Οι εραστές της λογοτεχνίας από τη χερσόνησο με τα δύσβατα τοπία και το απαγορευτικό κλίμα θα ενθουσιαστούν με αυτό το αδυσώπητο θρίλερ που δεν ενδείκνυται για λιπόψυχους.
Η υπόθεση: Δύο χρόνια μετά την εξαφάνισή της, η μεταπτυχιακή φοιτήτρια Ρεμπέκα Τρόλε ανακαλύπτεται τεμαχισμένη σε πλαστικές σακούλες. Τα σκόρπια απομεινάρια της πυροδοτούν σειρά ερωτημάτων: Τι γύρευε φωτογραφικό υλικό της υπό την επωνυμία Μις Θαύμα σε πορνογραφική ιστοσελίδα λίγο μετά το θάνατό της; Πόσο είχε προχωρήσει στη διατριβή της γύρω από τη συγγραφέα παιδικών βιβλίων Θέα Άλντριν, καταδικασθείσα για το φόνο του συζύγου της προ τριάντα ετών; Επιπλέον, καθώς περισσότερα πέπλα του μυστηρίου ξεδιπλώνονται σελίδα τη σελίδα και ένα snuff φιλμ προστίθεται στη σειρά των αινιγμάτων, η αστυνομική έρευνα περιπλέκεται με τις προσωπικές ζωές των πρωταγωνιστών για να κάνει ακόμη πιο πολυεπίπεδο ένα δράμα που αποκαλύπτει τις κτηνώδεις εκφάνσεις ενός ανελέητου κόσμου.
Η συγγραφέας του βιβλίου συνιστά περίπτωση από μόνη της: Πολιτική επιστήμονας, πρώην μέλος αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας της Σουηδίας και εργαζόμενη σε τομείς τόσο καίριους όσο το υπουργείο Εξωτερικών και το Κολέγιο Εθνικής Άμυνας της χώρας της, η Kristina Ohlsson διαπρέπει στο νουάρ χωρίς να διαθέτει λογοτεχνικό υπόβαθρο, ποντάροντας αντίθετα στο έμφυτο ταλέντο και την επίκτητη γνώση των μηχανισμών του εγκλήματος από τα μέσα. Εύλογα η βραβευμένη σειρά αστυνομικών της καταξιώνεται διεθνώς και διεκδικεί συγκρίσεις με τα σαρωτικά λογοτεχνικά επιτεύγματα του Jo Nesbo.
Πρόκειται για το τρίτο μυθιστόρημα με την ερευνήτρια Φριεντρίκα Μπέργιμαν σε πρώτο ρόλο, και όμοια με τα προηγούμενα, («Ανεπιθύμητο», «Ματωμένη μαργαρίτα», όλα από το Μεταίχμιο), το σασπένς, η κλιμακωτή ένταση και οι ανατροπές ξεχειλίζουν, σε ένα θρίλερ που δε διστάζει να καταπιαστεί με νευραλγικά κοινωνικά ζητήματα.
Με την έμφασή της στα υπερβόρεια κάδρα και τον υποβλητικό ρυθμό που τη διατρέχει, η «Εξαφάνιση» συγκεντρώνει όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά του σκανδιναβικού αστυνομικού για να συνθέσει ένα παράξενο, μελαγχολικό αριστούργημα που καταδύεται με το φανάρι στο σκοτάδι της ανθρώπινης ψυχής.
Κακοποιημένα πτώματα σωριασμένα στο δάσος, φωτογραφίες θυμάτων σε πορνογραφικές ιστοσελίδες, τρομώδη σναφ φιλμ περασμένων εποχών που έρχονται ξανά στο φως, επώδυνα ανομήματα του παρελθόντος που διεκδικούν τα θύματά τους από το παρόν, γρίφοι που περιπλέκουν μια ούτως ή άλλως πολύπλοκη υπόθεση, και στην κορυφή της πυραμίδας, οι προεκτάσεις της επαπειλούμενης συμφοράς στην προσωπική ζωή των χαρακτήρων: να μια ιδανική συνταγή για μυθιστόρημα έξω από τα συνηθισμένα.
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
Με το μυθιστόρημα «Η Βιβλιοθήκη των Ανήσυχων Κόσμων» συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση για τα οφέλη και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης και προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη
17°
