21 φράσεις του Gabriel Garcia Marquez για τον έρωτα, τον γάμο, τα γηρατειά, τη ζωή
Στις 6 Μαρτίου του 1927 γεννήθηκε στην Aracataca της Κολομβίας ένας άνθρωπος του οποίου η ταυτότητα υπήρξε το σύγχρονο πρόσωπο της λογοτεχνίας της Λατινικής Αμερικής. Το επικό του έργο «100 χρόνια μοναξιάς» τον έκανε παγκοσμίως γνωστό και τον οδήγησε το 1982 στο βραβείο Νόμπελ της Λογοτεχνίας.
Το ενδιαφέρον για τον Gabo, όπως αποκαλούσαν τον Gabriel Garcia Marquez οι φίλοι του, δεν τερματίσθηκε με τον θάνατό του στην πόλη του Μεξικού στις 17 Απριλίου το 2014. Αντίθετα, το ενδιαφέρον για το λογοτεχνικό στιλ που εγκαινίασε τον περίφημο «μαγικό ρεαλισμό» παραμένει αμείωτο, όπως και το παγκόσμιο ενδιαφέρον για το έργο του.
Με την ευκαιρία λοιπόν της επετείου των 94 ετών από τη γέννηση του Gabo παραθέτω ορισμένες φράσεις του για τον έρωτα, τον γάμο, τα γηρατειά, τη ζωή κ.λπ.
«Την ημέρα που τα σκατά θα αποκτήσουν κάποια αξία, οι φτωχοί θα γεννηθούν χωρίς κώλο».
«Η γνώση μας έρχεται όταν πια δεν μας χρησιμεύει σε τίποτα».
«Πάντοτε έλεγα ότι γερνάμε πιο γρήγορα στις φωτογραφίες απ’ ό,τι στην πραγματική ζωή».
«Το όραμα δεν μπορείς να το φας, αλλά σε τρέφει».
«Ο έρωτας είναι εξίσου σημαντικός με το φαΐ. Όμως δεν σε τρέφει».
«Ο θάνατος δεν έρχεται με τα γηρατειά αλλά με τη λήθη».
«Το να θυμάσαι είναι εύκολο αν έχεις μνήμη. Το να ξεχνάς είναι δύσκολο αν έχεις καρδιά».
«Η καρδιά έχει περισσότερα δωμάτια και από ένα ξενοδοχείο με πουτάνες».
«Ένας καλός συγγραφέας μπορεί να βγάλει αρκετά χρήματα. Ιδιαίτερα όταν δουλεύει για την κυβέρνηση».
«Ο έρωτας είναι αιώνιος όσο διαρκεί».
«Το πρόβλημα της δημόσιας ζωής είναι να μάθεις να υποτάσσεις τον τρόμο. Το πρόβλημα της συζυγικής ζωής είναι να μάθεις να υποτάσσεις την ανία».
«Η ζωή δεν μας μαθαίνει τίποτα».
«Το μυστικό των καλών γηρατειών δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα τίμιο συμβόλαιο με τη μοναξιά».
«Το ανθρώπινο σώμα δεν είναι φτιαγμένο για τα χρόνια που μπορεί να ζήσει».
«Η ζωή δεν είναι αυτή που κάποιος έζησε αλλά ο τρόπος με την οποία τη θυμάται για να την αφηγηθεί».
«Το μόνο ενοχλητικό με τον θάνατο είναι ότι δεν πεθαίνει κανείς από έρωτα».
«Να θυμάσαι πάντοτε ότι το πιο σημαντικό πράγμα με ένα γάμο δεν είναι η ευτυχία αλλά η σταθερότητα».
«Μπορεί για τον κόσμο να είσαι μόνο ένα άτομο, αλλά για ένα άτομο μπορεί να είσαι όλος ο κόσμος».
«Μην κλαις γιατί τελείωσε, χαμογέλα γιατί συνέβη».
«Ένας άνθρωπος έχει το δικαίωμα να βλέπει τον συνάνθρωπο του αφ’ υψηλού μόνο όταν πρόκειται να τον βοηθήσει να σηκωθεί».
«Ένα νεογέννητο ποντικάκι στην πρώτη του βόλτα βλέπει μια νυχτερίδα. Τρέχει πίσω στη μαμά του ενθουσιασμένο φωνάζοντας: «Mαμά, είδα έναν άγγελο!»
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
