«Ο βασιλιάς πεθαίνει πάντα τελευταίος»: Διαβάσαμε το βιβλίο των εκδόσεων Ψυχογιός που εγκαινιάζει τη στροφή της Κλαίρης Θεοδώρου στο αστυνομικό μυθιστόρημα.
Εκπληκτικά αποτελέσματα μπορούν να προκύψουν όταν καταξιωμένοι λογοτέχνες αποφασίζουν να βγουν από το comfort zone τους και να δοκιμαστούν σε ολότελα αλλιώτικα αφηγηματικά πεδία. Ένα εξαιρετικά συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα, του είδους εκείνου που σε κάνει να τρως τα νύχια σου από την αγωνία και να περνάς κάμποσες άγρυπνες νύχτες καταβροχθίζοντας σελίδες, κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Ψυχογιός φέροντας ευχάριστα απροσδόκητη υπογραφή.
Πρόκειται για το «Ο βασιλιάς πεθαίνει πάντα τελευταίος» της Κλαίρης Θεοδώρου, μιας από τις πλέον πολυδιαβασμένες σύγχρονες ελληνίδες συγγραφείς στον χώρο του κοινωνικού – ιστορικού μυθιστορήματος, η οποία στο έργο αυτό πραγματοποιεί την παρθενική της απόπειρα στο νουάρ, με θεαματικά αποτελέσματα. Εχθρός της στασιμότητας, λάτρις των αλλαγών και προπάντων αφοσιωμένη βιβλιοφάγος αστυνομικού η ίδια, η καταξιωμένη μυθιστοριογράφος εκπληρώνει το τολμηρό δημιουργικό στοίχημα στήνοντας με επιδεξιότητα τη σφιχτοδεμένη πλοκή της, σκιαγραφώντας αξιομνημόνευτους χαρακτήρες και προσφέροντας στο σταθερό, αλλά και στο νέο κοινό της μια απολαυστική αναγνωστική εμπειρία. Ποιος είναι λοιπόν ο «βασιλιάς» και ποιες κινήσεις κρύβει η νουάρ αυτή σκακιστική παρτίδα ως το πυρετικό της φινάλε;
Βασιλιάς είναι ο επικεφαλής επιθεωρητής της γερμανικής αστυνομίας König, ήρωας των βιβλίων της ηρωίδας του βιβλίου μας –και εάν στο σημείο αυτό χάνεται ο ειρμός, ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους επισημαίνοντας πως πρωταγωνίστρια του «Ο βασιλιάς πεθαίνει πάντα τελευταίος» είναι μια συγγραφέας αστυνομικού. Η Λούνα Μάρκος αποτελεί εκδοτικό φαινόμενο του γερμανικού λογοτεχνικού στερεώματος με είκοσι βιβλία, διθυραμβικές κριτικές, χιλιάδες αναγνώστες και πολλά μηδενικά στο τραπεζικό ενεργητικό της, με μια καίρια λεπτομέρεια να κατατρώει ωστόσο τον ψυχισμό της.
Όσο οι πάντες αγαπούσαν όλο και πιο παράφορα τον μυθιστορηματικό Oberkommissar Βασιλιά της, άλλο τόσο τον εχθρεύεται η ίδια: «Ένιωθα ότι με είχε καβαλήσει, ότι καπηλευόταν τη φήμη και την ψυχή μου, ότι με χλεύαζε μέσα από τις σελίδες που εγώ η ίδια δημιουργούσα για χάρη του, ότι πλέον αυτός και μόνο αυτός είχε τα ηνία κι εγώ είχα μετατραπεί σε υποχείριό του». Ανήμπορη να αποδράσει από τον ζυγό του μυθοπλαστικού ήρωά της, η Λούνα Μάρκος αποφασίζει να εξασκήσει το ύστατο δικαίωμά της, να σκοτώσει τον König στις τελευταίες σελίδες του εικοστού βιβλίου της, ενός βιβλίου που επρόκειτο να εξελιχθεί σε αρχή ενός ευρύτερου, απρόβλεπτου όσο και αγωνιώδους τέλους.
Φανατικός πολέμιος στην απόφασή της, ο Φίλιπ Μπάουερ, ο σύντροφος που εγκαταλείπει τη Λούνα και δεύτερος βασικός χαρακτήρας ενός δράματος το οποίο σύντομα θα αποκτήσει φονικές διαστάσεις, με τα εγκλήματα που διαπράττονται στις σελίδες των βιβλίων να αντανακλούν τον τρόμο που βιώνει κανείς μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Είναι ο Σπρίνγκερ, επικεφαλής του τμήματος ανθρωποκτονιών της βαυαρικής αστυνομίας και αντιήρωας ντετέκτιβ με σωρεία ψυχαναγκασμών εκείνος που θα κληθεί να κατανοήσει τα όσα γριφώδη διαδραματίζονται και να ενώσει τα στοιχεία ώστε να λύσει το μυστήριο, σε μια υπόθεση που γίνεται όλο και πιο σκοτεινή όσο τα κεφάλαια κυλούν και ο αναγνώστης παρασύρεται μαγεμένος στο endgame ενός από τα πιο καλογραμμένα αστυνομικά που πρόκειται να διαβαστούν φέτος.
Αντλώντας από το παραδοσιακό whodunnit αλλά και τις σύγχρονες τάσεις του θρίλερ, η Κλαίρη Θεοδώρου αποκρυπτογραφεί όλους τους κώδικες του νουάρ για να πλασαριστεί, με την πρώτη της μόλις προσπάθεια, στην εμπροσθογραμμή των σημαντικών εκφραστών της αστυνομικής λογοτεχνίας.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
17°
