Ο Κωστής Μαραβέγιας ετοιμάζει μια οικογενειακή γιορτή στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής.
Πολύχρωμες ιστορίες της Μεσόγειου σαν ταινία εξωτικής φαντασίας στο κέντρο της πόλης. Ο Κωστής Μαραβέγιας ετοιμάζει μια οικογενειακή γιορτή στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής με αγάπη και θέα στα αστέρια. Σαν παλιό καλό Ντίσνεϊ.
Έχεις παρουσιάσει το μουσικό ντοκιμαντέρ στην ΕΡΤ «Mεσό γειος». Πώς βλέπεις τις εξελίξεις με το μαύρο σήμα;
Μαύρο σήμα, σε μια μαύρη περίοδο, μου μαύρισε η ψυχή. Ναι, φυσικά η ΕΡΤ ήθελε εξυγίανση. Αλλά πώς ισοπεδώνεις την καλή πλευρά της ΕΡΤ; Πόσο λάθος κίνηση η μαυρίλα, όπως έπεσε. Πόσο άγαρμπος, ατσούμπαλος τρόπος. Και το μαύρο ξεχείλισε ακόμη πιο πολύ, όταν μαζευτήκανε τα ψηφοθηρικά κοράκια πάνω από το πτώμα της για να αρπάξουν ό,τι προλάβουν. Φθηνή και λουσμένη από υποκρισία, η εξουσιαστική πλευρά του ανθρώπου. Εύχομαι η ΕΡΤ να ξανανοίξει πιο ώριμη, πιο υγιής και ανεξάρτητη και με περισσότερο πολιτισμό, μπας και ξεστραβωθούμε λίγο από τη λήθη που ξεβράζει η ρηχότητα της ελληνικής τηλεοπτικής πραγματικότητας. Προσωπικά το ραδιόφωνο της ΕΡΤ θα μου λείψει περισσότερο. Μεγάλωσα με αυτές τις συχνότητες. Κόσμος, Τρίτο, Δεύτερο. Τι κρίμα...
Με ποιο μουσικό από όσους συνάντησες στη «Μεσόγειο» αισθάνθηκες πιο κοντά;
Νομίζω με τον Vinicio Capossela. Ιταλοτραφής γαρ, είναι λογικό. Τον θαυμάζω. Είχαμε την πιο ωραία κουβέντα και άκουσα τις πιο όμορφες μουσικές ιστορίες. Τροβαδούρικες και ιταλιάνικες.
Πόσα διαφορετικά και πόσο ίδια είναι το Μοναστηράκι, η Piazza Navona και η Barceloneta;
Όλες οι πλατείες που βρίθουν από νέους, από δυνατά γέλια και τραγούδι είναι ζωή και ομορφιά. Της Μεσογείου οι κοινότητες, παραφράζοντας λίγο το μαέστρο Διονύση, φτιάχνουν άλλους γαλαξίες.
Πώς σκέφτεσαι να διαμορφώσεις το πρόγραμμα της συναυλίας για το Πικ Νικ στον Κήπο;
Ακροβασίες μεταξύ ρυθμού και μελωδίας. Με χορό και ομαδικό τραγούδι. Με δικά μου και διασκευές. Κάτι από Χατζιδάκι, κάτι από Γούναρη και Αττίκ. Θέλω να κάνω μια συναυλία για όλη την οικογένεια. Σαν τις παλιές καλές ταινίες της Ντίσνεϊ. Οικογενειακή γιορτή. Φέρτε και φαγιά και ψάθα για χάμω.
Πώς προέκυψαν οι νέες σου «ανασκαφές» πίσω στο ρεμπέτικο;
Μα πάντα έτρεφα μια ιδιαίτερη αδυναμία στη μουσική μας παράδοση και δη στο ρεμπέτικο. Ήταν τα πρώτα τραγούδια που τραγούδησα ως φοιτητής στις ελληνικές γιορτές στην Ιταλία. Ήθελα να το ξαναζήσω και όπερ και εγένετο.
Μετά τη «Λόλα» τι;
Μετά τη Λολα το χάος. Μαζεύω τα νέα κομμάτια μου, κυριολεκτικά και μεταφορικά, και επιστρέφω δριμύτερος με νέο δίσκο του χρόνου. Μπορεί και με βιβλίο ξανά. Αν δεν με ξελογιάσει το ελληνικό καλοκαίρι και κάψω τα εναπομείναντα μελανοκύτταρά μου κάτω από τον καυτό μας ήλιο.
Kάτι άλλο που θέλεις να προσθέσεις;
Να προσθέσω αγάπη. Τι άλλο; Αυτό χρειαζόμαστε. Αγάπη μόνο.
Info: Κήπος Μεγάρου Μουσικής, 2107282333 Έναρξη 21.00. Είσοδος €10, 12.
Προπώληση: Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, Ομήρου 8 & megaron.gr.
28/6 και εκτάκτως λόγω sold out στις 29/6.
Στον ρόλο του Ορφέα η Teresa Iervolino, της Ευρυδίκης η Μαρία Κοσοβίτσα και του Έρωτα η Μαριλένα Στριφτόμπολα. Συμμετέχει η Χορωδία Δωματίου Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Αγαθάγγελου Γεωργακάτου
Η εθνομουσικολόγος Νικολέττα Δημητρίου μιλά στην ATHENS VOICE για τον «Κύπριο βιολάρη», το ερευνητικό έργο που κατέγραψε τις ζωές των τελευταίων παραδοσιακών μουσικών της Κύπρου
Ετοιμάζει νέο άλμπουμ, που θα ακουστεί πολύ, επιστρέφει για ένα διαφορετικό live στο Release Athens 2026 και μιλάει για όσα τον σημάδεψαν και όσα ο χρόνος έφερε
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
17°
