Στριμωγμένος από παντού...

Για σένα γράφω που προσφέρθηκες να ξεπαρκάρεις για να μπορέσω να κάνω ελιγμό και να φύγω. Για σένα γράφω που προσφέρθηκες, ξανά και ξανά, να μου δώσεις το κινητό σου, ώστε, αν δεν βρω άκρη αλλιώς, να σε πάρω για να έρθεις κα να με διευκολύνεις. Για σένα γράφω που με ενημέρωσες ότι θα είσαι εκεί γύρω για καμιά ώρα. Για σένα γράφω με το μαύρο τζιπ, τα μαύρα ρούχα και το υπέροχο χαμόγελο. Για μένα γράφω που δίστασα να πάρω το κινητό σου. Βλέπεις, το ήθελα για να σε πάρω να πιούμε ένα κρασί, όχι για να ξεπαρκάρω. Δεν ήσουν μόνη, όμως, οπότε, δεν τόλμησα να το ζητήσω. Για μένα γράφω με το σκούρο τζιπ. Ξέρεις πού θα με βρεις. Κάθε μέρα, εκεί παρκάρω. Ελπίζω την επόμενη φορά να είμαι λιγότερο διστακτικός.