Δεν ξέρω αν είναι προϊόν φαντασίας μου....

Δεν ξέρω αν είναι προϊόν φαντασίας μου... Καθόσουν δεξιά στα μαξιλάρια, μετά σηκώθηκες και πήγες αριστερά στα καθίσματα τύπου μπαρ όπου κοίταγες τη θάλασσα. Φορούσες ένα υπέροχο κόκκινο μαγιό, μπορεί να νομίζω ότι τα μάτια μας συναντήθηκαν... Αnyway η σύμπτωση ήταν ότι το ίδιο βράδυ στη Χώρα κάθισες λοξά πίσω μου στο Αδράχτι (ήσουν με μια φίλη σου) και δεν μπορούσα να σε κοιτάξω. Ήθελα να σου πω ότι μου αρέσεις, εδώ κάνω κατάθεση γιατί έστω και λίγο πρέπει να ελαφρύνω αυτό που έχω μέσα μου στην ανωνυμία. Όπου και να είσαι, μου αρέσεις.