CineDoc 2025: Το περιβαλλοντικό ντοκιμαντέρ «Τραγούδια της γης» έρχεται στον κινηματογράφο Δαναός την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου στις 20.00
Μία μεγαλειώδης οπτικοακουστική συμφωνία, με φόντο την πιο γραφική κοιλάδα της Νορβηγίας, τα «Τραγούδια της Γης» (2023), της Μαργκρέθ Ολίν, είναι πολύ περισσότερα από ένα απλό περιβαλλοντικό ντοκιμαντέρ. Πρόκειται για ένα ονειρικό ταξίδι στα εκπληκτικής ομορφιάς τοπία της Νορβηγίας και ένα κινηματογραφικό δοκίμιο επάνω στη συμβιωτική σχέση του ανθρώπου με τη φύση. Η πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ στην Αθήνα θα πραγματοποιηθεί με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Νορβηγίας, την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου στις 20.00, στον κινηματογράφο Δαναός, στο πλαίσιο του φετινού CineDoc Festival.
Τα «Τραγούδια της Γης» στο CineDoc 2025
Η Ολίν απαθανατίζει με την κάμερα τις αρχέγονες δυνάμεις της γης και μας ταξιδεύει από το εσωτερικό των μικρότερων στοιχείων της φύσης στο εξωτερικό, στα άγρια πανοραμικά τοπία. Οι ήχοι της γης συνδυάζονται αρμονικά μεταξύ τους για να συνθέσουν μουσική σε ένα εντυπωσιακό ταξίδι που κόβει την ανάσα. Με executive producers τους Λιβ Ούλμαν και Βιμ Βέντερς και τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου στην εκτέλεση του καθηλωτικού σάουντρακ, που υπογράφει η Rebekka Karijord, τα «Τραγούδια της Γης» είναι μια συγκινητικά προσωπική ταινία και ταυτόχρονα μια κινηματογραφική εμπειρία θέασης που πρέπει να βιωθεί στη μεγάλη οθόνη. Η ταινία επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Νορβηγία στον επίσημο διαγωνισμό για Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας το 2024.
Βαθιά στην καρδιά της νορβηγικής εξοχής, στη γραφική κοιλάδα του Ολντεντάλεν (Oldedalen), οι κύκλοι χρόνου, ζωής και φύσης μπλέκονται αξεδιάλυτα. Κατά τη διάρκεια ενός ολόκληρου έτους, η σκηνοθέτις ακολουθεί τον 85χρονο πατέρα της καθώς εκείνος διασχίζει, ίσως για τελευταία φορά, τα μονοπάτια που χαράχτηκαν από γενιές και γενιές των προγόνων του. Ένα ταξίδι οικογενειακής μνήμης και παράλληλα μια ωδή στην μεγαλειώδη ομορφιά της φύσης, που πρέπει να προστατευτεί με κάθε τρόπο.
Η Μαργκρέθ Ολίν σημειώνει: «Στην ταινία μου, το Ολντεντάλεν είναι ο πατέρας μου και ο πατέρας μου είναι το Ολντεντάλεν. Η ήρεμη άνοιξη είναι η παιδική του ηλικία, η γλύκα του καλοκαιριού η νιότη του, οι θύελλες του φθινοπώρου η ώριμη ζωή του και η σιγαλιά του χειμώνα τα γεράματά του. Ήθελα να πω μια ιστορία ελπίδας. Στο τέλος, ο πατέρας μου φυτεύει έναν σπόρο δίπλα στο δέντρο που ο παππούς του φύτεψε πριν από 130 χρόνια. Η ζωή συνεχίζεται».
Μετά την προβολή της ταινίας στις 30 Ιανουαρίου θα ακολουθήσει συζήτηση με εκπροσώπους του οργανισμού Paths of Greece. Τις επόμενες ημέρες, θα πραγματοποιηθούν θεματικές προβολές με καλεσμένους εκπροσώπους περιβαλλοντικών φορέων, αλλά και επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Η ελληνική διανομή της ταινίας θα γίνει σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Νορβηγίας στην Αθήνα, το Paths of Greece, το Europe Direct ΕΛΙΑΜΕΠ Αττικής, την Έδρα UNESCO για την Κλιματική Διπλωματία του Ε.Κ.Π.Α., το Trekking Hellas και το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου.
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
16°
