To πολύ δυσεύρετο βιβλίο του Αδαμάντιου Κοραή «Διάλογος περί του εν Ιεροσολύμοις αγίου φωτός», έκδοση του 1826, ξανακυκλοφόρησε φέτος σε αυτοτελές τομίδιο, ενόψει του Πάσχα, η Ένωση των άθεων (εκδόσεις iwrite).
Στο βιβλίο αυτό, ο επιφανέστερος εκπρόσωπος του νεοελληνικού διαφωτισμού ασχολείται με τη λεγομένη «θαυματοπλασία» του δήθεν «αγίου φωτός» που υποτίθεται ότι ξεπηδάει αυτόματα και μόνο του, κάθε Πάσχα, από τον υποτιθέμενο «πανάγιο τάφο» στην Ιερουσαλήμ. Υιοθετώντας τη μορφή του διαλόγου, ο Κοραής ερευνά το ιστορικό της εμφάνισης του «θαύματος», που ήταν, στα χρόνια του, ακόμα πολύ πρόσφατο. Χρησιμοποιώντας και θεολογικά επιχειρήματα, κονιορτοποιεί από ένθεη σκοπιά το δήθεν θαύμα, αναδεικνύοντας, παράλληλα, τις ποικίλες πολιτικές, οικονομικές, θρησκειολογικές και ανθρωπολογικές πτυχές του ζητήματος. Η κοραϊκή ειρωνεία είναι πλήρως παρούσα, στοχεύοντας την αμάθεια του λαού και την κερδοσκοπία των ρασοφόρων, ενώ γλώσσα του είναι η σχεδόν αμιγής δημοτική της εποχής του, πολύ απλή και για το σημερινό αναγνώστη.
Η εισαγωγή του βιβλίου είναι γραμμένη από τον κ. Αντώνη Παπαρίζο, καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, η φροντίδα της έκδοσης ανήκει στην Ένωση των Άθεων, ενώ οι σημειώσεις (τόσο του συγγραφέα, όσο και των επιμελητών), βοηθάνε πολύ την κατανόηση του κειμένου.
Πρόκειται για ένα πολύ χρήσιμο έργο, που δίνει επιχειρήματα σε όσους λογικούς ανθρώπους (ένθεους, άθεους και αγνωστικιστές) διαφωνούν με την παράνοια του δήθεν αγίου φωτός, την παραλαβή του στην Ιερουσαλήμ από κυβερνητική αντιπροσωπεία, την αεροπορική μεταφορά του στην Ελλάδα, την υποδοχή του με τιμές αρχηγού κράτους και το μοίρασμα στις εκκλησίες της χώρας- όλα αυτά με έξοδα των φορολογουμένων.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
