Σε μια γιορτινή βραδιά το 23ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας απένειμε τα βραβεία του διαγωνιστικού του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος, του Διαγωνιστικού Τμήματος Music & Film, του Διαγωνιστικού Τμήματος Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους.
Η Κριτική Επιτροπή για το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 23ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας αποτελούνταν από τον διευθυντή του Istanbul Film Festival Κερέμ Αγιάν (Πρόεδρος), τον ανταποκριτή του Ηνωμένου Βασιλείου για το Hollywood Reporter, Αλεξ Ρίτμαν, τον εκπρόσωπο της Εβδομάδας Κριτικής στο Φεστιβάλ της Βενετίας, κριτικό κινηματογράφου, συγγραφέα, δημοσιογράφος και συντονιστή Τζόνα Α. Νατσάρο, την κριτικό κινηματογράφου στα Süddeutsche Zeitung και Filmdienst Ντόρις Κουν και την ιστορικό κινηματογράφου και συντονίστρια Γιασμίν Μπέισικ.
Βραβείο Χρυσή Αθηνά Καλύτερης ταινίας:
The Rider, της Κλόε Ζάο
Νεαρός πρωταθλητής του ροντέο βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν σοβαρό τραυματισμό που τον υποχρεώνει να μείνει μακριά από αυτό που αγαπά περισσότερο. Πόσο βαρύ είναι όμως το τίμημα του να γυρνάς την πλάτη στις επιθυμίες σου; Βραβείο στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών του πρόσφατου Φεστιβάλ Καννών για ένα συναισθηματικά γενναιόδωρο δράμα το οποίο υπογράφει μία από τις ταχύτατα ανερχόμενες σκηνοθετικές φωνές της Αμερικής.
«Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας πηγαίνει στο The Rider, για τους καινοτόμους και τολμηρούς τρόπους που η νεαρή σκηνοθέτις ανασχηματίζει τα όρια ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία, και επίσης για την εξαιρετικά δημιουργική και τρυφερή προσέγγιση του θέματος».
Ο Μίκαελ και η Ντάφνα χάνουν τον κόσμο όταν τους ανακοινώνεται ο θάνατος του φαντάρου γιου τους. Εκείνο που δεν ξέρουν, όμως, είναι ότι πρόκειται να βιώσουν ένα αδιανόητο μπαράζ ανατροπών το οποίο συναγωνίζεται σε σουρεαλισμό μόνο τις στρατιωτικές εμπειρίες του παιδιού τους. Έχοντας κερδίσει το Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία μόλις με την πρώτη του ταινία, τον καταπληκτικό «Λίβανο», ο Σάμουελ Μαόζ υπογράφει μια εξαίρετη σπουδή πάνω στα απροσδόκητα παιχνίδια του πεπρωμένου στις ζωές των ανθρώπων.
Με τα λόγια της Κριτικής Επιτροπής:
«Σε αυτή την αιχμηρή και ψυχρή σάτιρα, με μια καλά δομημένη, γεμάτη αυτοπεποίθηση και οπτικά εντυπωσιακή αφήγηση, ο σκηνοθέτης τεμαχίζει την διαμάχη μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων παρουσιάζοντας προσωπικές αλλά και ομαδικές τραγωδίες. Το βραβείο πηγαίνει στον Σάμουελ Μαόζ για το Foxtrot».
Βραβείο Σεναρίου:
Sicilian Ghost Story / Τα Μυστήρια της Σικελίας, των Φάμπιο Γκρασαντόνια και Αντόνιο Πιάτσα
Η αληθινή ιστορία απαγωγής ενός 13χρονου αγοριού από τη Μαφία που σόκαρε την Ιταλία των 90s, μετατρέπεται στα χέρια των Γκρασαντόνια και Πιάτσα σε ένα άγριας ομορφιάς, σπαρακτικό παραμύθι το οποίο υφαίνεται περίτεχνα γύρω από τη στυγερή πραγματικότητα του οργανωμένου εγκλήματος. Σε αυτό, η μικρή Λούνα σπάει την ομερτά του περίγυρου και προσπαθεί να ρίξει φως στην εξαφάνιση του αγαπημένου της Τζουζέπε που της έχει κλέψει την καρδιά. Ταινία έναρξης της Εβδομάδας Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών.
«Μια αναπάντεχα όμορφη ταινία όσον αφορά το οπτικό της μέρος και γραμμένη σαν ένα εφιαλτικό παραμύθι. Μία ωδή στην αντίσταση και την αξιοπρέπεια. Ένα σενάριο που αναθεωρεί τους άγραφους κανόνες του είδους ταινιών Ιταλικής Μαφίας».
Βραβείο Κοινού:
Σπίτι για Απόψε / Mobile Homes, του Βλαντιμίρ ντε Φοντενέ.
Η πορεία της Άλι και του οκτάχρονου γιου της στο όνειρο για μια καλύτερη ζωή, σε ένα μέρος που μπορούν επιτέλους να αποκαλέσουν σπίτι, εκτροχιάζεται συνεχώς από λάθος αποφάσεις που τους πετούν στην ίδια σκληρή αφετηρία. Η εξαιρετική Ίμοτζεν Πουτς πρωταγωνιστεί σε ένα φιλμ ασυμβίβαστου κοινωνικού ρεαλισμού για τους σύγχρονους απόκληρους του αμερικανικού ονείρου, που έκανε αίσθηση στο Δεκαπενθήμερο του Φεστιβάλ Καννών.
ΧΡΥΣΗ ΑΘΗΝΑ / ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ MUSIC & FILM
Η κριτική επιτροπή αποτελούνταν από τον επικεφαλής business and production του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου Τιμ Στίβενς (Πρόεδρος), τον μουσικό, τραγουδοποιό και παραγωγό, τραγουδιστή, μπασίστα και συνιδρυτή των Orchestral Manoeuvres in the Dark (OMD), Αντι ΜακΚλάσκι, τον σεναριογράφο, σκηνοθέτη και παραγωγό Ούλι Σίπελ, τον υπεύθυνο για τα φεστιβάλ της εταιρείας διεθνών πωλήσεων «Match Factory» Σέρχι Στίγκμαν και την συνθέτη, τραγουδοποιό και τραγουδίστρια Νalyssa Green.
Βραβείο Χρυσή Αθηνά Μουσική & Φιλμ:
Τσαβέλα Βάργκας / Chavela, των Κάθριν Γκαντ και Νταρίσα Κάι
Τραγουδίστρια, μαχήτρια, σύμβολο. Η Τσαβέλα Βάργκας αψήφησε τις κοινωνικές επιταγές, ορίζοντας μόνη της την καλλιτεχνική της υπόσταση και τη σεξουαλική της ταυτότητα. Μούσα του Πέδρο Αλμοδόβαρ, ερωμένη της Φρίντα Κάλο, σπαρακτική φωνή των 'Luz de Luna' και 'Piensa en Mi', η Βάργκας και η ασυμβίβαστη ζωή της αποκτούν επιτέλους την ταινία που τους αξίζει. Βραβείο Κοινού στο Πανόραμα του Φεστιβάλ Βερολίνου.
Με τα λόγια της Κριτικής Επιτροπής:
«Η Κριτική Επιτροπή λάτρεψε την ειλικρινή, έξυπνη και τρυφερή αφήγηση της ταινίας. Πλούσια σε εξαιρετικό αρχειακό υλικό και με τη χρήση συνεντεύξεων, η ταινία παρασέρνει και βυθίζει το θεατή στον κόσμο της Τσαβέλα Βάργκας: το ακατέργαστο ταλέντο της, τις περιπέτειές της με το αλκοόλ, τις διώξεις εξαιτίας του σεξουαλικού της προσανατολισμού και, τελικά, την αναγνώριση που έλαβε στα τελευταία χρόνια της ζωής της».
Ειδικό Βραβείο Επιτροπής:
Where Υou’re Μeant to Βe / Τραγούδια που μου Έμαθε ο Τόπος μου, του Πολ Φίγκαν
O Έινταν Μόφατ, τραγουδιστής των Arab Strap, ταξιδεύει στην επαρχία της Σκωτίας διασκευάζοντας παραδοσιακά τραγούδια της πατρίδας του μέχρι που η θρυλική τραγουδίστρια της φολκ, Σίλα Στιούαρτ, του κόβει τον αέρα υπερασπιζόμενη τη μουσική κληρονομιά τους. Κάπως έτσι ξεκινά ένα μαγευτικό, συχνά ξεκαρδιστικό αλλά ταυτόχρονα βαθιά συγκινητικό μουσικό road movie, το οποίο διασταυρώνεται με μικρές ιστορίες απλών ανθρώπων και αφουγκράζεται τις χαρές και τις λύπες που γέμισαν με λέξεις τα τραγούδια τους..
Με τα λόγια της Κριτικής Επιτροπής:
«Το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής πηγαίνει σε μία ταινία, της οποίας ο δημιουργός κατόρθωσε να μας ταξιδέψει μέσα από ένα συναρπαστικό και ποιητικό road-movie στις ρίζες της Σκοτσέζικης μουσικής και κουλτούρας. Ταυτόχρονα, ο σκηνοθέτης δημιουργεί ένα συγκινητικό δράμα ανάμεσα στους δύο βασικούς χαρακτήρες και τις ιδέες τους, αλλά και τις συγκρούσεις τους, καθώς προσεγγίζουν την παράδοση και το μοντέρνο. Η Κριτική Επιτροπή εντυπωσιάστηκα από το ρίσκο που πήρε ο δημιουργός κατά την αφήγηση της ιστορίας και το πώς κατάφερε με επιτυχία να δείξει την βαθιά ανθρώπινη και συναισθηματική οπτική του για τη Σκωτία και τη μουσική της. Η Κριτική Επιτροπή του Μουσικού Διαγωνιστικού του 23ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ αποφάσισε να δώσει ένα Ειδικό Βραβείο Επιτροπής στον Πολ Φίγκαν για την ταινία του, Τραγούδια που μου Έμαθε ο Τόπος μου».
Η κριτική επιτροπή αποτελoύνταν από τους σκηνοθέτη και παραγωγό Γιώργο Ζώη (Πρόεδρος), την ηθοποιό Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, τη σκηνοθέτη και Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών Εύα Στεφανή, τη συγγραφέα Κάλλια Παπαδάκη και τον κριτικό κινηματογράφου Ρόμπι Εκσιέλ.
Βραβείο Α' Καλύτερης Ταινίας:
«Copa-Loca» του Χρήστου Μασσαλά
Το βραβείο αυτό συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, με την ευγενική υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.
Βραβείο Β' Καλύτερης Ταινίας:
«Άκτιστο Φως» του Ευθύμη Kosemund Σανίδη
Βραβείο Σκηνοθεσίας:
Χρήστος Μασσαλάς για το «Copa-Loca»
Βραβείο Σεναρίου:
Δέσποινα Κούρτη για την «Ουρανία»
Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας:
Έλενα Μαυρίδου για τις «Ράγες» της Ελίνας Φέσσα
Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας:
Μανώλης Μαυροματάκης για το «Καουμπόης» του Γιάννη Χαριτίδη
Ειδική Μνεία Επιτροπής:
«Προετοιμασία» της Σοφίας Γεωργοβασίλη
Οι νικητές των βραβείων του 23ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας
Χρήστος Βουδούρης για τη Διεύθυνση Φωτογραφίας της ταινίας «Άκτιστο Φως» του Ευθύμη Kosemund Σανίδη
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
18°
