Ο Μάρκους Μέσνερ μεγαλώνει στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσι, η ενηλικίωσή του συμπίπτει χρονικά με τον Πόλεμο της Κορέας, το 1950.
Ο πατέρας του, χασάπης κοσέρ, πουλάει το κρέας που έχει κοπεί κατά το εβραϊκό πρότυπο. Στο αμόλυντο και συντηρητικό περιβάλλον που μεγαλώνει κανένα ζευγάρι δεν πήρε ποτέ διαζύγιο, δεν ήταν μέθυσοι, ούτε είχαν σκύλο. Με αυτή την εικόνα ενηλικιώθηκε.
Ο ήρωας κάνει την υπέρβασή του, φεύγει από το μικροαστικό πατρικό του και πηγαίνει να σπουδάσει. Θα πάρει πτυχίο πανεπιστημίου, το πρώτο στην οικογένεια. Το χαρτί θα τον βγάλει από τη μιζέρια και θα τον κάνει κάποιον στην κοινωνία. Συνεπής, αλλεργικός στην αδικία και την υποκρισία, προσκολλημένος, αρραγής και σταθερός στα πιστεύω του, αγανακτισμένος και μονίμως απορημένος είναι τα χαρακτηριστικά του, που τον κάνουν δυσλειτουργικό στις συναναστροφές του. Οι αντιλήψεις του άβγαλτου 19χρονου βρίσκονται προφανώς στον αντίποδα της πραγματικότητας. Η ζωή κινείται με άλλους κανόνες. Την ευελιξία και τους ελιγμούς ο Μάρκους δεν τα γνωρίζει και είναι μακριά από το να τα ανακαλύψει. Στα μάτια του η ζωή έχει ορθολογισμό και αυστηρή γεωμετρία. Όταν κατανοήσει ότι η ζωή συνίσταται στο να την αντέχεις (και όχι απαραίτητα στο να την καταλαβαίνεις) και ότι η ειλικρίνεια δεν συνιστά πάντα μέσο, είναι πλέον αργά.
Ο άκαμπτος, αριστούχος φοιτητής είναι μια τραγική νεανική φιγούρα. Δεν καταφέρνει ούτε συνειδητά ούτε ενστικτωδώς να αποκωδικοποιήσει τη ζωή. Ούτε πετυχαίνει να ξεφύγει από την επίπονη χειραγώγηση του πατέρα του. Αλλά το τραγικότερο όλων είναι η έλλειψη μιας δεύτερης ευκαιρίας... Τίποτα δεν είναι ικανό να διώξει το κακό, μήτε καν οι συμβουλές των γονιών του. Της μητέρας του: «Να αρθεί υπεράνω των συναισθημάτων του. Η ζωή το απαιτεί. Καμιά φορά τα συναισθήματα καταντούν το χειρότερο πρόβλημα. Μας σκαρώνουν τα χειρότερα κόλπα». Και του αγράμματου πατέρα του: «Με ένα φοβερό, ακατανόητο τρόπο οι πιο κοινότοπες, περιστασιακές, έως και κωμικές επιλογές μας έχουν συχνά πολύ δυσανάλογο αποτέλεσμα». Και είχαν δίκιο, τα συναισθήματα και οι επιλογές έχουν κόστος.
Ο Φίλιπ Ροθ (γενν. 1933) είναι αποκαλυπτικός. Στο 29ο βιβλίο του αποχωρίζεται τους μεσήλικες προσηλωμένους στη θρησκεία, τον ανδρισμό και το θάνατο ήρωές του. Πρέπει να διαβαστεί ως ένας νέος Ροθ με νέα θεματολογία, συμπυκνωμένη γραφή και άρτια δομή.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
17°
