32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας: Ανακοινώθηκε το πρόγραμμα

Το 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, ο θεσμός αφιερωμένος στον σύγχρονο χορό, που πραγματοποιείται κάθε καλοκαίρι στην Καλαμάτα, φέτος εστιάζει στη μαγεία της τέχνης του χορού και τη δύναμή του να ανοίγει δρόμους μέσα στην αβεβαιότητα. Σε αυτό το κλίμα κινείται όλος ο φετινός προγραμματισμός, που περιλαμβάνει 17 χορογραφικά έργα που θα παρουσιαστούν στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας, στην Κεντρική Πλατεία της Πόλης και στην Πόλη της Μεσσήνης ενώ κάποιες από αυτές θα ταξιδέψουν σε ολόκληρη την Πελοπόννησο. Το πρόγραμμα το παρουσίασε στην Εθνική Πινακοθήκη η καλλιτεχνική διευθύντρια του θεσμού Τζένη Αργυρίου, τονίζοντας πόσο σημαντικές είναι οι συνεργασίες και οι συνέργειες για τη βιωσιμότητα και την εξέλιξη της διοργάνωσης.

32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας: ένα πρόγραμμα γεμάτο... μαγικές στιγμές

Όπως ανέφερε η καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, ο φετινός προγραμματισμός θέλει να αναδείξει τον ρόλο του χορού στη σύγχρονη πραγματικότητα που είναι ολοένα πιο ασταθής. Ο σύγχρονος χορός αντιδρά σε αυτήν την αβεβαιότητα μέσω της υπέρβασης και του μετασχηματισμού και εντέλει της μαγείας των στιγμών του. «Στην καρδιά του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας είναι ο χορός ως έκφραση της ανθρώπινης αστάθειας και αβεβαιότητας. Σώματα που προσπαθούν να κρατήσουν ισορροπία, που πέφτουν, σώματα που επινοούν νέες γλώσσες, που δεν χωράνε στα ρούχα τους, που αντιδρούν στα στερεότυπα, σώματα που συνεχώς προσπαθούν να προσαρμοστούν. Σε αυτόν τον ολοένα και πιο ασταθή κόσμο, η τέχνη αναδεικνύεται ως ένας κατεξοχήν χώρος μετασχηματισμού, σχεδόν ως μια μορφή μαγείας. Το 32ο Φεστιβάλ παρουσιάζει παραστάσεις που αποδέχονται αυτή την υπαρξιακή αστάθεια και δημιουργούν μαγικούς χώρους, χρόνους και κόσμους, υπερβαίνοντας τον ρεαλισμό. Παραστάσεις που εκπροσωπούν όλη αυτή τη "μαγεία" της τέχνης του χορού». 

Οι στόχοι και οι κατευθύνσεις του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Η καλλιτεχνική διευθύντρια Τζένη Αργυρίου έθεσε τους τρεις κατευθύνσεις του Φεστιβάλ, προτού ξεκινήσει να αναλύσει το φετινό πρόγραμμα που βασίζεται σε αυτούς τους κεντρικούς πυλώνες. Κεντρική προτεραιότητα τη διαρκή ενεργοποίηση του Διεθνούς Κέντρου Χορού Καλαμάτας και του Μεγάρου Χορού όλο τον χρόνο, μετατρέποντάς τα σε έναν σταθερό πυρήνα έρευνας, παραγωγής, εκπαίδευσης και καλλιτεχνικής φιλοξενίας. Μέσα από residencies, εργαστήρια, διεθνείς συνεργασίες και εκπαιδευτικά προγράμματα, επιδιώκεται η ουσιαστική σύνδεση του χορού με την τοπική κοινωνία και η ενίσχυση της δημιουργικής διαδικασίας πέρα από τα όρια του φεστιβάλ. Παράλληλα, σημαντικός στόχος είναι η ανάπτυξη συνεργασιών με πολιτιστικούς φορείς, ιδρύματα και διεθνή δίκτυα, με σκοπό την εξωστρέφεια και την προβολή της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας στο εξωτερικό. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η νέα πρωτοβουλία SYSTEMA, σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και το Εθνικό Θέατρο. Τρίτος βασικός άξονας είναι ο διάλογος του χορού με άλλες μορφές τέχνης, όπως η μουσική, το θέατρο, τα εικαστικά, ο κινηματογράφος και η περφόρμανς, αναδεικνύοντας τη σύγχρονη πολυμορφία της χορογραφικής δημιουργίας.

32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας: Η οπτική ταυτότητα 

Η φετινή εικαστική ταυτότητα του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, σχεδιασμένη από την ομάδα K2, εμπνέεται από τη δυναμική της κίνησης και τη διαφορετικότητα των σωμάτων. Αφαιρετικές φιγούρες σε συνεχή ροή, που θυμίζουν πινελιές ζωγραφικής ή γκράφιτι, συνθέτουν ένα ζωντανό συλλογικό τοπίο, όπου η ατομικότητα συνυπάρχει με την κοινή εμπειρία. Οι μορφές μοιάζουν να αναζητούν η μία την άλλη μέσα από τον χορό, δημιουργώντας έναν χώρο συνάντησης, συνύπαρξης και έκφρασης. Μέσα από αυτή την εικόνα, το Φεστιβάλ αναδεικνύει τον χορό όχι μόνο ως μορφή τέχνης, αλλά και ως πεδίο επικοινωνίας, ανταλλαγής και κοινής εμπειρίας.

32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας: ο προγραμματισμός για φέτος

Το 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας θα πραγματοποιηθεί από τις 17 έως τις 26 Ιουλίου 2026, παρουσιάζοντας συνολικά 17 χορογραφικά έργα και 24 καλλιτέχνες, εκ των οποίων οι 12 προέρχονται από την Ελλάδα και οι 12 από το εξωτερικό. Το πρόγραμμα διαμορφώνεται μέσα από ένα διεθνές δίκτυο δημιουργών από χώρες όπως η Φινλανδία, η Βραζιλία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Σουηδία, το Πράσινο Ακρωτήρι, η Πορτογαλία, η Σλοβενία, η Ολλανδία, η Βενεζουέλα και η Ισπανία, με πέντε έργα να παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Το φετινό πρόγραμμα προέκυψε τόσο από ανοιχτό κάλεσμα στο οποίο συμμετείχαν πάνω από 700 δημιουργοί, όσο και από μετακλήσεις, συνθέτοντας ένα πολυφωνικό πεδίο σύγχρονης χορογραφικής δημιουργίας που συνδυάζει διαφορετικές γενιές, αισθητικές και καλλιτεχνικές προσεγγίσεις.

Στην Κεντρική Σκηνή

Στην Κεντρική Σκηνή του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας θα παρουσιαστούν 12 έργα. Το φεστιβάλ ανοίγει στις 17 και 18 Ιουλίου με το έργο «He Who Falls» του Γάλλου χορογράφου Yoann Bourgeois, μια δημιουργία που εστιάζει στην αστάθεια, τη βαρύτητα και τη συνεχή μετατόπιση του σώματος και του χώρου.  Ακολουθεί το «Τempo», στις 20 Ιουλίου, μια συνεργασία του Φινλανδού Kalle Nio και του Βραζιλιάνου Fernando Melo, που εξερευνά τη ρευστή εμπειρία του χρόνου μέσα από στοιχεία μαγείας και σκηνικής ψευδαίσθησης.

Στις 23 Ιουλίου θα παρουσιαστεί το «Maldonne» της Γαλλίδας χορογράφου Leïla Ka, ένα έργο που διερευνά τους κοινωνικούς όλους των γυναικών μέσα από μια δυναμική, συνεχώς μεταβαλλόμενη χορογραφική σύνθεση. Το φεστιβάλ ολοκληρώνεται στην Κεντρική Σκηνή στις 25 και 26 Ιουλίου με το έργο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής «Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι», σε μουσική του Γιώργου Κουμεντάκη και χορογραφική σύμπραξη τριών χορογράφων (Πατρίσια Απέργη, Εύα Γεωργιτσοπούλου και Ηλία Χατζηγεωργίου). 

Το πρόγραμμα στην Εναλλακτική Σκηνή 

Στην Εναλλακτική Σκηνή παρουσιάζονται 8 έργα. Στις 18 και 19 Ιουλίου το κοινό θα παρακολουθήσει το «Mercury Rising» του Jefta van Dinther, που διερευνά τη γλώσσα ως εμπειρία και σωματική πράξη, εμπνευσμένο από τη νοηματική και την κοινότητα των κωφών. Εδώ ο δημιουργός δούλεψε με δυο κωφά άτομα και ένα ακούον, παιδί κωφών γονέων. Στις 20 Ιουλίου ανεβαίνει το έργο «IT’S THE END OF THE AMUSEMENT PHASE» της Χαράς Κότσαλη, ένα έντονο κινητικό έργο που λειτουργεί ως μαραθώνιος σώματος και μνήμης. Στις 23 και 24 Ιουλίου παρουσιάζεται το Guintche (Live Version) της Marlene Monteiro Freitas, ένα εκρηκτικό solo μεταμορφώσεων και σωματικής έντασης. Στις 25 και 26 Ιουλίου ακολουθεί μια ενότητα ελληνικών έργων με τις δημιουργίες «A User’s Manual» του Κωνσταντίνου Παπανικολάου, «Lunar Seaga» του Αντώνη Βαή, «Mountains» της Μαίρης Ράντου, «Ποια είναι τα σώματα της εποχής μας;» της Ίριδας Καραγιάν και «Superstar» της Ιωάννας Πορτόλου, που διερευνούν ζητήματα ταυτότητας, σώματος, μνήμης και σύγχρονης κοινωνικής εμπειρίας.

Στην Αρχαία Μεσσήνη

Ιδιαίτερη θέση στο πρόγραμμα έχει η δράση στην Αρχαία Μεσσήνη στις 22 Ιουλίου, όπου παρουσιάζεται το «Amazigh in Situ» του Γάλλου Filipe Lourenço, σε διάλογο με τον αρχαιολογικό χώρο, που έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα για να παρουσιάσει έργο του. Οι μουσικοί της παράστασης παραμένουν στη σκηνή, παίζοντας αυτή τη φορά για το κοινό για το «Dancing with the Community», που καλεί το κοινό σε συμμετοχή μέσω ζωντανής μουσικής και συλλογικού χορού με τον Amine Nouri.

Χορός στην Πόλη

Η ενότητα «Χορός στην πόλη» ενεργοποιεί δημόσιους χώρους της Καλαμάτας. Στις 18 Ιουλίου στην Κεντρική Πλατεία παρουσιάζεται το Metamorphosis από τη Σχολή Χορού της ΕΛΣ, ενώ στις 19 Ιουλίου η ΚΣΟΤ παρουσιάζει το ONE BODY – 3ο έτος. Στις 21 Ιουλίου το Fabla Collective παρουσιάζει το Do Birds Dream of Flying?, ένα έργο ισορροπίας και εναέριου χώρου, ενώ στις 24 Ιουλίου στο Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων ο David Zambrano παρουσιάζει το αυτοσχεδιαστικό σόλο Mariposa.

Χορός σε άλλες πόλεις

Παράλληλα, το πρόγραμμα «Χορός σε πόλεις της Πελοποννήσου» μεταφέρει παραστάσεις σε Πύλο, Κόρινθο, Αρεόπολη, Άργος, Τρίπολη, Ναυαρίνο και Δημητσάνα, καθώς και σε συνεργασία με την Αρχαία Ολυμπία, ενισχύοντας τη γεωγραφική διάχυση του φεστιβάλ.

Παράλληλες δράσεις

Στο παράλληλο πρόγραμμα περιλαμβάνεται η έκθεση για τη Ζουζού Νικολούδη στο Μέγαρο Χορού (17–26 Ιουλίου), καθώς και η ενότητα Dancing on Screen με βίντεο-έργα όπως το BARE under της Βιτόριας Κωτσάλου και το All She Likes is Popping Bubble Wrap της Ιωάννας Παρασκευοπούλου. Στις 21 Ιουλίου προβάλλεται επίσης το ντοκιμαντέρ Η Καρδιά του Ταύρου για τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, ενώ στις 24 Ιουλίου πραγματοποιείται θεματικό video party με επιμέλεια του Βασίλη Παπαευσταθίου.

Τέλος, η ενότητα «Συναντήσεις εκτός Σκηνής» περιλαμβάνει συζητήσεις και παρουσιάσεις γύρω από τη συμπερίληψη, τη χορογραφική πρακτική και τη σύγχρονη καλλιτεχνική σκέψη, ενώ το εκπαιδευτικό πρόγραμμα προσφέρει σεμινάρια και εργαστήρια για επαγγελματίες, παιδιά, ενήλικες και άτομα με ή χωρίς αναπηρία, ενισχύοντας τον ανοιχτό και συμμετοχικό χαρακτήρα του φεστιβάλ.

ΙΝFO
17 έως 26 Ιουλίου