Βιβλιο

Ποιο σκυλί αγαπάει ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης;

Τον Μπομπ, ήρωα του διηγήματος της Α. Λαζαρίδη

4741-35213.jpg
Δημήτρης Μαστρογιαννίτης
ΤΕΥΧΟΣ 470
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
61464-135233.jpg

Η Αριάν Λαζαρίδη έγραψε το διήγημα «Μπομπ» (εκδ. Φερενίκη) και ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης σημειώνει στο οπισθόφυλλό του...

Όποτε κοιτάζω ένα σκύλο στα μάτια –θα ’χει συμβεί και σε σας– νιώθω πως βλέπω κατευθείαν στην ψυχή του. Είμαι σίγουρος πως θέλει απεγνωσμένα να επικοινωνήσει, πως, αν προσπαθήσω λίγο ακόμα, θα μου μιλήσει. Και του μιλώ και τον ρωτώ, αλλά απάντηση δεν παίρνω. Τουλάχιστον, όχι με λέξεις. Γιατί οι σκύλοι δεν μιλούν. Ο Μπομπ μιλάει. Όχι σε όλους, μόνο σε μας, τους αναγνώστες. Μας λέει, με λέξεις, τι έζησε αυτός, μια καλή καρδιά με τέσσερα πόδια και ουρά, ανάμεσα στα δίποδα που έχουν τις λέξεις αποκλειστικό προνόμιό τους. Και πώς κατάφερε να κάνει την καρδιά του γέφυρα για να πατήσουν και να συναντηθούν, εκεί που οι λέξεις δεν αρκούν.

n

Μια γυναίκα κι ο γιος της. Στο ίδιο σπίτι, κι όμως μίλια μακριά. Ανάμεσά τους, μια τραγωδία, απ’ αυτές των ανθρώπων. Κι ο Μπομπ, που τους κοιτάζει από τα εξήντα εκατοστά, το ύψος απ’ όπου βλέπουνε τα μάτια του τον κόσμο (ένα προνόμιο που είχαμε κι εμείς, όταν είμασταν παιδιά). Εκεί, από χαμηλά, βλέπει όσα δεν γίνονται, ακούει όσα δεν λέγονται, κάνει σκοπό του η μάνα και τ’ αγόρι να χαμογελάσουν πάλι. Αγαπάει με το μόνο τρόπο που αξίζει η αγάπη, άνευ ορίων και άνευ όρων. Κι οι λέξεις δεν χρειάζονται, αρκούν δυο μάτια και μια τριχωτή ουρά.

Οι άνθρωποι είμαστε ικανοί για πίστη, τρυφερότητα και καλοσύνη. Οι σκύλοι έχουν ασύγκριτη υπεροχή: είναι φτιαγμένοι απ’ αυτά τα υλικά. Έτσι, όταν ψάχνω να βρω έναν τρόπο να ζω, θυμάμαι πάντα αυτό: «Θέλω να γίνω ο άνθρωπος που ο σκύλος μου νομίζει ότι είμαι».

Το βιβλίο θα παρουσιαστεί στο Salon de Bricolage (Αλωπεκής 9, Κολωνάκι) στις 25/2, 20.00. Θα το προλογίσει ο Γιώργος Κ. Ψάλτης και αποσπάσματα θα διαβάσει ο Κ. Μαρκουλάκης.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ασ’ το θα πάρω γάτα
«Άστο… θα πάρω γάτα»: 14 αληθινές ιστορίες για τη ζωή, που δεν πήγε όπως την είχαμε φανταστεί

Η Ελίζα Χριστοπούλου συγκεντρώνει σε ένα μικρό βιβλίο ιστορίες για έρωτες, φιλίες, λάθος αποφάσεις, γάτες και εκείνες τις απρόοπτες στιγμές που, χωρίς να το καταλάβουμε, γίνονται οι πιο σημαντικές.

Ο τέλειος Μάνος με τα μαγικά γυαλιά
Ο τέλειος Μάνος με τα μαγικά γυαλιά: Ένα παραμύθι για τα παιδιά που ντρέπονται να φορέσουν γυαλιά

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, η ιστορία της Ευαγγελίας Κακούρου μάς θυμίζει πως το να βλέπουμε καλύτερα δεν αφορά μόνο την όρασή μας αλλά και τον τρόπο που κοιτάζουμε τον εαυτό μας και τους δίπλα μας

Βερένα Κέσσλερ: «Γυμναστήριο», εκδόσεις Δώμα
Το «Γυμναστήριο» της Βερένα Κέσσλερ: Όταν η άσκηση γίνεται εμμονή

Η γερμανίδα συγγραφέας γράφει για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY