Λόγω αδυναμίας μετακίνησης των καλλιτεχνών, η παράσταση «The Child» της Αφσανέχ Μαχιάν αναβάλλεται επ΄ αόριστον
Αναβάλλεται η παράσταση «The Child», σε σκηνοθεσία της Afsaneh Mahian, η οποία ήταν προγραμματισμένη να παρουσιαστεί στην Πειραιώς 260 τη Δευτέρα 1 και την Τρίτη 2 Ιουνίου 2026, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Φεστιβάλ, η ακύρωση οφείλεται στην ένταση των γεωπολιτικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή, οι οποίες καθιστούν αδύνατη, στην παρούσα χρονική συγκυρία, τη μετακίνηση των καλλιτεχνών από το Ιράν προς την Ελλάδα.
Όπως επισημαίνεται, το ΦεστιβάλΑθηνών Επιδαύρου βρισκόταν σε συνεχή επικοινωνία με την καλλιτεχνική ομάδα και κατέβαλε επανειλημμένες προσπάθειες για την εξεύρεση εναλλακτικών λύσεων, χωρίς ωστόσο να καταστεί δυνατή η πραγματοποίηση των παραστάσεων.
Παράλληλα, οι διοργανωτές τονίζουν ότι παραμένουν σε επαφή με τους συντελεστές της παραγωγής και εξετάζουν κάθε διαθέσιμη δυνατότητα, προκειμένου η παρουσίαση της παράστασης να καταστεί εφικτή στο άμεσο μέλλον.
Για οποιαδήποτε νεότερη εξέλιξη θα υπάρξει σχετική ενημέρωση από το Φεστιβάλ.
Όσον αφορά τα εισιτήρια, η επιστροφή χρημάτων για όσα αγοράστηκαν ηλεκτρονικά θα πραγματοποιηθεί αυτόματα μέσω της πλατφόρμας αγοράς. Οι κάτοχοι εισιτηρίων που τα προμηθεύτηκαν από φυσικά σημεία πώλησης καλούνται να επικοινωνήσουν με τα ταμεία του Φεστιβάλ για τη διαδικασία επιστροφής χρημάτων.
«The Child»: Ηχηρή δήλωση υπέρ της ειρήνης και της ισότητας
Το έργο ξεκινάει και καταλήγει με ένα επείγον ερώτημα: ποια είναι τα σώματα που έχουν αξία και ποια εκείνα που κρίνονται ανεπιθύμητα; Σε μια ακτή της δυτικής Ευρώπης, τρεις γυναίκες συλλαμβάνονται και οδηγούνται για ανάκριση και ενδεχόμενη απέλαση από τις αρχές· έρχονται από το Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Λιβύη, όλες τους επιζώσες κακοποίησης. Αυτό που τις ενώνει και μοιράζονται δεν είναι μόνο το βίωμα και η διαδρομή προς την Ευρώπη, αλλά κι ένα νεογέννητο μωρό που βρίσκεται μαζί τους.
Η μία μετά την άλλη ανακρίνονται από έναν υπάλληλο μετανάστευσης. Όλες οι αιτήσεις εισόδου απορρίπτονται. Αλλά το νεογέννητο; Καθεμία αρνείται τη μητρότητα, όχι από αδιαφορία, αλλά από μια απελπισμένη, προστατευτική αγάπη. Καμία από τις τρεις γυναίκες δεν παραδέχεται ότι είναι η μητέρα του, ώστε, ακόμη και σε περίπτωση απέλασής τους, το παιδί να μπορέσει να παραμείνει στην Ευρώπη. Η επιθυμία να γλιτώσει το βρέφος από ένα αβέβαιο, ακόμη και θανατηφόρο μέλλον, γίνεται η μοναδική τους κοινή γλώσσα.
Οι αντιπαραθέσεις ανάμεσα στον αξιωματούχο και τις ανακρινόμενες είναι έντονες και, όταν ο αξιωματούχος ζητά τη διενέργεια εξέτασης DNA, ο διερμηνέας παρεμβαίνει – μια μορφή ex machina.
Γραμμένο από την Ιρανή συγγραφέα Ναγκμέ Σαμινί ως ηχηρή δήλωση υπέρ της ειρήνης και της ισότητας, το έργο ανεβαίνει σε σκηνοθεσία της γεννημένης στην Τεχεράνη Αφσανέχ Μαχιάν, δημιουργού με σταθερό καλλιτεχνικό προσανατολισμό σε κοινωνικά ζητήματα και στις γυναικείες εμπειρίες. Η Μαχιάν είναι ιδρύτρια της Shieveh Theatre Company, η οποία έχει προσκληθεί σε διεθνή φεστιβάλ, γνωρίζοντας γενναιόδωρη ανταπόκριση από το κοινό.
Μέσα από τις ιστορίες γυναικών από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, η Μαχιάν λειτουργεί ως καίρια φωνή του ευρύτερου μεσανατολικού βιώματος, μεταφέροντας στη σκηνή όχι εικόνες της επικαιρότητας, αλλά την εσωτερική αλήθεια ανθρώπων που παλεύουν να επιβιώσουν ανάμεσα σε πόλεμο, φτώχεια, σύνορα και θεσμική αναλγησία.
Ανάμεσα σε ανακρίσεις, σιωπές και μεταφράσεις, το έργο υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε ‘φάκελο’ υπάρχει μια ανθρώπινη ζωή που δεν μπορεί να μεταφραστεί σε έγγραφα και πιστοποιητικά. Το έργο παρουσιάζεται στα περσικά με υπέρτιτλους, με στόχο να διατηρηθεί η αμεσότητα της πρωτότυπης φωνής. Χωρίς εντυπωσιασμούς, η παράσταση μετατρέπει την αίθουσα σε κοινό τόπο ανάκρισης, όπου το βλέμμα μας δοκιμάζεται και η στάση μας τίθεται υπό εξέταση. Τις τρεις γυναίκες ερμηνεύει η διεθνώς βραβευμένη ηθοποιός Φατμέ Μοταμέντ-Αριά, σε μια συγκλονιστική ερμηνεία που εκτυλίσσεται πάνω σε μια λωρίδα άμμου.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία Afsaneh Mahian
Σύμβουλος σκηνοθέτη – Σχεδιασμός σκηνικών, κοστουμιών και φωτισμών Manouchehr Shoja
Οι μεγάλοι συγγραφείς είδαν στην ηλικία ως κάτι εντελώς διαφορετικό από κοινωνικό ελάττωμα. Διέκριναν σε αυτή μια από τις βαθύτερες εμπειρίες της ανθρώπινης ύπαρξης.
16°
