Οι πρωινοί συνεπιβάτες

Σε βλέπω πολλά πρωινά στον ηλεκτρικό. Ανεβαίνουμε σχεδόν πάντα στο ίδιο βαγόνι με κατεύθυνση τον Πειραιά. Θέλω να σου μιλήσω, αλλά πάντα κάπου κολλάω. Ακούς μουσική, ακούω και εγώ. Γίνεται δύσκολο. Είναι και πρωί... Τώρα κάνεις μέρες να με δεις γιατί χτύπησα το χέρι μου. Αλλά συνεχίζω να θέλω να σε γνωρίσω.