Από το νότιο Μπρονξ στη δεκαετία του ’70, στη διαμόρφωση της ιστορίας του hip-hop. Μια συλλογή με βινύλια του πατέρα του, οι πειραματισμοί πάνω στα πικάπ και ο βαρετός τρόπος που έπαιζαν οι djs εκείνης της περιόδου ήταν αρκετά.
Λίγες μέρες πριν την άφιξή του στην Αθήνα, μιλά στην Α.V., μετά από μακροχρόνιο pause, και την επερχόμενη βιογραφία του από τον David Ritz, συγγραφέα των βιογραφιών του Marvin Gaye και του Ray Charles.
Υπάρχει κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία πίσω από την ετοιμασία του “The Bridge”; Όταν το ηχογραφούσα σκεφτόμουν ένα dj set, με τη βάση στα 70s αλλά αναφορές και στο σήμερα. Το “The Bridge” αναφέρεται στη μετάβαση από το ένα γένος στο άλλος. Σε ένα dj set μπορείς να παίξεις Apache και μετά Jay Z.
Οπότε, πώς λειτουργεί η γέφυρα αυτή; Ενώνει τα κομμάτια αντανακλώντας την ποικιλομορφία του hip-hop, φέρνοντας κοντά Αμερικανούς ΜC και ράπερ από όλο τον κόσμο. Μεταξύ αυτών είναι ονόματα όπως οι Q-Tip, KRS -One, Snoop Dogg, Busta Rhymes.
Πώς πήγε η συνεργασία μαζί τους; Όταν έγραφα τα κομμάτια αυτά τα έκαιγα σε CD, τα έβαζα στο αυ- τοκίνητο και οδηγούσα για ώρες ακούγοντάς τα. Με το “Swagger” σκέφτηκα ότι αυτό είναι κλασικό κομμάτι για τον Snoop κι έτσι τον βρήκα. Με το “Bounce Back” σκέφτηκα «μου έχει λείψει ο Busta Rhymes σε old-school ραπ» κι έτσι επικοινώνησα μαζί του. Όταν τελειώσαμε το κομμάτι, με ευχαρίστησε που τον πήγα πίσω στις ρίζες του. Ήταν ωραία που δούλεψα με “superstars”, όπως οι Busta Rhymes, Q-Tip, KRS-1, Mr Cheeks, αλλά και με άγνωστους όπως οι Kel Spencer, Lordikim Allah κ.ά.
Πόσο διαφορετικό είναι το σημερινό hiphop σε σύγκριση με την old school σκηνή; Όταν έθεσα τα θεμέλια του είδους, το κλειδί ήταν η ικανότητα να παίρνω μουσικά οτιδήποτε, από τον Billy Squire και τον Michael Jackson μέχρι τον Beethoven, αρκεί να είχε ρυθμό μέσα του ώστε να μπουν από πάνω οι ρίμες.
Πώς προέκυψε η ιδέα να μετατρέψεις τα πικάπ σε μουσικά όργανα; Δεν με ενδιέφερε ο τρόπος που έπαιζαν οι djs εκείνη την περίοδο. Έτσι, αποφάσισα να μπλεχτώ με τη δισκοθήκη του πατέρα μου. Κατέληξε να γίνει ένα μάθημα πάνω στο πώς χειριζόμουν τα βινύλια και τα πικάπ. Κάθε σπουδαίο τραγούδι έχει ένα καλό σημείο το οποίο πείραζα πάνω στο break, και γι’ αυτό έγινα γνωστός.
Μπορείς να μας αποκαλύψεις τρία μυστικά από την επερχόμενη βιογραφία σου;Για πολλά χρόνια δεν ήμουν έτοιμος για κάτι τέτοιο. Είχα μέσα μου θυμό μαζί με πόνο και ένιωθα ότι πολλά πράγματα έμεναν αναπάντητα. Νομίζω πως οι άνθρωποι ποτέ δεν αποκαλύπτουν τα μυστικά τουςμε προθυμία. Πολλοί μου το έχουν ζητήσει, αλλά ένας ήταν αυτός που κατάφερε να με πείσει. Μου είπε «Flash, αυτή την ιστορία σου αν την εξιστορήσεις και είσαι ειλικρινής, θα βοηθήσεις ενδεχομένως κάποιους άλλους». Από τότε άρχισα να το σκέφτομαι.
Ιnfo:Βios, Πειραιώς 84, 210 3425.335 (23.00/€ 15). Στις 19/12.
Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών επέστρεψε για μια ακόμη χρονιά στον αγαπημένο αρχαιολογικό χώρο, όπου η Καμεράτα ερμήνευσε την όπερα «Ορφέας και Ευριδίκη» του Γκλουκ, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου
17°
