Φεστιβάλ Βενετίας: Ο Ντάνιελ Κρεγκ για το Queer και τον ρόλο της ζωής του - Πώς προετοιμάστηκε για τις ερωτικές σκηνές της ταινίας
«Νομίζω ότι αν έβλεπα το "Queer" ως θεατής θα έλεγα "και τι δε θα έδινα να παίξω εγώ αυτό το ρόλο". Είναι μία φρέσκια ταινία που τολμά να είναι διαφορετική. Δεν είδα αυτό τον ρόλο ως πρόκληση. Τον είδα περισσότερο ως δώρο που μου έφερε πολύ μεγάλη χαρά» δήλωσε ο Ντάνιελ Κρεγκγια τη συμμετοχή του στη νέα ταινία του Λούκα Γκουαντανίνο που έκανε πρεμιέρα στο 81ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.
Το κοινό την υποδέχτηκε με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα διάρκειας 9 λεπτών, ενώ ο διεθνής Τύπος κάνει λόγο για την καλύτερη ερμηνεία στην καριέρα του Ντάνιελ Κρεγκ.
Πρόκειται για την κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου, αυτοβιογραφικού, τολμηρού για την εποχή του, βιβλίου του Γουίλιαμ Μπάροουζ, που παρότι γράφτηκε στις αρχές της δεκαετίας του '50 παρέμεινε ανέκδοτο για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Το «Queer» ακολουθεί τον Λι, έναν μεσήλικα Αμερικανό τυχοδιώκτη στην Πόλη του Μεξικού της δεκαετίας του 1940, που περνάει τις μέρες του μοναχικά, γυρνώντας στα μπαρ, πίνοντας, παίρνοντας ναρκωτικά και φλερτάροντας άνδρες. Μέχρι που συναντά και ερωτεύεται τον όμορφο νεαρό Γιουτζίν 'Αλερτον και μαζί ξεκινούν ένα ταξίδι στη Νότια Αμερική αναζητώντας ένα θρυλικό παραισθησιογόνο.
«Είναι ένα βιβλίο για την αγάπη, την επιθυμία, την μοναξιά, την εξάρτηση, την απόρριψη.. Αν είχα δέκα ρόλους στο μυαλό μου που θα ήθελα να παίξω, αυτός εδώ τους συμπεριλαμβάνει όλους» δήλωσε στη συνέντευξη τύπου της ταινίας ο Ντάνιελ Κρεγκ τονίζοντας ότι ο Γκουαντανίνο ήταν ο λόγος που δέχθηκε το ρόλο. «Ήθελα να δουλέψω μαζί του εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Το μεγαλύτερο ταλέντο του Λούκα είναι ότι ακούει και τον ενδιαφέρουν οι απόψεις όλων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει τη δική του φωνή, αλλά δεν αποκλείει τους άλλους» σημείωσε.
Γιατί ο σκηνοθέτης επέλεξε τον Ντάνιελ Κρέγκ ως πρωταγωνιστή της τανίας «Queer»
Στην ερώτηση γιατί επέλεξε τον «Τζέιμς Μποντ» για αυτό τον ρόλο, ο Ιταλός σκηνοθέτης που είναι παλιός γνώριμος του Φεστιβάλ -από το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το «The Protagonists» το 1999, μέχρι το «Bones and All» το 2022 που κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα Καλύτερης Σκηνοθεσίας- τόνισε: «Πρώτα από όλα ας είμαστε ενήλικες και ας σοβαρευτούμε: Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να γνωρίζουμε τις ερωτικές επιθυμίες του Τζέιμς Μποντ, τελεία και παύλα. Το σημαντικό είναι να φέρνει σε πέρας τις αποστολές του».
«Η αλήθεια είναι ότι πάντα ήθελα να δουλέψω με αυτόν τον υπέροχο ηθοποιό» είπε δείχνοντας τον Ντάνιελ Κρεγκ. «Όμως είμαι και ρεαλιστής. Δεν μου αρέσει να ονειροπολώ. Όταν ψάχναμε για τον πρωταγωνιστή της ταινίας, ο παραγωγός μου, που δεν είναι ρεαλιστής, μου πρότεινε τον Ντάνιελ και του είπα ότι δε θα δεχόταν ποτέ. Ωστόσο εκείνος επέμενε να τον ρωτήσουμε. Και ο Ντάνιελ δέχθηκε αμέσως. Είναι ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς μας. Και οι σπουδαίοι ηθοποιοί δεν χαρακτηρίζονται μόνο από το ταλέντο τους, αλλά και από το πόσο γενναιόδωρα διαθέσιμοι είναι σ' έναν σκηνοθέτη» πρόσθεσε.
Αναφερόμενος στις ερωτικές σκηνές της ταινίας, ο 'Αγγλος ηθοποιός είπε ότι τις προετοίμασαν χορεύοντας. «Είναι ένας καταπληκτικός τρόπος για να σπάσεις τον πάγο. Ο Ντρου Στάρκι είναι ένας σπουδαίος ηθοποιός και προσπαθήσαμε να το διασκεδάσουμε. Πιστεύω ότι συμφωνούμε όλοι ότι δεν υπάρχει τίποτα το οικείο όταν γυρίζεις ερωτικές σκηνές. Είσαι εκτεθειμένος σ' ένα σετ γεμάτο ανθρώπους που σε κοιτάνε. Αυτό που θέλαμε ήταν να τις κάνουμε με έναν τρόπο που θα ήταν συγκινητικός και αληθινός».
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
12°
