Γκλόρια (Gloria Bell)

Η Γκλόρια είναι μια διαζευγμένη μεσήλικη μητέρα (τα δύο ενήλικα παιδιά της έχουν φτιάξει τη ζωή τους μακριά από εκείνη) που εργάζεται σε μια ασφαλιστική εταιρεία και έχει απεριόριστο ελεύθερο χρόνο. Όταν επιθυμεί να διασκεδάσει πηγαίνει για χορό και ποτό σε κλαμπ με ρετρό μουσική που συχνάζουν μοναχικοί άντρες και γυναίκες. Εκεί γνωρίζει τον σχετικά πρόσφατα χωρισμένο Άρνολντ, που όμως έχει ακριβώς την αντίθετη σχέση με τα παιδιά του.

Πριν από πέντε χρόνια ο χιλιανός Λέλιο μας πρωτοσύστησε τη θαυμάσια ηρωίδα του. Εκείνη η «Γκλόρια» με τους άγνωστους ερμηνευτές και τη δύναμη της πρωτότυπης ιστορίας σε κράταγε σε αγωνία ως προς τις εναλλαγές των συναισθηματικών δοκιμασιών και την τελική έκβαση (αυτό το υπέροχο φινάλε με την Γκλόρια να χορεύει το ομότιτλο τραγούδι) που θα είχε η ζωή της ηρωίδας. Στο αμερικανικό ριμέικ δεν μπορούμε να βρούμε σημαντικές διαφορές στη ματιά του Λέλιο –πιο ενισχυμένος ο ειρωνικός χαρακτήρας του σεναρίου γύρω από την ψυχανάλυση και ασχολίες τύπου γιόγκα– αφού σε μεγάλο βαθμό η ιστορία ακολουθεί την προδιαγεγραμμένη πορεία του πρώτου φιλμ. Είναι απλώς η ευκαιρία για να διαπιστώσουμε ξανά πόσο καλή ηθοποιός είναι η Τζούλιαν Μουρ, ενώ ο Τζον Τορτούρο έχει τη σπάνια ικανότητα να βγάζει ανθρωπιά και τρυφερότητα σε ό,τι κάνει: εννοείται πως ο ρόλος του Άρνολντ είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του. Όμως η «Γκλόρια», εκτός από τα θετικά της ως φιλμική, κατασκευή έχει κάποιες γκρίζες ζώνες σε σχέση με το ιδεολογικό κομμάτι της και κυρίως την προσωπικότητα της ηρωίδας που δεν ήταν τόσο ξεκάθαρα στο αρχικό φιλμ. Πολλά από όσα κάνει η Γκλόρια θα προκαλέσουν την αντίδραση κάποιων χειραφετημένων γυναικών που θα αναρωτηθούν ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημά της. Και δεν εννοούν φυσικά μόνο τη μοναξιά...

Σκηνοθεσία: Σεμπάστιαν Λέλιο
Πρωταγωνιστούν: Τζούλιαν Μουρ, Τζον Τορτούρο, Μάικλ Σέρα