'Ονειρο Καλοκαιρινής Νύχτας

Σε είδα στους Χάρτες, στα Εξάρχεια, απόγευμα Κυριακής, έπινες το κρασί σου με μια φίλη σου, λογικά πριν την ταινία στο Ριβιέρα. Καθόμουν απέναντί σου με έναν φίλο μου. Έμοιαζες με αρχάγγελο. Σου ζήτησα τσιγάρο για τον φίλο μου, σου μίλησα στον πληθυντικό. Μου είπες ότι σε λένε Ηρώ. Χαμογέλασες με το κοπλιμέντο μου και φώτισε τον δρόμο το χαμόγελό σου σαν δεύτερος ήλιος. Μετά όμως δεν ξανακοιταχτήκαμε. Όταν έφυγες, με χαιρέτησες από μακριά. Δεν πήρα τον αριθμό σου, δεν ρώτησα πού θα σε ξαναδώ. Και τώρα νιώθω ένα σφίξιμο στα σωθικά μου, σαν να περπατάει το σώμα μου μπροστά, και όλο μου το είναι να φτερουγίζει προς τα πίσω σε εκείνη τη στιγμή. Αν το δεις, είμαι ο πιο χαμένος Νίκος της Αθήνας.