Ένας αιώνας από τη γέννηση του Federico Fellini

Ο Federico Fellini γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1920 στο Ρίμινι. Όταν έγινε 12 ετών, το έσκασε από το σπίτι του για να ακολουθήσει ένα τσίρκο – στοιχείο που μαζί με άλλα εξηγεί την αγάπη του για τους κλόουν που εμφανίζονται σε όλα τα έργα του. Στα 17 του εγκατέλειψε την ηρεμία της επαρχιακής λουτρόπολης, στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε, για να πάει στη Ρώμη. Εκεί έζησε αρχικά σαν σκιτσογράφος και στη συνέχεια γράφοντας παρλάτες και σκετς για κομφερανσιέ και άλλους καλλιτέχνες του music hall. Το 1943, σε ηλικία 23 ετών, παντρεύτηκε την ηθοποιό Τζουλιέτα Μαζίνα –πρωταγωνίστρια, ανάμεσα σε άλλα, στο σπουδαίο «La strada»– πλάι στην οποία έζησε 50 χρόνια, μέχρι τον θάνατο του.

Το 1946 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Ρομπέρτο Ροσελίνι ως βοηθός του. Μία από τις ιστορίες λέει ότι ο Ροσελίνι, κάποια στιγμή που είχε κουραστεί, άφησε τον Φεντερίκο να κάνει μερικά πλάνα του και όταν επέστρεψε τον είδε να έχει τοποθετήσει την κάμερα χαμηλά στο ύψος του γόνατου και να τραβάει από εκεί. Τότε ήταν που κατάλαβε ότι ο νεαρός Φελίνι θα έγραφε ιστορία στο σινεμά.

Ο Fellini αυτοσχεδίαζε. Δούλευε πάντα χωρίς σενάριο και μετέφερε τη ζωή του μέσα στις ταινίες του. Ωστόσο όλες είχαν την προσωπική του εκδοχή της πραγματικότητας, όπως ο ίδιος την αντιλαμβάνονταν, χωρίς ρεαλισμό. Χαρακτηριστική, ήταν και η λατρεία που είχε στις γυναίκες, όπως άλλωστε και στο χιούμορ. Η μεγαλειώδης κορύφωση του ήταν το «8 1/2», όπου κατάφερε να ενώσει όνειρα και ρεαλισμό (ο τίτλος προήλθε λόγω του ότι είχε κάνει 7 ταινίες μεγάλου μήκους και 3 μικρού). 

Για την ιστορία ο «μαέστρο» Φεντερικο Φελίνι, κέρδισε  το 1954 τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας και το 1960 τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Το 1956, το 1961 και το 1974 κέρδισε το βραβείο της Ένωσης Κριτικών της Νέας Υόρκης. Πήρε τέσσερις φορές, το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας για το «Λα Στράντα», «Οι νύχτες της Καμπίρια», το «8 ½» και το  «Amarcord». Προτάθηκε τέσσερις φορές για Όσκαρ Σκηνοθεσίας για τις ταινίες: «Γλυκιά ζωή», «8 ½», «Σατυρικόν» και «Amarcord». Το 1993 η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου του απένειμε τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο του έργου του. Πέθανε στη Ρώμη στις 31 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς.