Φώτισες το πρωινό μου....

Κυριακή πρωί και ενώ έψαχνα μια οδό στην Ηλιούπολη, σταμάτησα να σε ρωτήσω. Εσύ είχες βγει βόλτα με τα σκυλάκια σου και περπατούσες αμέριμνη. Ήξερες τον δρόμο αλλά δεν μπορούσες να μου εξηγήσεις, μιλούσες σπαστά, μάλλον είσαι Ρωσίδα. Όση ώρα προσπαθούσες να μου εξηγήσεις, εγώ δεν πρόσεχα τι έλεγες, αλλά σε κοίταζα. Πολύ ωραίο σώμα, ιδανικό μαύρισμα και ένα απίστευτα γοητευτικό πρόσωπο. Δεν είσαι πολύ μικρή, αρκετά ώριμη θα έλεγα, μπορεί να είσαι και μεγαλύτερή μου, αλλά άμα η γυναίκα είναι όμορφη, η ηλικία δε μετρά. Το μόνο που κατάφερα στο τέλος είναι να σου πω ότι είσαι πολύ όμορφη, πράγμα που σε έκανε να χαμογελάσεις. Θέλω να σε ξαναδώ...