Η Ειλικρίνεια ασχολείται με τα της ψυχής. Παρατηρεί, αναλύει, ερμηνεύει συμπεριφορές, και ύστερα συμβουλεύει. Τις υπηρεσίες της κάποτε τις πουλούσε ακριβά. Τώρα βέβαια με την κρίση έχει αναγκαστεί και αυτή να κάνει εκπτώσεις, έτσι καμιά φορά βγάζει τις συμβουλές της σε προσφορά, δυο στην τιμή του ενός, όπως στα σούπερ μάρκετ και στις λαϊκές αγορές με τα είδη προικός και τα ζαρζαβατικά. Είχε σκεφτεί να βγάλει και κάρτα με πόντους. Όσους περισσότερους μαζέψεις, τόσες περισσότερες δωρεάν συμβουλές θα κερδίσεις. Κάπως έπρεπε να ζήσει και αυτή. Μη νομίζετε, η Ειλικρίνεια είχε δυσκολευτεί πολύ στη ζωή της. Έχασε τον πατέρα της σε μικρή ηλικία, η μητέρα της τη μεγάλωσε με πολλή δυσκολία και εκείνη αναγκάστηκε να μεγαλώσει απότομα. Μέσα σε ένα χρόνο έγινε 30. Τώρα ήταν 50. Η πραγματική της ηλικία ήταν 40-2.
Η Ειλικρίνεια έχει σερβίρει καφέδες και ποτά σε απόκληρους, έχει μοιράσει φυλλάδια στο δρόμο. Έχει περπατήσει όλη την Αθήνα από Κηφισιά μέχρι Περιστέρι, και τον Πειραιά, αλλά δεν άντεξε την υγρασία και έφυγε. «Η υγρασία είναι εχθρός», επαναλάμβανε μέσα της. Εκεί στο δρόμο έμαθε να διαβάζει τους ανθρώπους. Δεν χρειαζόταν να μιλήσουν, αρκούσε ο τρόπος που κινούνταν στο χώρο, τους αισθανόταν, τους μυριζόταν. Οι άνθρωποι λέει ερωτευόμαστε από τις μυρωδιές. Εκείνη δεν ερωτευόταν, αντίθετα οι μυρωδιές των ανθρώπων της άφηναν ένα συναίσθημα σιχαμάρας. Όταν κάνεις μια τέτοια δουλειά από μικρή ηλικία, συναντάς πολλά τέρατα, κάποια από τύχη τα προσπερνάς και άλλα μοιραία στέκεσαι και τα αντιμετωπίζεις. Η Ειλικρίνεια έχει αντιμετωπίσει κάμποσα από αυτά. Τα τέρατα και οι εκπτώσεις την έχουν κάνει δημοφιλή. Οι πελάτες της τη λατρεύουν και εκείνη αισθάνεται σαν ένας μικρός θεός. Τα βράδια στέκεται γυμνή μπροστά στον καθρέπτη και κοιτάζει τα μέρη του σώματός της και αισθάνεται ικανοποίηση. Είναι όμως κάποιες φορές που βλέπει πέρα από τη σάρκα της. Βλέπει το μέσα της, που είναι κενό και γεμάτο υγρασία. Εκεί δεν κατοικεί κανείς. Της Ειλικρίνειας δεν της άρεσε το όνομά της. Θα μπορούσε κάλλιστα να την λένε Ψέματα, αφού δεν υπήρχε, ήταν ένα φάντασμα, που ζούσε ελέγχοντας τους άλλους. Για να επιβιώσει αναζητούσε θύματα. Ήταν εύκολο να τα αναγνωρίσει, αφού κάποτε ήταν ένα από αυτά. Τα πλησίαζε σχεδόν μητρικά. Ένα χάδι, μια αγκαλιά, μια καλή κουβέντα μπορούν να ξεγελάσει τον καθένα, ειδικά σήμερα που όλοι αναζητούν να αγαπηθούν, είναι που έχουν ξεχάσει πώς να αγαπούν.
Έτσι σιγά σιγά η Ειλικρίνεια δηλητηρίαζε τα θύματά της, γεμίζοντάς τα αρχικά με φόβους και ενοχές. Όσοι προέβαλαν αντίσταση στην αρχή, τους έπιανε με το καλό. Αν δεν είχε αποτέλεσμα αυτή η μέθοδος, προχωρούσε σε απειλές και εκφοβισμούς. Έτσι τα ραντεβού πλήθαιναν και εκείνη δυνάμωνε από την αδυναμία των άλλων. Ένα μόνο πράγμα την τρόμαζε, το άδειο μέσα της. Τον τελευταίο καιρό το έβλεπε καμιά φορά τα βράδια πριν κοιμηθεί και αισθανόταν κρυοπαγήματα στα πόδια, όπως τότε που το κρύο στον Πειραιά έκοβε στα δυο το σώμα της. Όσο έλεγχο είχε στους άλλους, τόσο δεν είχε στο μέσα της. Πώς να ελέγξεις όμως την ανυπαρξία; Αυτά σκεφτόταν και την έπιανε πανικός. Για μια στιγμή νόμισε ότι το κενό μέσα της θα την πλάκωνε, ώσπου χτύπησε το τηλέφωνό της και ξαφνικά συνήλθε. Ήταν Αύγουστος, ώρα πρωινή. Από την άλλη άκρη του ακουστικού ένας ασθενής της την παρακαλούσε να έρθει να τον βρει στον Πειραιά. Ήθελε να βάλει τέλος στη ζωή του. Εκείνη αρχικά αρνήθηκε να πάει να τον βρει. Ο Πειραιάς είναι άβατο και η υγρασία εχθρός. Όμως η ασθένεια της ψυχής του, και η σχέση εξάρτησης που είχε δημιουργήσει εκείνος μαζί της, την έκανε να αισθάνεται σημαντική, ειδικά τώρα που ήταν αδύναμη. Και έτσι πήγε και τον βρήκε.
Στον Πειραιά κοντά στον ηλεκτρικό σταθμό υπάρχει ένα καφέ απόκληρων. Εκεί η Ειλικρίνεια πριν πολλά χρόνια σέρβιρε ποτά σε χαμένες ψυχές. Ο ιδιοκτήτης του καφέ, είχε ένα παλιό ραδιόφωνο, αυτό με τις κεραίες και τα βραχέα και τα ελαφριά. Από τότε που ήταν 20 συν 10 η Ειλικρίνεια, στο μαγαζί έπαιζε ένας συγκεκριμένος σταθμός από την Ταγγέρη. Κάπου κάπου ένας Έλληνας εκφωνητής διέκοπτε τους αραβικούς αμανέδες και εκφωνούσε ειδήσεις. «19 Αυγούστου, ώρα απογευματινή. Η υγρασία μπορεί να σου κόψει την ανάσα. Γυναίκα 40-2 βρέθηκε νεκρή σε διαμέρισμα 4ου ορόφου επί της οδού Φιλελλήνων. Ο ένοικος του διαμερίσματος, ο οποίος την έσφαξε, ομολόγησε το έγκλημά του, δηλώνοντας αθώος. Δεν είχε σκοπό να τη σκοτώσει, εκείνη έφταιγε για όλα, τον ξεγέλασε, αφού κουβαλούσε ένα άψυχο σώμα, που το μέσα του ήταν κενό».
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
