Κριτική ταινίας: Lightyear

Ύστερα από ένα λάθος του αστροναύτη Μπαζ Λάιτγιαρ, το διαστημόπλοιό του καταλήγει σε έναν αφιλόξενο πλανήτη. Όσο τα χρόνια περνούν ο Μπαζ όλο και πιο επίμονα προσπαθεί να βρει τον τρόπο για να διορθώσει το λάθος του.

Με διαρκή δάνεια από γνωστές ταινίες επιστημονικής φαντασίας (οι περισσότερες αναφορές πηγάζουν από το σύμπαν του Κρίστοφερ Νόλαν και ειδικά το «Interstellar») επιχειρούν οι δημιουργοί του «Lightyear» να τονώσουν την προσωπική ιστορία του εμβληματικού χαρακτήρα του «Toy story». Κάποια στοιχεία ενσωματώνονται ιδανικά στη διαστημική περιπλάνηση του Μπαζ (η αγαπημένη του ατάκα «Ως το άπειρο κι ακόμη παραπέρα» έχει για αφετηρία μια όμορφη ιστορία φιλίας), αλλά τα περισσότερα αναλώνονται στο να αφηγηθούν μια απλώς συμπαθητική «διαστημική» ιστορία, με τα κατάλληλα υλικά χιούμορ και συγκίνησης να τη συνοδεύουν, κι όχι μια ευφάνταστη δημιουργία που θα κολλούσε ιδανικά στον απολαυστικό, παιχνιδιάρικο μικρόκοσμο του «Toy story». Χωρίς να είναι κακό, το «Lightyear» προσφέρει απλή, ατόφια διασκέδαση (τα περισσότερα κωμικά εύσημα στη γάτα-ρομπότ Sox) αλλά στερείται βάθους και βάρους παρά τις αντίθετες υποσχέσεις. Κι είναι κρίμα γιατί το υλικό για να φτιαχτεί κάτι μοναδικό και εξαίσιο ήταν εκεί αλλά οι δημιουργοί είτε δεν μπόρεσαν να το αξιοποιήσουν είτε φοβήθηκαν πως θα «έδιωχναν» τους ανήλικους θεατές από την αίθουσα. Ο χρόνος που περνάει για τον καθένα διαφορετικά, το κουτί των αναμνήσεων που πλακώνει την ψυχή (μια υπέροχη σκηνή που θα σας κάνει να δακρύσετε), η μαγεία της εξερεύνησης του διαστήματος που εκτός από ηδονή προκαλεί και φόβο όπως φαίνεται και στην περίπτωση της νεαρής Ίζι, η σημασία της δεύτερης ευκαιρίας στα άλυτα προβλήματα και τα αβάσταχτα συμπλέγματα, είναι μερικά από τα επιμέρους ζητήματα που συνοδεύουν την προβληματική προσωπική ιστορία του Μπαζ Λάιτγιαρ. Ενός αστροφύλακα («είμαστε space rangers» λέει συνεχώς στη φίλη και συνεργάτιδά του Αλίσια) που θυσίασε όλη του τη νεότητα στο βωμό του καθήκοντος και κινδύνεψε να γίνει ένας κακιασμένος, μονήρης και κατσούφης γέρος αλλά, ευτυχώς για αυτόν, η τύχη του χαμογέλασε λίγο πριν το φινάλε.