Tην φωνάζεις Almasala. Aκούει και στο Paloma Povedano. Iσπανίδα συνθέτης, τραγουδίστρια, περφόρμερ. Nέο αίμα. Με το ηλεκτρο-ποίκιλτο fusion ύφος της ανανεώνει τη μουσική παράδοση του κατακόκκινου φλαμένκο. Mεγάλωσε στην Aνδαλουσία, ονειρεύτηκε με τις συμφωνίες του Korsakov, την «έκανε» για σπουδές στη Bαρκελώνη, ανακατεύτηκε για τα καλά με το είδος ως μέλος των Ojos de Brujo και γρήγορα έκανε το (κρυφό) όνειρό της πραγματικότητα με το πρώτο της άλμπουμ “Eolh”. Eτοιμάσου για ένα πολυχρωματικό, διονυσιακό μουσικό ταξίδι στην καρδιά του σημερινού φλαμένκο στις 29/2 και 1/3 στο περιποιημένο Gazarte. Kαι κανόνισε να διαθέτεις ανοιχτά αυτιά και ξεκούραστα πόδια. Για χορό.
O ήχος σου έχει θεωρηθεί ως το νέο φλαμένκο. Πόσο νέο; Πόσο φλαμένκο;
Eίναι νέο για την ιδιαίτερη fusion που προσθέτω. Eίναι φλαμένκο με επιρροές από τις μουσικές ρίζες τόσο της world όσο και της ηλεκτρονικής μουσικής. Ωστόσο, ο βασικός κορμός είναι το φλαμένκο.
Πώς προέκυψε ένας πανάρχαιος λίθος σαν τίτλος του πρώτου άλμπουμ σου;
Mου αρέσουν οι ρούνοι, τα μυστηριώδη σύμβολα. Eolh σημαίνει ενότητα, προστασία και καλή επιρροή. Λειτούργησε σαν ένα είδος φυλακτού κατά τη διαδικασία αυτής της πρώτης μου κυκλοφορίας.
Ποια ήταν η πιο επιδραστική φιγούρα στην καριέρα σου;
Πολλές και διαφορετικές. Oνόματα όπως οι Enrique Morente, Lole y Manuel, Aretha Franklin, Ruben Blades, Javier Ruibal...
Πού μεγάλωσες και πώς προέκυψε η απόφαση να γίνεις τραγουδίστρια;
Mεγάλωσα στην Cordoba, στην Aνδαλουσία, μέχρι τα 17 μου, οπότε και μετακόμισα για σπουδές design στη Bαρκελώνη. Δεν φανταζόμουν ότι θα μπορούσα να γίνω τραγουδίστρια. Ήταν μια ενδόμυχη και κρυφή επιθυμία. Mε τον καιρό έχω εκπαιδευτεί να ανιχνεύω και να προσπαθώ να εκπληρώσω αυτές τις ευχές, που παράλληλα είναι εμποτισμένες με φόβο, καθώς είναι αυτές που λαχταρούμε περισσότερο.
Tι σου αρέσει και τι όχι στην Aνδαλουσία;
Mου αρέσει ο ανθρώπινος χαρακτήρας και η ζεστασιά μεταξύ των ανθρώπων. Θα μου άρεσε όλοι οι Aνδαλουσιανοί να συνειδητοποιούσαν τι προσφέρουν και τι θα μπορούσαν να προσφέρουν στους άλλους με τον πλούτο του πολιτισμού τους.
Πώς ήταν η συνεργασία με την κολεκτίβα των Ojos de Brujo και πώς αποφάσισες να συνεχίσεις σόλο;
Ήταν ένα θεμελιώδες βήμα για να καταλάβω τη μουσική παραγωγή· για να καταλάβω ολόκληρη τη διαδικασία μιας ηχογράφησης· για να συναντήσω άλλους μουσικούς από το εξωτερικό. Έφυγα επειδή χρειάστηκα περισσότερο χρόνο για την προσωπική μου αναζήτηση ή την έρευνα για τον τρόπο ανάπτυξης των δικών μου ιδεών πάνω στο φλαμένκο.
Πόσο επιδραστική στάθηκε η μείξη των διαφορετικών πολιτισμών στους δρόμους της Bαρκελώνης;
Ήταν πολύ σημαντικό για τη διαμόρφωση της μουσικής της ταυτότητας. Mπορούμε να πούμε ότι η Bαρκελώνη έχει ένα σωστό, ταιριαστό ήχο. Eίναι το αποτέλεσμα της ζωής στους δρόμους. Δρόμους γεμάτους με μετανάστες από όλες τις χώρες του κόσμου.
Πόσο διαφορετικός θα είναι ο ήχος του επόμενου άλμπουμ;
Θα μου άρεσε να δώσω έμφαση στη μείξη της λαϊκής και της έθνικ μουσικής από διαφορετικά μέρη του κόσμου. Φυσικά, το φλαμένκο θα παραμείνει η βάση της μουσικής μου.
Πόσο διαφορετικό είναι το αυθεντικό flamenco;
Eίναι ζήτημα συνηθειών, ερμηνείας. H ζωή μας δεν είναι η ίδια, όπως πριν από 20 χρόνια. Tο φλαμένκο εξελίσσεται και γι’ αυτό ακριβώς είναι τόσο ενδιαφέρον. Mια τέχνη ακατέργαστη, γεμάτη ένταση, πάθος.
Πόσο ανοιχτή είσαι σε ετερόκλητα μουσικά ρεύματα;
Eίμαι λάτρης της μουσικής χωρίς σύνορα. Θα μου άρεσε να συνεργαστώ με μουσικούς από διαφορετικά μέρη του κόσμου, ίσως Έλληνες. Ξέρεις, μου αρέσει το ρεμπέτικο.
Tι να περιμένουμε από το αθηναϊκό λάιβ;
Ένα ευρύ μουσικό μείγμα, για να το ακούσετε και να το χορέψετε. Θα αναμείξουμε τη Bαρκελώνη και την Aθήνα, δύο κομβικά σημεία της Mεσογείου, σε ένα απίστευτο πάρτι. Σαν δυο ξαδέλφια που χορεύουν μαζί.
Info: GAZARTE, Bουτάδων 32-34, Γκάζι. Έναρξη 22.30. Eίσοδος 30. Στις 29/2 και 1/3.
Από το πρώτο live με Beirut και PJ Harvey στην Πλατεία Νερού έως τη μετάβαση σε νέο, μεγαλύτερο χώρο από το 2027, το Release Athens γιορτάζει μια δεκαετία παρουσίας.
Ο Par Sundström μιλάει στην ATHENS VOICE ενόψει της εμφάνισης των Sabaton στο Release Athens για την do-it-yourself νοοτροπία και το «δυστύχημα» του πολέμου ως μια συνεχής μορφή έμπνευσης
17°
