Ο Φρανκ Μακέι ήταν μόλις δεκαεννέα ετών όταν το γεγονός που άλλαξε τη ζωή του αμετάκλητα διαδραματίστηκε στην καταχνιά του Τόπου των Πιστών. Η Ρόζι Ντέιλι, εφηβικό του αμόρε και σύντροφος στο όνειρο της απόδρασης από μια περίκλειστη, ασφυκτική Ιρλανδία, αθέτησε το ραντεβού και έκτοτε εκείνος εμφορείται από μια γενικευμένη δυσπιστία προς τους ανθρώπους η οποία αποκρυστάλλωσε σε δόγμα του την απόφαση να βρίσκεται σταθερά ένα βήμα μπροστά από την επόμενη κατραπακιά.
Η Ρόζι εξαφανίστηκε τη μοιραία νύχτα δίχως να αφήσει το παραμικρό ίχνος, πέρα από ένα διφορούμενο μήνυμα που γεννά ερωτήματα σε κάθε ανήσυχη φαντασία. Τι ακριβώς συνέβη στο τέρμα του Τόπου των Πιστών; Πήρε στα κρυφά μόνη της το φέρι για την Αγγλία; Ή μήπως συνάντησε το δημιουργό της με νοσηρό τρόπο;
22 χρόνια αργότερα, το αίνιγμα επιμένει. Ο Μακέι έχει συνάψει μια εύθραυστη ειρήνη με τον εαυτό του, μολονότι η απώλεια έχει φωλιάσει στο μυαλό του «σαν σφαίρα που σφηνώθηκε πολύ βαθιά, ώστε να μην μπορεί κανείς να τη βγάλει. Τις αιχμηρές άκρες δεν τις ένιωθα, αρκεί να μην τις άγγιζα». Μυστικός αστυνομικός και διαζευγμένος πατέρας, ζει τη ρουτίνα του κυνικού ευσυνείδητου μπάτσου ωσότου το παρελθόν βροντοχτυπήσει την πόρτα του επιτακτικά: ένα τυχαίο εύρημα στα ερείπια της συνοικίας θα τον ξαναφέρει πίσω, στα ρημάδια της νιότης του και σε μια δυσλειτουργική πολυμελή φαμίλια που αφυπνίζει εξίσου επώδυνες αναμνήσεις.
Αρχικά προκύπτει η άθικτη βαλίτσα, έπειτα τα αχρησιμοποίητα εισιτήρια του ταξιδιού προς το Λονδίνο, τέλος το ίδιο το πτώμα, που κακοφορμίζει κάτω από τα θεμέλια όλα αυτά τα χρόνια. Η Ρόζι Ντέιλι είναι οριστικά νεκρή, δολοφονημένη από στραγγαλισμό ή συντριπτικό κάταγμα στο κρανίο. Σχεδόν ταυτόχρονα, ο μικρότερος αδελφός του Φρανκ Μακέι πεθαίνει υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, φέροντας ντοκουμέντα που τον συνδέουν με το θάνατο της κοπέλας. Ο ντετέκτιβ βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο υποθέσεις που τον αγγίζουν, αμφότερες όμως έχουν ανατεθεί στο τμήμα ανθρωποκτονιών, το οποίο μπορεί να πλευρίσει μονάχα εξαντλώντας κάθε ικμάδα πανουργίας του.
H Tana French ανεβάζει σταδιακά την ένταση σε ένα απαιτητικό νουάρ, το οποίο εκτείνεται σε εξακόσιες χορταστικές σελίδες, δίχως η γοητεία του έργου της να έγκειται αποκλειστικά στις σεναριακές κλιμακώσεις. Στο επίκεντρο του δράματος, δεσπόζει το ίδιο το Δουβλίνο, μια μονίμως βροχερή, βαθιά ελαττωματική πρωτεύουσα, η οποία καθηλώνει τη φτωχολογιά που παρεπιδημεί στους δρόμους της σε αδιέξοδους βίους, με πιθανότερη προοπτική την παρανομία, το ταμείο ανεργίας ή το εργοστάσιο της Guinness. Ένα Δουβλίνο αφιλόξενο και μουντό, με τον αλκοολισμό να ποτίζει το πετσί του, την ενδοοικογενειακή βία ένα σύνηθες φαινόμενο, κάτι που μπορεί να λυθεί μέσα στο σπίτι, και την ερμητική μυστικοπάθεια, εμπεδωμένη έπειτα από αιώνες μαρτυρικής ιστορίας, να υπαγορεύει κάθε πλέγμα σχέσεων και οποιαδήποτε προσωπική συνθήκη.
Ο ίδιος ο Φρανκ Μακέι, ένας χαρακτήρας – σπουδή στο αρχέτυπο του απόκληρου, καταφερτζή ντετέκτιβ, συνιστά τον καλύτερο λόγο για να χαθείς στα μονοπάτια αυτή της ιστορίας. Είναι ένας λοξά διορατικός ήρωας που επιθυμείς να γνωρίσεις, σε μια υπόθεση που θέλεις να διαλευκάνεις στο πλευρό του. Το Δουβλίνο είναι νουάρ.
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
Με το μυθιστόρημα «Η Βιβλιοθήκη των Ανήσυχων Κόσμων» συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση για τα οφέλη και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης και προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη
17°
