Κινηματογραφος

Κριτική ταινίας: Bones and all

Ο Λούκα Γκουαντανίνο στη χώρα των κανιβάλων

324257-668306.jpg
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
ΤΕΥΧΟΣ 850
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Κριτική ταινίας: Bones and all

Eπιλογές

Κριτική για την ταινία «Bones and all», σε σκηνοθεσία Λούκα Γκουαντανίνο, με πρωταγωνιστές τους Τίμοθι Σαλαμέ, Τέιλορ Ράσελ, Μαρκ Ράιλανς, Τζέσικα Χάρπερ, Αντρέ Χόλαντ, Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν, Κλόε Σεβινί

H Μάρεν και ο Λι είναι δύο περιθωριακοί νέοι που τους ενώνει η κοινή δίψα και πείνα για ανθρώπινη σάρκα και αίμα. Η συνάντηση τους προκύπτει όταν η νεαρή κοπέλα εγκαταλείπεται από τον πατέρα της και επιχειρεί να βρει τα ίχνη της εξαφανισμένης εδώ και χρόνια μητέρας της. Ο απροσάρμοστος Λι ζει στα όρια καθώς κουβαλά κι εκείνος την προσωπική, σκοτεινή ιστορία του.

Ο Λούκα Γκουαντανίνο («Να με φωνάζεις με το όνομα σου») υπογράφει ένα στυλιζαρισμένο roadmovie με κανιβαλικές προθέσεις. Παρότι το αντισυμβατικό lovestory που περιγράφει διαθέτει κάποιες ενδιαφέρουσες σεναριακές ιδέες (η σύνδεση των δύο εραστών του περιθωρίου δεν οφείλεται μόνο στην κληρονομική βιολογική ανάγκη τους για ανθρώπινο αίμα αλλά και σε επίκτητα χαρακτηριστικά, όπως η δυνατή όσφρηση των «σαρκοφάγων» που αναγνωρίζονται με αυτό τον τρόπο μεταξύ τους) ο Ιταλός δεν πείθει απόλυτα για την τόλμη του έργου του. Είναι σαν το «Badlands» του Τέρενς Μάλικ να μεταφέρεται στον χώρο του σπλάτερ χωρίς όμως την ξεχωριστή εκείνη ματιά που θα έκανε το φιλμ αυθεντικό και –κυρίως– συναρπαστικό. Αντιθέτως, μοιάζει να χάνει το ενδιαφέρον του στο δεύτερο μέρος, όταν η πλοκή παίρνει μια αναμενόμενη εξέλιξη με αποκορύφωμα το πνιγμένο στο αίμα φινάλε.

Ακολουθήστε την Athens Voice στο Google News κι ενημερωθείτε πρώτοι για όλες τις ειδήσεις

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ειρήνη Βουρλούμη: «Αλλού ο δρόμος» - Η Αθήνα μέσα από τα μάτια τριών οδηγών ταξί
Κινηματογραφος Ειρήνη Βουρλούμη: «Οι οδηγοί ταξί βιώνουν την πόλη σαν ένα διαρκές πέρασμα από τη μία ζωή στην άλλη»

Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.

Δώρα Λαβαζού

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY