Σήμερα βγαίνει στον κινηματογράφο το ντοκιμαντέρ της Νικόλ Αλεξανδροπούλου “Once in a Lifetime”, για τη ζωή του σημαντικότερου μουσικού παραγωγού του ελληνικού ραδιοφώνου Γιάννη Πετρίδη. Είναι ο άνθρωπος που σχημάτισε το μουσικό DNA του Έλληνα, που άλλαξε τον τρόπο να ακούμε μουσική μέσα από τη μακροβιότερη εκπομπή του ελληνικού ραδιoφώνου. Η πιο αναγνωρίσιμη φωνή των ερτζιανών μιλάει στην Α.V. και γράφει τις λεζάντες σε ένα φωτογραφικό οδοιπορικό από τη δική του Αμερική.
ΝΙΚΟΛ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ
Η σκηνοθέτιδα
Πώς ξεκίνησε η ιδέα για την ταινία; Συζητώντας τυχαία με κάποιον επιχειρηματία, μου έκανε εντύπωση το ότι είπε πως δεν θα γίνονταν ποτέ αυτό που έγινε αν δεν άκουγε την εκπομπή του Πετρίδη. Αργότερα, ψάχνοντας στο internet, συνάντησα τυχαία ένα πολύ ωραίο άρθρο στο μπλογκ του enteka που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Τη συνέχεια την ξέρουμε.
Ποια εικόνα σχημάτισες για τον πρωταγωνιστή σου; Ο Γιάννης είναι απαιτητικός και δύσκολος συνεργάτης, αλλά περάσαμε υπέροχα. Είναι αυτό που λέμε αιώνιος έφηβος, χάρη στο απίστευτο πάθος που έχει με τη μουσική.
Ποια η σχέση των κοινωνικοπολιτικών εξελίξεων που καταγράφετε και στην ταινία με τη μουσική; Η μουσική δεν είναι αναπόσπαστο και αυτόνομο κομμάτι της κοινωνίας. Δημιουργεί και επηρεάζει μορφές και τάσεις. Από τα blues και το apartheid, το Βιετνάμ και τους Doors, τη Βασίλισσα της Αγγλίας και το πανκ, και στην Ελλάδα από τη Χούντα και τον Θεοδωράκη στη δεκαετία του ’90 και τα μπουζούκια. Τα κοινωνικά δεδομένα και τα κινήματα πάντα εκφράζονται μέσα από τη μουσική.
Ποιες οι δικές σας κινηματογραφικές αναφορές; Έχoντας ζήσει για χρόνια στην Ιταλία, πάντα οι σκηνοθέτες του ιταλικού νεορεαλισμού, όπως ο Nτε Σίκα και ο Παζολίνι, με επηρέαζαν. Το ίδιο όμως συμβαίνει και με το κλασικό Χόλιγουντ, αλλά και με το σινεμά του Κιούμπρικ που αγαπώ ιδιαίτερα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ
Ο πρωταγωνιστής
Πώς νιώθετε που η ζωή σας έγινε ταινία; Δεν πρόκειται για τη βιογραφία μου αλλά για ένα σύντομο οδοιπορικό στις κοινωνικές και μουσικές εξελίξεις στην Ελλάδα, μέσα από τη ματιά της ραδιοφωνικής εκπομπής που συνεχίζεται εδώ και 35 σχεδόν χρόνια. Είναι κάτι σαφώς πιο ενδιαφέρον και πολυδιάστατο από μια βιογραφία και γι’ αυτό δέχτηκα να το κάνω.
Πόσα χιλιόμετρα έχετε περάσει ταξιδεύοντας στην Αμερική; Είναι αδύνατο να υπολογίσω τα αμέτρητα χιλιόμετρα. Μπορώ όμως να πω με σιγουριά ότι έχω οδηγήσει σε 48 από τις πολιτείες της Αμερικής.
Πώς είναι να περνάτε μπροστά από την κάμερα μετά από τόσα χρόνια στο ραδιοφωνικό στούντιο; Δεν έχει καμία σχέση το ένα με το άλλο και εξακολουθώ πάντα να αγαπώ το ραδιόφωνο, το οποίο δεν αντικαθίσταται με τίποτα. Αυτή η ταινία είναι μια μικρή παρένθεση στην πορεία μου, πριν επιστρέψω πάλι στους κανονικούς μου ρυθμούς.
Τι άλλες εμμονές έχετε εκτός από τη μουσική; Νομίζω πως αν στη μουσική προσθέσεις τον κινηματογράφο, τα βιβλία και τα ταξίδια, αυτά είναι αρκετές εμμονές για έναν άνθρωπο…
Ιnfo
Η ταινία “Οnce in a Lifetime” θα προβάλλεται από τις 8/10 στον κινηματογράφο Έλλη από την Nutopia. Μπες και δες: http://apotis4stis5.blogspot.com/
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
21°
