Βιβλιαράκι-σφηνάκι, ανάγνωσμα νυχτερινό, μεμοραμπίλια αθηναϊκού Μετς forever and ever! Εκεί, μιας και η γειτονιά που μεγάλωσε αλλά και σαν state of mind κάθε φορά νοερά επιστρέφει ο Γιάννης, στους δρόμους της εφηβείας του, συνέβη διάπλαση χαρακτήρα και εξ ου και η απόδοση τιμών. Όπως στις «Αόρατες Πόλεις» του Καλβίνο, «πόλεις είναι και η μνήμη και η επιθυμία, τα μάτια, το όνομα, οι νεκροί κι ο ουρανός». Ο ουρανός πάνω από τον Λέντζο στο Παγκράτι, όπου οι τσάκαλοι έπιναν καφέ και συζητούσαν περί Σεφέρη, ή για τα «αστέρια» του μπαλέτου του Γιάννη Φλωρινιώτη: στην ιστορία «Ένα βράδυ στο Χαϊδάρι», ο Μπασκόζος αφιερώνει στον ποιητή Γιάννη Βαρβέρη και διηγείται σχεδόν ξεκαρδιστικά τη δική του εκδοχή για το «Αυτή η νύχτα μένει» σε μια φιλολογική βερσιόν.
Με άξονα το Μετς, με διακτινισμούς στα πέριξ της Αθήνας. Γλυκό βιβλίο, διάστικτο από νοσταλγία για μπιλιάρδο, φροντιστήρια κατάρτισης για τις εισαγωγικές στο πανεπιστήμιο, ροκ γκρουπάκια χωρίς εξοπλισμό, μόνο με πείσμα να παίξουν το τραγούδι τους και να λιώσουν τα κορίτσια. Στο «Χειρότερο Βιβλίο της Χρονιάς», επίσης μνημονεύει σκάνδαλα, φάρσες κι άπλυτα του «χώρου» του βιβλίου, μέσα από μια ιστορία όπου μαίνεται η ίντριγκα και η κλωτσοπατινάς του «πνευματικού κόσμου», ενώ κάνα δυο φορές, αν και άνθρωπος που προχώρησε στη ζωή του ο Γιάννης Μπασκόζος, αφήνεται σε μια αναπόληση του... στεκιού!
Ταβερνεία πίσω από το Καλλιμάρμαρο, σινεμά όπως το «Κορονέτ», μέρη που έβραζαν παρέες, ιδέες και φίλοι. «Μυστικοί κήποι, που οι φτωχοί άλλοι αγνοούσαν την ύπαρξή τους»: ο Γκοντάρ και η υποδοχή του από τους κουλτουριάρηδες μα και τους πλανεμένους που πήγαν να δουν το «Weekend» πιστεύοντας πως θα δείξει και λίγο μπουτάκι, διαθέτει μια αφήγηση από τις ωραιότερες για το τι θα πει «κουλτούρα να φύγουμε» και «κατάργηση του κινηματογράφου σαν αστικό μέσο επιβολής»!
Ο δημοσιογράφος και διευθυντής του ψηφιακού περιοδικού «Ο Αναγνώστης» γράφει δεκατέσσερα διηγήματα ενηλικίωσης μιας νεότητας που αγνοούσε το μέλλον και ζούσε μόνο για άυπνα ξημερώματα και σπατάλες, ξοδέματα κι ανταμώματα σε μικρά καφενεδάκια. Kudos και για το νταντά πανκ κολάζ εξώφυλλο, που από την αρχή είναι σαν να το ξεκαθαρίζει πως εδώ θα διαβάσεις ένα τρυφερό street memoir! Κυκλοφορεί από τον Κέδρο.
Η Ισπανίδα συγγραφέας και εικονογράφος μιλά στην Athens Voice με αφορμή την ελληνική έκδοση του παιδικού βιβλίου «Το Μεγάλο Τιγράκι» (εκδόσεις Key Books)
Η Ελίζα Χριστοπούλου συγκεντρώνει σε ένα μικρό βιβλίο ιστορίες για έρωτες, φιλίες, λάθος αποφάσεις, γάτες και εκείνες τις απρόοπτες στιγμές που, χωρίς να το καταλάβουμε, γίνονται οι πιο σημαντικές.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, η ιστορία της Ευαγγελίας Κακούρου μάς θυμίζει πως το να βλέπουμε καλύτερα δεν αφορά μόνο την όρασή μας αλλά και τον τρόπο που κοιτάζουμε τον εαυτό μας και τους δίπλα μας
Η γερμανίδα συγγραφέας γράφει για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.
18°
