Μπήκαμε από τους πρώτους στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών για να δούμε τον κρεμαστό Κήπο της Ρεμπέκα Λουίζ Λω και εντυπωσιαστήκαμε…
Γαρίφαλα, τριαντάφυλλα, λεβάντα, βασιλικός, ρίγανη, ελαιόδεντρα και ηλιοτρόπια, ένας λουλουδιασμένος ουρανός έχει δημιουργηθεί στο φουαγιέ της Στέγης – μυρίζει Ελλάδα. Η Βρετανίδα και καταξιωμένη καλλιτέχνης Ρεμπέκα Λουίζ Λω θέλει να κοιτάς ψηλά κι αυτό δεν είναι μόνο μια φιλοσοφική παρότρυνση.
«Ψηλά, Κήπος» είναι ο τίτλος της έκθεσης-θέαμα που θα μας παρουσιάσει στη Στέγη με υλικά από 27 ποικιλίες φυτών – φέρνουν εδώ τη μυθολογία, την ιστορία και φυσικά ό,τι όμορφο φυτρώνει στο ελληνικό έδαφος. «Ήθελα να φέρω τη χώρα στην πόλη, το ευαίσθητο κομμάτι της τέχνης, και να απαλύνω την “αρσενική” πλευρά αυτού του κτιρίου με κάποιες καμπύλες». Με πολλή προσοχή, η ίδια συνέθεσε ένα εναέριο σύμπαν φυσικής ομορφιάς που σε προκαλεί να σηκώσεις το κεφάλι ψηλά. Τι θέλει να μας πει μ’ αυτό; «Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα λουλούδια λίγο σαν καραμέλες. “Πάρε ένα λουλούδι.” Τα θαυμάζουν, μαραίνονται και μετά τα πετάνε στα σκουπίδια. Θέλω να σας πω ότι τα λουλούδια δεν είναι καραμέλες».
Πόσες ώρες δουλειάς άραγε χρειάζεται ένα τέτοιο έργο και ποια ήταν η πιο δύσκολη δουλειά που έχει αναλάβει; Θέλετε να εντυπωσιαστείτε; Η γυναίκα που έχει συνεργαστεί με το Royal Academy of Arts, τον Damien Hirst και έχει κάνει πρότζεκτ για οίκους όπως οι Hermès και Tiffany & Co, είπε ότι το πιο δύσκολο έργο ήταν αυτό στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. «Το κτίριο είναι πολύ περίπλοκο, έχει σκληρές και μαλακές γραμμές, ύψος και πολλά μη προσβάσιμα σημεία. Χρησιμοποιήσαμε ανυψωτικό μηχάνημα για να ανεβάσουμε τις “ουρές λουλουδιών” που φτιάχναμε στο πάτωμα». Τρεις μέρες με πάνω από δέκα ώρες δουλειάς η καθεμία και δέκα με δώδεκα συνεργάτες –«Olympians», τους χαρακτήρισε η Ρεμπέκα γελώντας– δούλεψαν για το project.
Τα λουλούδια θα μείνουν κρεμασμένα περίπου ένα χρόνο και σ’ όλο αυτό το διάστημα θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε όλες τις πτυχές της ζωής τους. Γιατί χρησιμοποιεί αληθινά φυτά; «Είναι ένα ταξίδι. Από φρέσκα μαραίνονται σιγά-σιγά, συρρικνώνονται, αλλάζουν χρώματα και ο θεατής είναι μέρος αυτού. Όταν αγοράζεις ένα φρέσκο λουλούδι σού αρέσει όσο είναι φρέσκο και μετά το πετάς. Αυτή τη φορά οι άνθρωποι έχουν χρόνο να θαυμάσουν τα λουλούδια και τη φυσική ομορφιά χωρίς το άγχος του χρόνου. Ήθελα να κάνω τα λουλούδια τέχνη, θέλω οι άνθρωποι να τα δουν με διαφορετικό τρόπο».
Τι βλέπουν οι θεατές στο έργο της ή, καλύτερα, τι θέλει εκείνη να δουν; «Είναι προσωπικό. Κάποιοι βλέπουν την ομορφιά στα φρέσκα, κάποιοι βρίσκουν όμορφα τα λουλούδια ακόμα κι όταν έχουν “πεθάνει”. Κάποιοι βλέπουν μέσα τους τη ζωή και κάποιοι το θάνατο». Ενώ το δικό της αγαπημένο στάδιο είναι όταν ένα λουλούδι είναι μαραμένο. «Ο τρόπος που συρρικνώνεται είναι ένα σπάνιο θέαμα, το λουλούδι γίνεται σαν κόσμημα, μια ανεκτίμητη περιουσία».
Τι λουλούδια έχετε στον κήπο σας; «Το σπίτι μου είναι νοσοκομείο λουλουδιών. Έχω όλα τα άρρωστα φυτά που έχω βρει παρατημένα αλλά δεν προλαβαίνω να τα φροντίζω πολύ γιατί ταξιδεύω. Ο άντρας μου, που μένει πίσω, υποτίθεται ότι φροντίζει τον κήπο. Αλλά τελικά ποτίζει μόνο τα δικά του. Γυρνάω και όλα είναι ξερά εκτός από τα τσίλι του».
Το πιο μικρό ελληνικό που «έκοψε» όταν πρωτοήρθε στη χώρα μας ήταν ρίγανη και το νησί που επισκέφθηκε τα τελευταία χρόνια ήταν η Θάσος. Τι έκανε εκεί; «Πίναμε ouzo» θα πει με την υπέροχη βρετανική προφορά της «και λέγαμε συνέχεια yia mas!» Διαβάζοντας κάποιες από τις διθυραμβικές κριτικές που έχουν γραφτεί για τη δουλειά της, τη ρώτησα ποια κρατάει και μου είπε… για τα ανιψάκια της. «Μπήκαν σε ένα χώρο που ετοίμαζα και άρχισαν να παίζουν και να κυλιούνται στους σωρούς με τα λουλούδια. Μέχρι που κοίταξαν πάνω και πάγωσαν. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ».
Ποια είναι τα επόμενά σας σχέδια; «Φεύγω για το Λονδίνο. Μια έκθεση σε σχέση με την επέτειο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τα λουλούδια που έστελναν στα γράμματα. Και ένα installation για μια φιλανθρωπική εκδήλωση για τον καρκίνο, μετά θα δουλέψω για το London Design Festival με υλικό μόνο μπλε λουλούδια. Και μετά πάω Ιαπωνία».
Θέλετε να μάθετε κι άλλα για τον κόσμο της ξανθιάς όμορφης καλλιτέχνιδος Ρεμπέκα Λουίζ Λω; Θα είναι στη Στέγη στις 23 Σεπτεμβρίου για να παρουσιάσει το έργο της, αλλά πιστέψτε με… δεν θα έχετε μάτια να την κοιτάξετε, θα απορροφήσει το βλέμμα σας ο κρεμαστός Κήπος.
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
11°
