Η Νικόλ Κίντμαν διέκοψε τα γυρίσματα ταινίας γιατί δεν άντεχε να έχει άλλο… οργασμό - Παραδέχτηκε τι ένιωσε στα γυρίσματα του ερωτικού δράματος «Babygirl»
Στο ερωτικό δράμα «Babygirl» δίπλα στον πρωταγωνιστή του The Iron Claw, Χάρις Ντίκινσον, βρίσκεται η Νικόλ Κίντμαν που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει η πιο ασφαλής επιλογή των παραγωγών, παρότι φημίζεται για την ιδιορρυθμία της ως συνεργάτιδα.
Στην ταινία – ωδή στη γυναικεία φαντασίωση, «Babygirl», ηΝικόλ Κίντμαν υποδύεται τη Ρόμι, μια σκληροτράχηλη διευθύνουσα σύμβουλο που φαίνεται να τα έχει όλα: επιτυχία, δύο ζωηρές κόρες και έναν όμορφο σύζυγο (Αντόνιο Μπαντέρας) που την περιποιείται την ημέρα και της κάνει τρυφερό έρωτα τη νύχτα. Αλλά είναι αυτό το είδος σεξ που θέλει πραγματικά; Μόλις ο σύζυγός της αποκοιμηθεί, η Ρόμι τρέχει σε ένα άλλο δωμάτιο, ανοίγει στο λάπτοπ της ένα σαδομαζοχιστικό πορνό και οδηγείται σε πραγματική κορύφωση.
Γιατί η Νικόλ Κίντμαν διέκοψε τα γυρίσματα του «Babygirl»
Η Νικόλ Κίντμαν παραδέχτηκε ότι ήταν τόσο ερεθισμένη κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του ερωτικού δράματος «Babygirl» που κάποια στιγμή αναγκάστηκε να ζητήσει να διακόψουν. Η ηθοποιός ανέφερε: «Μοιραστήκαμε πολλά και χτίσαμε δεσμούς εμπιστοσύνης που μετατράπηκε στη συνέχεια σε συναισθήματα απογοήτευσης», είπε για την «πηγή» των συναισθημάτων της τη στιγμή εκείνη, σύμφωνα με τη Daily Mail. Ενώ όταν θέλησε να είναι ακριβής για το τι ένιωσε είπε: «Είναι σαν να νιώθεις το: ‘Μη με αγγίζεις’».
«Υπήρχαν στιγμές κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων που έλεγα: «Δεν θέλω πια να έχω οργασμό», συμπλήρωσε. Ενώ παραδέχτηκε πως σε ερωτικές σκηνές σε όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων συχνά αισθάνεται πως δεν θέλει να την πλησιάζουν και πως μισεί να βρίσκεται σε αυτή τη θέση. Μάλιστα, είπε χαρακτηριστικά: «Μισώ να το κάνω αυτό. Δεν με νοιάζει αν δεν με αγγίξουν ποτέ ξανά στη ζωή μου!».
Μάλιστα φαίνεται η σεξουαλική διέγερση κι επαφή να είναι τόσο συχνή που της προκαλεί δυσφορία. «Ήταν τόσο παρόν όλη την ώρα για μένα, που με εξουθένωσε», τόνισε η ηθοποιός.
Αν και η Κίντμαν έχει γυρίσει αισθησιακά φιλμ όπως το «Μάτια ερμητικά κλειστά», θεώρησε ότι οι ερωτικές σκηνές στο «Babygirl» ήταν ένα βήμα πιο πέρα από αυτό που έχει συνηθίσει, λέγοντας στο Vanity Fair: «Αυτό είναι κάτι που κάνεις και το κρύβεις στην βιντεοθήκη του σπιτιού σου».
Στη συνέντευξη τύπου για την ταινία είπε ότι η σκέψη της παρουσίασής της στο κοινό την τρομοκρατούσε. «Ελπίζω να μην τρέμει το χέρι μου!» είπε στους δημοσιογράφους που βρίσκονταν στην αίθουσα. «Αυτό σίγουρα με αφήνει εκτεθειμένη και ευάλωτη και φοβισμένη».
Αναγνώρισε στην Ρέιν ότι την έπεισε να προχωρήσει σε μια ερμηνεία που θα μπορούσε να θεωρηθεί «γυμνή» από κάθε άποψη. «Ήξερα ότι δεν επρόκειτο να με εκμεταλλευτεί», είπε η Κίντμαν. Η Ολλανδή σκηνοθέτις («Bodies Bodies Bodies Bodies») δήλωσε ότι το πραγματικό ερώτημα της ταινίας είναι η συμφιλίωση: Μπορεί ένας άνθρωπος να αγαπήσει όλες τις πτυχές του, ακόμη και αυτές για τις οποίες ντρέπεται;
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
19°
