Thanksgiving: Η ημέρα των ευχαριστιών

Σήμερα, 27 Νοεμβρίου, σε μερικές ώρες, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, θα ξημερώσει η Ημέρα των Ευχαριστιών (Thanksgiving). Τα τελευταία χρόνια, πολλοί έχουν μιλήσει για την αμφιλεγόμενη ιστορία του εορτασμού, που καθιερώθηκε το 1621 στο Πλίμουθ της Μασαχουσέτης — μία από τις πρώτες ευρωπαϊκές αποικίες στην Βόρεια Αμερική — και ουσιαστικά αποτελεί μια γιορτή κατά την οποία οι Άγγλοι «προσκυνητές» (Pilgrims) ευχαριστούσαν τον Θεό για την επικράτησή τους έναντι των ιθαγενών. Όποια κι αν είναι όμως η ιστορία του εορτασμού, για τους Αμερικανούς πολίτες παραμένει μια ευκαιρία για να έρθει κοντά όλη η οικογένεια και να απολαύσει γιορτινά φαγητά, όπως γαλοπούλα, γλυκιά κολοκυθόπιτα κλπ. λίγες μόλις εβδομάδες πριν από τις γιορτές των Χριστουγέννων.

Στον καλλιτεχνικό κόσμο, η Ημέρα των Ευχαριστιών έχει αντιμετωπιστεί με διάφορους τρόπους. Η ζωγραφιά του Αμερικανού εικονογράφου, Νόρμαν Ρόκγουελ, για την εφημερίδα Saturday Evening Post, «Freedom from Want» (Ελευθερία από την Ένδεια), που δημοσιεύθηκε πρώτη φορά το 1943, είναι μία από τις κλασικές απεικονίσεις της Ημέρας των Ευχαριστιών, κατά τον 20ο αιώνα. Εμπνευσμένη από τις «Τέσσερις Ελευθερίες» που είχε υποσχεθεί στον αμερικανικό λαό ο τότε Πρόεδρος των Η.Π.Α., Φραγκλίνος Ντ. Ρούσβελτ, η ζωγραφιά εμφανίστηκε στο ζενίθ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και είχε σκοπό να τονώσει το ηθικό των οικογενειών, πολλές από τις οποίες είχαν παιδιά που πολεμούσαν στην άλλη άκρη της γης. Είναι, ίσως, λογικό σήμερα να βλέπουμε την ζωγραφιά αυτή ως καρικατούρα και επίσης λογικό είναι πως έκτοτε έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές για κωμικούς σκοπούς.

Σύμφωνα με τα νέα γραπτά της, που κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατό της το 2021, μεγάλη θαυμάστρια της γιορτής της Ημέρας των Ευχαριστιών ήταν και η συγγραφέας και δημοσιογράφος Τζοάν Ντίντιον. Κάθε τέταρτη Πέμπτη του Νοεμβρίου, η Ντίντιον καλούσε στο σπίτι της, στο Λος Άντζελες, έως και 75 άτομα και ετοίμαζε ένα πλουσιοπάροχο δείπνο, με την ίδια προσοχή στη λεπτομέρεια που χαρακτήριζε και τα γραπτά της. Η συγγραφέας του «Slouching Towards Bethlehem» (1968) και «The White Album» (1979) ήταν τόσο μεθοδική στην οργάνωση της συγκεκριμένης γιορτής, που είχε καταφέρει να κερδίσει ακόμα και τους πιο δύσπιστους καλεσμένους με την φιλοξενία της.

Ένα από τα βίντεο κλιπ που θα συνεχίσουν να παίζουν κάθε χρόνο, κατά την Ημέρα των Ευχαριστιών, από τους λάτρεις της Μπιτ λογοτεχνίας, είναι εκείνο που σκηνοθέτησε ο Γκας Βαν Σαντ το 1991, με τον 77χρονο τότε Γουίλιαμ Μπάροουζ. Το spoken word κομμάτι «A Thanksgiving Prayer», γραμμένο το 1986 και τυπωμένο στη συλλογή του «Tornado Alley» (1989), είναι ένας κόλαφος για τη συγκεκριμένη γιορτή, αλλά και για την αμερικανική νοοτροπία γενικότερα, πασπαλισμένο με το ιδιαίτερο σαρδόνιο χιούμορ που διακρίνει τα βιβλία του Μπάροουζ. Σήμερα, χρόνια μετά τον θάνατο του πατριάρχη της «Μπιτ γενιάς», το βίντεο κλιπ αυτό θεωρείται πλέον κλασικό.