«Του αγοριού απέναντι»: Οι ηθοποιοί της παράστασης μιλούν για τη μεγάλη επιτυχία του καλοκαιριού

Οι Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου επέστρεψαν στα θέατρα το καλοκαίρι με το καινούργιο τους μιούζικαλ «Του Αγοριού Απέναντι», μια φαντασμαγορική μουσικοχορευτική παράσταση, «ντυμένη» με τα εμβληματικά τραγούδια του Μίμη Πλέσσα.

Μας πήγε πίσω, στην χρυσή δεκαετία του 1960, όταν ο ελληνικός κινηματογράφος μάς χάρισε αξέχαστες ταινίες, που παραμένουν διαχρονικές και τις οποίες απολαμβάνουμε μέχρι και σήμερα.

Η παράσταση «Του Αγοριού Απέναντι» αποτελεί ένα από τα θεατρικά φαινόμενα του φετινού καλοκαιριού, που κέρδισε την αγάπη του κοινού και γεμίζει το Θέατρο Άλσος ΔΕΗ με μουσική, συναίσθημα, αναμνήσεις και άφθονο γέλιο. Μάλιστα, οι επιτυχημένες παραστάσεις συνεχίζονται έως τις 3 Οκτωβρίου.

Οι ηθοποιοί της μεγάλης επιτυχίας απαντούν σε ερωτήσεις, μιλώντας για όσα ζουν επί σκηνής, τη θερμή ανταπόκριση του κόσμου και όλα εκείνα που κάνουν την παράσταση μία από τις πιο ξεχωριστές της φετινής σεζόν.

Οι ηθοποιοί μίλησαν στην ATHENS VOICE για την συμμετοχή τους στην μουσικοχορευτική παράσταση των Ρέππα-Παπαθανασίου με μουσική Μίμη Πλέσσα:

Πώς νιώθετε για την συμμετοχή σας σε μια τέτοια μουσικοχορευτική παράσταση «ντυμένη» με την εμβληματική μουσική του Μίμη Πλέσσα;

Αλέξης Γεωργούλης

Είναι ένα υπέροχο ταξίδι. Το «Θέατρο Άλσος» λειτουργεί σαν τον απόλυτο χώρο για να φιλοξενήσει αυτήν την μουσικοχορευτική όαση στο κέντρο της Αθήνας.

Γιάννης Τσιμιτσέλης

Τα περισσότερα τραγούδια που έχουμε λατρέψει και ακούσει ξανά και ξανά μεγαλώνοντας βρίσκονται σε αυτή την παράσταση και αυτό με κάνει να νιώθω οικεία. Αυτή η παράσταση έχει αρκετά στοιχεία από τον παλιό Ελληνικό Κινηματογράφο έχει μια αφέλεια και μια αθωότητα και ο συνδυασμός Πλέσσα-Ρέππα-Παπαθανασίου το απογειώνει!

Ναταλία Δραγούμη

Είναι το πιο ευχάριστο μου καλοκαίρι. Είμαι πολύ χαρούμενη που ο Μιχάλης και ο Θανάσης με πίστεψαν για αυτό το ρόλο. Χορεύω και τραγουδάω. Τι πιο ωραίο ανάλαφρο και ευχάριστο σε μια τέτοια εποχή; Έχω γνωρίσει τον Πλέσσα. Ήμουν τυχερή γιατί είχε γράψει τραγούδια για ένα παιδικό του Τριβιζά και είχε έρθει και στην εκπομπή που είχα στην ΕΡΤ. Αγαπώ και τη Λουκίλα Πλέσσα Καρέρ. Και το «Θέατρο Άλσος». Ευλογία!

Κατερίνα Γερονικολού

Η παράσταση είναι μια ελληνική γιορτή! Πόσο περήφανη νιώθω για αυτή την συνύπαρξη επί σκηνής ηθοποιών, χορευτών και μουσικών. Μια αναβίωση των παλιών αγαπημένων ταινιών της χρυσής εποχής του κινηματογράφου ήταν κάτι που έλειπε. Και ένας φόρος τιμής σε αυτά τα αξέχαστα και διαχρονικά τραγούδια. Τώρα που πλησιάζουμε προς το τέλος, στεναχωριέμαι που θα αποχωριστώ το ρόλο μου, τους συναδέλφους και δε θα ακούω κάθε βράδυ αυτά τα «σουξέ» που μου γεμίζουν την καρδιά συναισθήματα.

Λευτέρης Ελευθερίου

Ο Μιχάλης ο Ρέππας και ο Θανάσης Παπαθανασίου μας έκαναν δώρο το υπέροχο αυτό καλοκαιρινό μουσικοθεατρικό έργο που βαδίζει τίμια και μαγικά ταυτόχρονα, σε όλους αυτούς τους δρόμους των αναμνήσεων μας. Δρόμους που αγαπήσαμε. Η μουσική του Μίμη Πλέσσα είναι μια θάλασσα γεμάτη όπως αυτές, που μικροί γευόμασταν τα καλοκαίρια, αλμυρή, ζεστή, ανεξερεύνητη και αναγκαία αυτή την εποχή. Μεγαλώσαμε με αυτές τις ταινίες, τις αγαπήσαμε. Αυτά τα τραγούδια, αυτές τις φωνές. Και το εκπληκτικό είναι ότι βλέπεις σήμερα παιδιά είκοσι χρονών να τραγουδούν τραγούδια που γράφτηκαν δεκαετίες πριν από τη γέννησή τους. Αυτό κάτι λέει.

Γιώργος Λιβάνης

Για μένα είναι πραγματικά μεγάλη χαρά και τιμή. Η μουσική του Μίμη Πλέσσα είναι ένα τεράστιο κομμάτι της ελληνικής μουσικής ιστορίας και προσωπικά έχω μεγαλώσει ακούγοντας αυτά τα τραγούδια. Το να έχω σήμερα την ευκαιρία να τα ερμηνεύω πάνω στη σκηνή, μέσα σε μια τόσο ολοκληρωμένη μουσικοχορευτική παράσταση, είναι κάτι που με γεμίζει καλλιτεχνικά και με συγκινεί. Αυτό που αγαπώ ιδιαίτερα είναι ότι δεν καλούμαστε απλώς να τραγουδήσουμε κάποια σπουδαία τραγούδια. Μπαίνουμε σε έναν ολόκληρο κόσμο, σε μια άλλη εποχή, και προσπαθούμε να μεταφέρουμε στο κοινό το συναίσθημα και την ατμόσφαιρά της, με σεβασμό πάντα στο έργο του Μίμη Πλέσσα. Για μένα είναι και ένα πολύ όμορφο καλλιτεχνικό μάθημα.

Σοφία Κουρτίδου

Νιώθω δέος, αλλά ταυτόχρονα και μια βαθιά, σχεδόν παιδική θα μπορούσα να πω, χαρά. Ο Μίμης Πλέσσας είναι ένας άνθρωπος που κατάφερε να ενώσει γενιές, κάτω από την ίδια συγκίνηση, δημιουργώντας το soundtrack της ζωής μας. Όχι μόνο της δικής μας γενιάς, αλλά και των γενεών που προηγούνται και όσων έπονται. Το να βρίσκεσαι πάνω στη σκηνή και να αναπνέεις μέσα από το σπουδαίο έργο του Μίμη Πλέσσα, είναι σαν να μπαίνεις σε μια χρονοκάψουλα γεμάτη φως. Κι έτσι εμείς απλώς ανοίγουμε την καρδιά μας για να περάσει αυτό το φως και να φτάσει μέχρι το τελευταίο κάθισμα. Η μουσική για μένα, δεν είναι απλώς «ερμηνεία», είναι επικοινωνία, είναι δόνηση. Όταν λοιπόν ερμηνεύεις αυτά τα τραγούδια, γίνεσαι αγωγός της συλλογικής μας μνήμης.

Κατερίνα Ζαρίφη

Για μένα σε αυτή την συμμετοχή η χαρά συναγωνίζεται την αγωνία. Ήταν για μένα ένα δώρο ζωής γιατί οι συνθήκες οι συνεργάτες είναι ονειρεμένα. Η μαγική κλωστή όμως που τα δένει όλα είναι τα τραγούδια του Μίμη Πλεσσα. Που αποτελούν το καθένα ξεχωριστά τον θησαυρό αυτής της παράστασης. Ο Μίμης Πλέσσας είναι ένα κομμάτι πολιτισμού και παρακαταθήκης αυτής της χώρας.

Νίκη Λάμη

Νιώθω υπέροχα που βρίσκομαι σ’ αυτή τη δουλειά! Οι παραστάσεις με αυτή τη μουσική με ταξιδεύουν και κάθε βράδυ μού δημιουργούν από την αρχή το ίδιο συναίσθημα. Ότι βγαίνω εγώ η ίδια από μια ελληνική ταινία που κάποτε έβλεπα σαν μικρό κοριτσάκι και φανταζόμουν τον εαυτό μου εκεί μέσα.

Μαρία Φιλίππου

Είναι λίγες οι στιγμές στην πορεία ενός ηθοποιού που έχει την τύχη και την χαρά να μετέχει σε μια παράσταση με τόση μεγάλη αποδοχή. Μια κωμωδία των Παπαθανασίου-Ρέππα εμπλουτισμένη από τα υπέροχα τραγούδια του αξέχαστου Μίμη Πλέσσα. Ένα μιούζικαλ σ’ ένα ελληνικό νησί που θυμίζει ελληνική ταινία. Ένα ερωτικό γαϊτανάκι με τους δικούς μας ανθρώπους, τα δικά μας τραγούδια που καταφέρνει να παρασύρει το κοινό. Να στήσει ένα πανηγύρι που όλοι γίνονται ένα. Ένα ξέφρενο γλέντι που ο κόσμος γελάει ,τραγουδάει και χορεύει καθιστός ,ακόμη και με ομπρέλες μες τη βροχή. Αυτή η ανταπόκριση του κοινού φέρνει στον ηθοποιό μια απερίγραπτη χαρά και πληρότητα.

Χριστίνα Τσάφου

Νιώθω υπέροχα που παίρνω μέρος σ' αυτήν την παράσταση.

Μανώλης Κλωνάρης

Η συμμετοχή μου σε μια τέτοια παράσταση είναι πραγματικά μεγάλη χαρά και τιμή. Η μουσική του Μίμη Πλέσσα έχει μεγαλώσει γενιές και κουβαλάει μέσα της μια μοναδική διαχρονικότητα, συναίσθημα και ελληνικότητα. Το να βρίσκομαι επί σκηνής σε μια μουσικοχορευτική παράσταση «ντυμένη» με αυτά τα εμβληματικά τραγούδια είναι για μένα μια ξεχωριστή εμπειρία, γιατί η μουσική δεν λειτουργεί απλώς ως συνοδεία, αλλά γίνεται κομμάτι της ιστορίας και των συναισθημάτων των ηρώων. Είναι μια παράσταση γεμάτη ρυθμό, νοσταλγία και ζωή, και νιώθω πολύ τυχερός που είμαι μέρος της.

Φαίη Φραγκαλιώτη

Μεγάλη χαρά, αλλά ταυτόχρονα και μια όμορφη ευθύνη. Είναι σπουδαίο να συμμετέχεις σε μια παράσταση που ντύνεται με ένα τόσο σημαντικό κομμάτι της ελληνικής μουσικής και κινηματογραφικής μας μνήμης. Και εγώ προσωπικά, μέσα από αυτή την παράσταση και από την «Αννούλα» που υποδύομαι νιώθω ότι έχω την ευκαιρία να μπω σε έναν κόσμο που ζήλευα από μικρή βλέποντας τις ελληνικές ταινίες που αγαπάμε όλοι. Το γεγονός ότι τραγούδια που σιγοτραγουδάμε όλοι, χιούμορ και αθωότητα συναντιούνται στη σκηνή του Άλσους, με ζωντανή ενέργεια τόσο τη δική μας όσο και του κοινού, με κάνει ακόμη πιο χαρούμενη.

Μεγαλώσαμε με ταινίες και μουσικές σαν αυτές και βλέπουμε ότι ο κόσμος τις αγκαλιάζει ακόμη και σήμερα. Πώς το εξηγείτε αυτό; Γιατί έχει αυτή την ανάγκη;

Αλέξης Γεωργούλης

Εγώ είμαι από τις περιπτώσεις που δεν μεγάλωσα με τις μουσικές των παλιών ελληνικών ταινιών. Μπορώ να πω όμως ότι αυτή τη στιγμή με έχουνε κερδίσει πραγματικά αυτά τα τραγούδια. Με ταξιδεύουν στην εποχή του τότε, αλλά και σε εικόνες και όμορφες ενέργειες του σήμερα, που νιώθω ότι είναι περασμένες στο DNA μας. Να το πω και αλλιώς, ακόμη καλύτερα. Ο Μίμης Πλέσσας έχει καταφέρει να καταγράψει και να εμποτίσει το DNA των Ελλήνων στη μουσική του.

Γιάννης Τσιμιτσέλης

Ο κόσμος έχει την ανάγκη γενικά να ξεφύγει λίγο το μυαλό του από τις σκέψεις και τα προβλήματα της καθημερινότητας βλέποντας όλες αυτές τις ταινίες χαλαρώνει το μυαλό και μπαίνει η νοσταλγία για μια πιο αθώα εποχή και για πολλούς, καλύτερη από την σημερινή που ζούμε. Βλέπει άλλες ταχύτητες, άλλη αντιμετώπιση του έρωτα, της χαράς της λύπης, με λιγότερο κυνισμό και πολύ περισσότερο ρομαντισμό.

Ναταλία Δραγούμη

Αυτές οι ταινίες εκπροσωπούν την εποχή της αθωότητας και της αρχής της ανεμελιάς. Είναι γεμάτες χιούμορ και παρηγοριά. Διαχρονικά και τα δύο αυτά στοιχειά είναι απαραίτητα στην εποχή μας και τα συναντάς στην τέχνη. Εμείς αυτό προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε και νομίζω τα καταφέραμε. Ειδικά αν κρίνω από την προσέλευση και τα σχόλια. Οι πιο ωραίες μου στιγμές στην παράταση είναι όταν σιγοτραγουδούν οι θεατές μας τα τραγούδια του Πλέσσα. Νιώθω μια συσπείρωση μαγική και μια ένωση με το κοινό. Σαν να’ ναι το κοινό μας μυστικό.

Κατερίνα Γερονικολού

Με τις πρώτες νότες, οι θεατές ξεκινάνε να σιγοψιθυρίζουν τους στίχους και να λικνίζονται από τις θέσεις τους. Τι άλλο να ζητήσει κανείς ; Ξεχάσαμε το κέφι μας, τη ζωντάνια μας. Όποιος βλέπει το έργο θυμάται ότι η Ελλάδα είναι κάτι πολύ περισσότερο. Η ελληνική ψυχή είναι η επιτυχία αυτού του έργου, που εμφανίζεται ανεπιτήδευτα. Για δύο ώρες δεν έχεις προβλήματα. Αυτό μου λένε στο τέλος οι θεατές και το βρίσκω ανεκτίμητο.

Λευτέρης Ελευθερίου

Νομίζω ότι ο κόσμος έχει ανάγκη να ξαναβρίσκει πράγματα που έχουν αλήθεια και απλότητα. Δεν ήταν όλα ωραία παλιά, κάθε άλλο. Η ανάγκη να ορθοποδήσει η Ελλάδα μετά από τους δύο πόλεμους έδωσε στα τραγούδια, στον έρωτα, στη χαρά στη στενοχώρια ένα άνευ προηγούμενο πάθος για ζωή και κάθε έκφανσή τους γινόταν τραγούδι. Και ίσως σήμερα, που τρέχουμε συνέχεια, που όλα αλλάζουν με τρομερή ταχύτητα και πολλές φορές δεν προλαβαίνουμε ούτε να καταλάβουμε τι αισθανόμαστε, αυτά τα τραγούδια μάς λένε για λίγο: «Έλα, κάτσε εδώ. Θυμήσου. Τραγούδα. Ερωτεύσου. Γέλα». Και αυτό είναι το μαγικό με τον Πλέσσα. Δεν είναι νοσταλγία για ένα παρελθόν που χάθηκε. Είναι μουσική που καταφέρνει να κάνει το παρελθόν παρόν. Και όταν μια μουσική μπορεί ακόμη να σηκώσει έναν άνθρωπο από την καρέκλα του για να τραγουδήσει ή να χορέψει, τότε δεν είναι παλιά μουσική. Είναι απλώς καλή μουσική

Γιώργος Λιβάνης

Νομίζω γιατί τα σπουδαία τραγούδια δεν έχουν ηλικία. Μπορεί να γράφτηκαν σε μια άλλη εποχή, όμως μιλούν για πράγματα που δεν αλλάζουν ποτέ: τον έρωτα, την αγάπη, τη χαρά, τον χωρισμό, τη νοσταλγία, την ίδια τη ζωή. Παράλληλα, πιστεύω ότι σήμερα έχουμε ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη να επιστρέφουμε σε κάτι αυθεντικό. Ζούμε σε μια εποχή πολύ γρήγορη, όπου όλα αλλάζουν και καταναλώνονται με μεγάλη ταχύτητα. Αυτές οι μουσικές όμως έχουν μια αλήθεια και μια μελωδία που σε σταματούν για λίγο και σε κάνουν να αισθανθείς. Και το βλέπουμε κάθε βράδυ στην παράσταση. Υπάρχουν άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν προσωπικές αναμνήσεις δεμένες με αυτά τα τραγούδια, αλλά υπάρχουν και νέα παιδιά που τα ανακαλύπτουν τώρα και τα τραγουδούν μαζί μας. Αυτό, για μένα, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της διαχρονικότητας του Μίμη Πλέσσα. Όταν ένα τραγούδι καταφέρνει να ενώνει διαφορετικές γενιές, τότε έχει πραγματικά νικήσει τον χρόνο.

Σοφία Κουρτίδου

Γιατί αυτά τα τραγούδια είναι η «πατρίδα» των συναισθημάτων μας. Είναι φτιαγμένα με μια αφοπλιστική αγνότητα. Μεγαλώσαμε σε σπίτια που αυτές οι μουσικές συνόδευαν πάντα τα Κυριακάτικα μεσημέρια, ταυτίστηκαν με τα πρώτα μας καρδιοχτύπια, με μια Ελλάδα που ήξερε να γελάει γάργαρα, να ερωτεύεται με πάθος και να πονάει με λεβεντιά. Ο κόσμος δεν έρχεται στην παράσταση από απλή νοσταλγία, έρχεται από ανάγκη. Έχει ανάγκη να γειωθεί, να ακουμπήσει κάπου ζεστά, να νιώσει ότι ανήκει σε μια κοινή αγκαλιά. Η μουσική του Μίμη Πλέσσα είναι μια άγκυρα φωτός. Μας θυμίζει ποιοι είμαστε στην πιο φωτεινή, στην πιο ανθρώπινη εκδοχή μας και στο τέλος, αυτό που ψάχνουμε όλοι είναι ένα καταφύγιο όπου μπορούμε να πάρουμε όλοι μαζί μια βαθιά, κοινή ανάσα.

Κατερίνα Ζαρίφη

Οι μέρες που ζούμε είναι ζοφερές. Ο κόσμος ψάχνει παράθυρα με φως. Και αυτές οι ταινίες, αυτά τα τραγούδια είναι διέξοδος. Σε εποχές με ρομαντισμό και γέλιο. Με ηλιοβασιλέματα και ομορφιά. Παρότι τότε που αυτά γράφονταν η πολιτική κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη, η μετανάστευση και τα οικονομικά πολύ άσχημα υπήρχε κάτι: η ελπίδα που σήμερα λείπει. Οπότε υπάρχει αυτή η ανάγκη.

Νίκη Λάμη

Θεωρώ ότι ο κόσμος αγκαλιάζει ακόμα αυτές τις ελληνικές ταινίες και αυτές τις μουσικές, γιατί τον γυρνάνε στην αθωότητα του παρελθόντος, που με τα χρόνια και με την ταχύτητα του σήμερα εκλείπει. Αυτές οι ελληνικές ταινίες έχουν μια αθωότητα που, μετά από όλη αυτή την επιτυχία της φετινής σεζόν, καταλαβαίνω πόσο ανάγκη την έχουμε!

Μαρία Φιλίππου

Ο άνθρωπος πάντα αναζητά τη ρίζα του. Τις αισθήσεις τις παιδικής του ηλικίας, τις μυρωδιές, τις αγκαλιές, τα τοπία, τα ακούσματα. Τα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα είναι τα δικά μας τραγούδια, γεμίζουν την καρδιά και το είναι μας. Όλοι τα τραγουδήσαμε και αυτά φέρουν το παρελθόν μας. Η ευαισθησία ,η μελωδία και η μαγεία τους τα καθιστούν ,κατά τη γνώμη μου, κλασικά γιατί με μεγάλη χαρά βλέπω κάθε βράδυ πως και η νέα γενιά τα γνωρίζει και τους αναγνωρίζει την μεγάλη αξία τους.

Χριστίνα Τσάφου

Η μουσική και τα τραγούδια του Πλέσσα με γεμίζουν με συγκίνηση, χαρά και μου χαρίζουν ψυχική ανάταση. Πράγμα που έχουμε όλοι πιστεύω ανάγκη πάντοτε.

Μανώλης Κλωνάρης

Νομίζω ότι αυτές οι ταινίες και αυτές οι μουσικές έχουν κάτι που δεν μπορεί να το νικήσει ο χρόνος. Έχουν συναίσθημα, έχουν αλήθεια, έχουν μια αθωότητα που ίσως σήμερα μας λείπει. Μεγαλώσαμε με αυτές, τις έχουμε συνδέσει με αναμνήσεις, με ανθρώπους, με στιγμές της ζωής μας, και όταν τις ξανασυναντάμε είναι σαν να επιστρέφουμε για λίγο σε κάτι πολύ οικείο. Πιστεύω ότι αυτό ακριβώς έχει ανάγκη ο κόσμος σήμερα: να συγκινηθεί, να χαμογελάσει, να θυμηθεί και να νιώσει κάτι όμορφο. Γι’ αυτό και αυτές οι ιστορίες και τα τραγούδια συνεχίζουν να βρίσκουν τον δρόμο τους προς την καρδιά μας.

Φαίη Φραγκαλιώτη

Θα απαντήσω σαν να είμαι ο θεατής αυτής της παράστασης. Νιώθω πως έχω κουραστεί από αυτή την ταχύτητα και την πολυπλοκότητα της εποχής μας και έχω ανάγκη από κάτι απλό. Κι αυτές οι ταινίες και τα τραγούδια έχουν αυτή την απλότητα και την αυθεντικότητα. Δεν χρειάζεται να τα «αποκωδικοποιήσεις», για να τα αγαπήσεις. Μπαίνεις στην ιστορία, γελάς, τραγουδάς και για λίγο αφήνεις εκτός όλα όσα σε βαραίνουν. Κι αυτή η απλότητα και η αθωότητα είναι κάτι που πιστεύω πως ο άνθρωπος χάνει όσο μεγαλώνει ενώ του λείπει. Άρα μέσα από την παράσταση όλοι μας, κι εγώ ως ηθοποιός αλλά και ο κόσμος, θεωρώ πως δεν στρέφει το βλέμμα του απλά σε μια άλλη εποχή, αλλά μάλλον σε ένα κομμάτι του εαυτού του, πιο ξέγνοιαστο.

INFO: Του Αγοριού Απέναντι, Θέατρο Άλσος ΔΕΗ

Παρασκευή & Σάββατο έως 3/10

Δείτε περισσότερα για την παράσταση στον city guide της Athens Voice