώχνανε για να μπουν στο ήδη γεμάτο βαγόνι και αμέσως χαμογέλασες. Έκανα και δεύτερο σχόλιο και χαμογέλασες και πάλι. Κατεβήκαμε στο Σύνταγμα και έψαχνες, όπως και εγώ, πού θα πας, δυστυχώς σε έχασα μέσα στον κόσμο. Ελπίζω να ξαναδώ το χαμόγελό σου...

Ήμασταν μαζί στην αίθουσα αναμονής, φόραγα καπέλο. Είχες 18:15 ραντεβού και εγώ 18:45... Αν το δεις, στείλε.

Σε είδα στο 19 τρόλεϊ 2/12/2022. Ανέβηκες στο ύψος του Ψυχικού και κατέβηκες στους Αμπελόκηπους. Θυμάμαι ακόμα το ωραίο χαμόγελό σου καθώς και το αέρινο παρουσιαστικό σου (φορούσες μια ιδιαίτερη μακριά φούστα), που έβλεπα καθώς καθόσουν στο παράθυρο μπροστά από τη θέση μου. Είμαι το αμήχανο κορίτσι με ένα καρό σακίδιο το οποίο ελπίζει πως ίσως σε βρει, έστω και εκ των υστέρων λόγω δειλίας :(

10.3.23 γύρω στις 12 το βράδυ, στο Upupa Εpops, είσαι με άλλα δύο άτομα (ίσως επαγγελματική έξοδος, δε μιλούσαν ελληνικά), ατσαλάκωτος, καλοντυμένος εγώ, καπνίζω έξω και βλέπω μια sharp ματιά πίσω από τα γυαλιά σου. Κάπνισα και τη γόπα για να δω αν θα μείνετε τελικά, αλλά δεν σε ξανάδα... Ελπίζω να αλλάξει αυτό και να μου στείλεις. 

Κατέβηκες στους Αμπελόκηπους. Total black look, λιτή, απέριττη αλλά μοναδικά γοητευτική. Καθηλώθηκα...

Σε είδα και με είδες στο αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης. Ήμουν σε επαγγελματικό ταξίδι και είχες μουστάκι, σγουρό μαλλί και ήσουν ψηλός. Στο αεροπλάνο καθήσαμε δίπλα και άνοιξες λάπτοπ. Μείναμε τελευταίοι. Γιατί δεν μιλήσαμε;

Σάββατο 11/3 απόγευμα, σε είδα στα Αηδονάκια στο Μαρούσι, είσαι ξανθιά με μέτριο ύψος κι ένα απίστευτο φόρεμα με λουλούδια. Το όμορφο πρόσωπο με γοήτευσε όπως και το βλέμμα σου, που συνέχεια παρατηρούσα. Νομίζω πως ήσουν σε παιδικό πάρτι.