Ο Αλέκος Λιδωρίκης, Αθηναίος τέταρτης γενιάς, σχολιάζει την πόλη
Κυκλοφορεί επί δεκαετίες στο κέντρο και μάλιστα με τα πόδια, παρατηρεί και καταγράφει. Το βιβλίο του «Αθήνα, Περιηγήσεις και Ίχνη» είναι ένα είδος Οδηγού της Αθήνας
Αλέκος Λιδωρίκης: Παρουσιάση της δεύτερης έκδοσης του βιβλίου του «Αθήνα, Περιηγήσεις και Ίχνη» (εκδόσεις Παρουσία)
Σε δεύτερη και εμπλουτισμένη έκδοση κυκλοφόρησε στα τέλη του 2018 από τις εκδόσεις «Παρουσία» το βιβλίο «Αθήνα, Περιηγήσεις και Ίχνη» του γνωστού δημοσιογράφου Αλέκου Μ. Λιδωρίκη. Η δεύτερη έκδοση έχει έξι εντελώς φρέσκα κείμενα, με τις ανάλογες φωτογραφίες, ενώ ο συγγραφέας έχει «πειράξει» και σχεδόν όλα τ’ άλλα, προσθέτοντας καινούργια στοιχεία. Πρόκειται, σε μεγάλο βαθμό, για ένα νέο βιβλίο.
Πώς ξεκίνησε η ιδέα αυτών των κειμένων;
Μένω στη Δεξαμενή, πάνω από το Κολωνάκι, και είμαι δημοσιογράφος, επί πολλά χρόνια του οικονομικού ρεπορτάζ και στη συνέχεια και σε άλλους τομείς. Για τις ανάγκες της δουλειάς μου, κυκλοφορούσα και κυκλοφορώ επί δεκαετίες στο κέντρο – και μάλιστα με τα πόδια. Έβλεπα, παρατηρούσα και κατέγραφα. Έφτιαξα έτσι λίγο λίγο ένα είδος Οδηγού της Αθήνας, όχι εξαντλητικού, αλλά με ικανοποιητικά στοιχεία για όσα περιλαμβάνoνται: ιστορικά, εγκυκλοπαιδικά, κοινωνιολογικά, ανθρωπολογικά. Το βιβλίο μου είναι, πάνω απ’ όλα, βιωματικό.
Και οι φωτογραφίες;
Είναι όλες δικές μου. Υποστηρίζουν τα κείμενα με το δικό τους τρόπο, δίνοντας μια πληρέστερη εικόνα για το σήμερα αυτής της πόλης. Τη «λόξα» την είχα κολλήσει από το Γυμνάσιο, τότε που ο πατέρας μου μού είχε χαρίσει μια πρωτοποριακή για την εποχή της αναλογική φωτογραφική μηχανή, μια «Ρentax».
Δηλαδή η επιλογή των φωτογραφιών από πόσο υλικό έγινε;
Θες το πιστεύεις, θες όχι, έχω 100.000 φωτογραφίες: σε αρνητικά, τυπωμένες, στον υπολογιστή, στο κινητό. Φυσικά, ήταν αδύνατο να τις δω όλες μια μια, εξαντλητικά. Πάντως διάλεξα τις καλύτερες και αντιπροσωπευτικότερες για τα θέματά μου. Σχεδόν όλες είναι από τα χρόνια 2005-2015.
Στον πρόλογό του, ο διαπρεπής αρχιτέκτονας και αθηναιογνώστης συγγραφέας κ. Αλέξανδρος Παπαγεωργίου - Βενετάς σε αποκαλεί «πιστά Αθηναίο». Αποδέχεσαι αυτό τον χαρακτηρισμό;
Κοίταξε, εγώ θα σου πω και κρίνε. Είμαι Αθηναίος τέταρτης γενιάς, τα παιδιά μου πέμπτης. Ο προπάππος μου Μίλτος Γ. Λιδωρίκης, Ρουμελιώτης από τη Φωκίδα, ήταν εύζωνος στους Βαλκανικούς πόλεμους του ’12-13, πολιτικός, διευθυντής της Βουλής και στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου επί 31 χρόνια – έζησε το μέγιστο μέρος της ζωής του στην πόλη μας. Ο παππούς μου Αλέκος Μίλτου Λιδωρίκης ήταν πολύ γνωστός δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας και ζούσε στο Παγκράτι. Ο πατέρας μου Μίλτος Αλέκου Λιδωρίκης ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις και έγραψε και μερικά βιβλία. Τέλος, εγώ γεννήθηκα απέναντι από το ξενοδοχείο «Αμαλία», στο Σύνταγμα.
Ενδεικτικά: η οδός Πανεπιστημίου και τα ιστορικά της κτίρια, το Χημείο της οδού Σόλωνος, το παλιό δημαρχείο της οδού Αθηνάς, το σπίτι - μουσείο Μπενάκη, το Αστεροσκοπείο, το χαμηλότερο τμήμα της οδού Ερμού, το θέατρο «Μουσούρη», η στοά «Εμπόρων», η στοά «Σπυρομήλιου», η πλατεία Δεξαμενής, η Δημοτική Αγορά, τα λιθόστρωτα του Πικιώνη, το «πειραματικό» της οδού Σκουφά και πολλά άλλα γνωστά και ιστορικά ή λιγότερο ιστορικά σημεία.
Υπάρχουν όμως και μερικά πολύ πιο ταπεινά θέματα: η διαδρομή που κάνει το τουριστικό τρενάκι στον Σαρωνικό, «απλώς ένα μπαλκονάκι» (της οδού Δεριγνύ), οι Πακιστανοί που παίζουν κρίκετ στην πλατεία Πρωτομαγιάς, το μετρό της Αθήνας, ένα σκέτο παγκάκι του Λυκαβητού και άλλα.
Θα υπάρξει συνέχεια;
Ναι, επιδιώκω σε μια επόμενη έκδοση να το εμπλουτίσω κι άλλο, αλλά και να γίνει μια έκθεση αθηναϊκών φωτογραφιών.
Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω την αρτιότητα της έκδοσης από την «Παρουσία»: καλό εξώφυλλο, καλό χαρτί, ευκρινή γράμματα, καλά χρώματα στις φωτογραφίες.
17°
