Ξεκίνησε να κυκλοφορεί στην Αγγλία τον Ιούνιο του 1997 με την υπογραφή της J.K. Rowling που τότε προσπαθούσε να βρει λεφτά για να πληρώσει το νοίκι, χωρίς να έχει ιδέα πως θα καταλήξει μία από τις πλουσιότερες γυναίκες του κόσμου. Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει την επιρροή του μικρού μάγου και την απόλυτη κυριαρχία του τόσο στην σύγχρονη ποπ κουλτούρα αλλά και την εφηβική λογοτεχνία. Ενώ ο κόσμος γνώριζε την αρχή της τεχνολογικής επανάστασης των 00s και τα παιδιά ξελογιάζονταν από καινούριες κονσόλες παιχνιδιών καθημερινά, οι περιπέτειες του Χάρι, του Ρον και της Ερμιόνης κατάφεραν να κερδίσουν ένα πολύ δύσκολο στοίχημα και να στρέψουν την προσοχή των μετέπειτα millenials πίσω στις σελίδες ενός βιβλίου. Τα κεφάλαια διαβάζονταν το ένα μετά το άλλο μέχρι αργά το βράδυ ενώ την άλλη μέρα είχε σχολείο, σιγά σιγά όλη η τάξη είχε αποκτήσει ντοσιέ και τα τετράδια με εικόνες από το Χόγκουαρτς ενω η τεράστια ανάγκη για επαφή με την μαγεία οδήγησε τους περισσότερους στο διαδίκτυο για πρώτη φορά. Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς το φαινόμενο Χάρι Πότερ και την μεγαλειότητά του. Έπρεπε απλά να βρισκόσουν εκεί και να είχες την σωστή ηλικία αλλιώς δεν μπορείς να το καταλάβεις.
ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ
H ιστορία αγάπης της θνητής Bella Swan και του γοητευτικού βρυκόλακα Edward Cullen γέννησε πολλά πάθη. Οι φανατικοί οπαδοί της τριλογίας έφταναν κυριολεκτικά σε επίπεδα υστερίας επιθυμώντας να δείξουν την λατρεία τους προς την συγγραφέα Stephenie Meyer και τον κόσμο που δημιούργησε, σχηματίζοντας έτσι μία κοινότητα που θύμιζε λίγο αίρεση. Ναι υπήρχαν πολλά τατουάζ με το πρόσωπο του Robert Pattinson πριν από δέκα χρόνια. Αντίθετα όμως με το Χάρι Πότερ που ήταν τόσο ευρέως αγαπητό, το saga του Twilight είχε όσους εχθρούς όσους και ακόλουθους που το μισούσαν σχεδόν με μανία και έκαναν τα πάντα για να σιγουρευτούν πως η γνώμη τους είχε ακουστεί. Σαφώς κατώτερο από λογοτεχνικής άποψης και με θέματα που θεωρούνται πλέον άκρως βλαβερά για ένα νέο και ευκολόπλαστο μυαλό, το Λυκόφως άφησε πίσω τον δικό του θρύλο και γέννησε την μόδα των βαμπίρ στον κινηματογράφο και την young adult λογοτεχνία που ακόμα δεν έχει ξεπεραστεί πλήρως.
Eνώ οι millennials μεγάλωναν και δεν είχαν κανέναν καινούριο ήρωα να ταυτιστούν μαζί του, εμφανίστηκε ξαφνικά η Katniss Everdeen με ένα τόξο στο χέρι και μία επανάσταση στα άμεσα σχέδια της. Η τεράστια επιτυχία των τριών συνεχειών του The Hunger Games δεν βασιζόταν αποκλειστικά στην πένα της Suzanne Collins αλλά κυρίως στην παρουσίαση ενός βάρβαρου, διεφθαρμένου κόσμου που παγιδεύει τα νεαρά άτομα σε ένα σύστημα με το οποίο δεν συμφωνούν αλλά πρέπει να υποτάξουν στους κανόνες του αλλιώς το πληρώνουν με την ζωή τους. Η διαφορά μεταξύ των φτωχών κοινωνικών τάξεων και των πλουσίων της Capitol, ο σαρκαστικός τρόπος που παρουσιάζεται η κουλτούρα των celebrities και των reality show και ο πολιτικός αναβρασμός των βιβλίων αποτελούν στοιχεία που ένα άτομο αναγνωρίζει πολύ καλά στα 20 του χρόνια και επιθυμεί να πολεμήσει τουλάχιστον μέσω ενός φανταστικού χαρακτήρα σε ένα dystopian μυθιστόρημα. Ενώ ο Χάρι Πότερ είναι σύμβολο μία μαγικής αθωότητας και ο Edward Cullen μία σεξουαλικής αφύπνισης (ίσως), η Katniss αντιπροσωπεύει την άδοξη ενηλικίωση σε ένα κόσμο γκρι που είναι εναντίον μας και πρέπει να παλέψουμε με τέρατα και μεταλλαγμένους για να διεκδικήσουμε.
Το μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας που κέρδισε το κορυφαίο λογοτεχνικό βραβείο προκαλεί ανάμεικτες αντιδράσεις και αναζωπυρώνει τη συζήτηση για τα κριτήρια της βράβευσης.
Ο ίδιος αναφέρεται ως «αθηναιογράφος», και κυρίως ως δημοσιογράφος-συγγραφέας. Το βιβλίο του «Και μη χειρότερα – το φάρμακό σας διά πάσαν νόσον…» είναι γεμάτο με μικρά, αληθινά «φάρμακα διά πάσαν νόσον»
18°
