Το 6ήμερο φεστιβάλ μέσα στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου θα γίνει στην Πειραιώς 260 και θα διαρκέσει από τις 5 έως τις 10 Ιουνίου
Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026 παρουσιάζει ένα μίνι φεστιβάλ μέσα στο φεστιβάλ, το Gen 260. Πρόκειται για μια νέα καλλιτεχνική πρωτοβουλία που λειτουργεί ως «φυτώριο» για τη νέα γενιά δημιουργών των παραστατικών τεχνών. Στόχος του είναι να αναδείξει φρέσκες σκηνοθετικές φωνές, προσφέροντάς τους χώρο έκφρασης μέσα στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ και δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα ανοιχτό πεδίο διαλόγου και συνεργασίας ανάμεσα σε νέους καλλιτέχνες και επαγγελματίες του χώρου.
Gen 260: το μίνι φεστιβάλ μέσα στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026
Η φετινή διοργάνωση του Gen 260 του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026 επικεντρώνεται σε αποφοίτους αναγνωρισμένων σχολών σκηνοθεσίας στην Ελλάδα και πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ. Όλες οι παραστάσεις παρουσιάζονται στον Χώρο Β της Πειραιώς 260, καθημερινά στις 22:00.
Παρακάτω το πρόγραμμα των παραστάσεων:
CARCOMA Σκηνοθεσία: Αλεξία Παραμύθα- Βασισμένο στη νουβέλα Σαράκι της Λάιλα Μαρτίνεθ (διάρκεια 75΄)
Μια σκοτεινή, ποιητική σκηνική μεταγραφή που εξερευνά τη βία, το τραύμα και τη μνήμη μέσα από την ιστορία δύο γυναικών που ζουν απομονωμένες σε ένα σπίτι-αρχείο σιωπής. Όταν μια εξαφάνιση στρέφει το βλέμμα της κοινωνίας πάνω τους, η αφήγηση μετατρέπεται σε ένα πολυεπίπεδο ψυχολογικό τοπίο όπου το σώμα θυμάται πριν από τις λέξεις. Το σπίτι γίνεται ζωντανός οργανισμός διάβρωσης και οι «τρύπες» στο σώμα και στη γλώσσα μετατρέπονται σε σύμβολα κληρονομημένου πόνου και συλλογικής μνήμης. 5 Ιουνίου
Μια ποιητική, σχεδόν αλληγορική παράσταση πάνω στη μοναξιά και την ανάγκη του «εμείς». Δύο άνθρωποι ζουν εγκλωβισμένοι σε έναν ιδιότυπο μικρόκοσμο, περιμένοντας καλεσμένους που ίσως δεν έρθουν ποτέ. Μέσα από επαναλήψεις, παιχνίδια και γλωσσικές αποσυνθέσεις, το έργο εξερευνά τη φθορά της επικοινωνίας και τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση, τρυφερότητα και αναγνώριση. Οι καρέκλες και το νερό που στάζει μετατρέπονται σε σύμβολα παρουσίας, απουσίας και εσωτερικής κατάρρευσης. 6 Ιουνίου
Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι Σκηνοθεσία: Άρης Κακλέας- Διασκευή του έργου του Πέτερ Χάντκε (διάρκεια 60΄)
Μια σκηνική προσέγγιση πάνω στην αποξένωση και τη ρήξη της πραγματικότητας. Ο πρώην τερματοφύλακας Γιόζεφ Μπλοχ, μετά από έναν φόνο, περιπλανιέται σε έναν κόσμο όπου οι λέξεις και τα πράγματα έχουν χάσει τη σύνδεσή τους. Η παράσταση εστιάζει στη διάλυση της αντίληψης και στην εμπειρία ενός κόσμου θραυσματικού, όπου τίποτα δεν είναι σταθερό και κάθε πράξη μοιάζει αποκομμένη από νόημα. 7 Ιουνίου
Ένα έργο για την απώλεια του σπιτιού ως υπαρξιακή ρίζα. Μέσα από την ιστορία ενός ηλικιωμένου άνδρα που χάνει την κατοικία του λόγω έξωσης, ξεδιπλώνεται ένα θεατρικό υβρίδιο που συνδυάζει ντοκουμέντο, μυθοπλασία και προσωπική μνήμη. Το σπίτι γίνεται πεδίο ζωής, ταυτότητας και μνήμης, και η απώλειά του μετατρέπεται σε υπαρξιακή ρωγμή. Μια παράσταση για το τι σημαίνει να «κατοικείς» έναν τόπο, έναν χρόνο, μια ζωή. 8 Ιουνίου
Το τούνελ Σκηνοθεσία: Πάνος Ηλιόπουλος- Βασισμένο στον Φρίντριχ Ντίρενματ (διάρκεια 50΄)
Ένας φοιτητής επιβιβάζεται σε ένα τρένο που εισέρχεται σε ένα ατελείωτο τούνελ. Το σκοτάδι γίνεται αφορμή για μια υπαρξιακή κατάβαση, όπου η αδράνεια και η αδιαφορία των συνεπιβατών δημιουργούν ένα κλειστοφοβικό σύμπαν. Η παράσταση λειτουργεί ως αλληγορία για τη σύγχρονη κοινωνική αποστασιοποίηση και την αδυναμία αφύπνισης απέναντι στην πραγματικότητα. 9 Ιουνίου
Το παραμύθι των λύκων Σκηνοθεσία – Κείμενο: Δημήτρης Τσικούρας (Τσικ) (διάρκεια 70΄)
Μια πολυεπίπεδη αφήγηση εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα, μύθους και θεατρικά κείμενα. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ιστορία μιας γυναίκας από την ελληνική επαρχία, μέσα από την οποία ξεδιπλώνεται ένα χρονικό ενδοοικογενειακής και πολιτικής βίας. Με συμβολισμούς, μάσκες και μουσική, το έργο μετατρέπεται σε ένα σύγχρονο παραμύθι για την αλυσίδα της βίας και το αν μπορεί ο άνθρωπος να τη σπάσει. 10 Ιουνίου
Ποια η θέση των γυναικών στην ηλεκτρονική μουσική, την ελληνική club κουλτούρα και μια σκηνή που μεγαλώνει, ταξιδεύει και διεκδικεί τη θέση της στον διεθνή χάρτη;
17°
