Όταν ακούς Μουσείο Μπενάκη το μυαλό σου πάει αυτομάτως στις πιο ενδιαφέρουσες εκθέσεις που έχεις δει στην πόλη τα τελευταία χρόνια. Είναι από τα μουσεία που σε κάνουν περήφανο, τα θεωρείς μέρος της ζωής σου, θα πας σίγουρα κάποιον ξένο φίλο σου, θέλεις να τα διαφημίσεις στο εξωτερικό.
Όμως την περασμένη εβδομάδα η πρόεδρός του, Αιμίλια Γερουλάνου, εξέπεμψε sos, υπενθυμίζοντας μεταξύ άλλων: «Από το 1947 το Ελληνικό Δημόσιο, αναγνωρίζοντας την προσφορά του Μουσείου Μπενάκη, ανέλαβε την καταβολή του συνόλου της μισθοδοσίας και των δαπανών λειτουργίας του. Έκτοτε ισχύει η επιδότηση του Μουσείου από τον κρατικό προϋπολογισμό, αν και ουδέποτε κάλυψε περισσότερο από το 20% των δαπανών αυτών. Χορηγίες, έσοδα από ακίνητα, τα πωλητήριο και τα εισιτήρια, συμπλήρωναν τα κονδύλια για την ομαλή του λειτουργία.
Το αίτημα για την αύξηση της κρατικής επιχορήγησης υποβάλλεται κάθε χρόνο, από το 1975, σε όλους ανεξαιρέτως τους εκάστοτε πρωθυπουργούς, υπουργούς Οικονομικών και Πολιτισμού, με συνεχείς γραπτές και προφορικές εισηγήσεις. Με μια μεγάλη ακίνητη περιουσία στην κατοχή του, είναι σαφές ότι από την αξιοποίησή της το μουσείο θα είχε τη δυνατότητα να εξασφαλίσει τη λειτουργία του στο διηνεκές. Ωστόσο, οι 12ετείς δικαστικές διαδικασίες για την κατοχύρωση της κυριότητας ενός μεγάλου μέρους της, και μολονότι όλες οι δίκες κερδήθηκαν, έχουν φέρει –προσωρινά ελπίζω– το μουσείο σε μια πολύ σοβαρή οικονομική δυσπραγία. Σε αυτό, προστίθενται αυτονόητα και οι δυσκολίες που επέφερε η οικονομική κρίση. Οι πρόσφατες δηλαδή μειώσεις της κρατικής επιχορήγησης κατά περίπου 60%, αλλά και η ελαχιστοποίηση των χορηγικών ενισχύσεων.
Αυτοί ήταν οι λόγοι που ανάγκασαν το Μουσείο Μπενάκη να περικόψει δραματικά τις δαπάνες της λειτουργίας και της δραστηριότητάς του, να μειώσει, ήδη από πέρυσι, οριζοντίως κατά 20% τις απολαβές του προσωπικού του και, δυστυχώς, να προχωρήσει σε απολύσεις εργαζομένων. Το Μουσείο Μπενάκη πρέπει, όμως, να αντέξει. Η συνέχιση του έργου του προϋποθέτει τη δυνατότητα κάλυψης του μεγαλύτερου μέρους των δαπανών του με δικούς του πλέον πόρους, κάτι καθόλου εύκολο αυτό τον καιρό...»
Έτσι από σήμερα ξεκινάει μια συντονισμένη προσπάθεια, μια καμπάνια με στόχο τη διεύρυνση του κοινού και την εξασφάλιση πόρων. Προσπαθώντας σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς να συνεχίσει απρόσκοπτα το έργο του, το μουσείο δημιούργησε ένα νέο πλαίσιο χορηγιών με περισσότερα ανταποδοτικά προγράμματα, που θα ενισχύσουν (και) τη σχέση μας μαζί του. Το ύψος της δωρεάς σε κατατάσσει σε μέλος, συμπαραστάτη, οπαδό, υποστηριχτή, αρωγό, δωρητή… με τα ανάλογα προνόμια.
Ενδεικτικά, αν γίνεις μέλος με € 60 έχεις: Δωρεάν ξενάγηση στις μόνιμες εκθέσεις του Μουσείου. Δωρεάν είσοδο κάθε Τετάρτη στις μόνιμες εκθέσεις του. Ημέρα Μελών: Το πωλητήριο και το εστιατόριο του κεντρικού κτιρίου ανοίγουν με ειδικές τιμές. Έκπτωση 20% στις Εκδόσεις του Μουσείου Μπενάκη και 5% σε επιλεγμένα αντικείμενα στα πωλητήρια του κεντρικού κτηρίου και της Πινακοθήκης Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα. Κουπόνι έκπτωσης στο Polis Park (Ριζάρη 4 & Βασ. Κωνσταντίνου) και δωρεάν μεταφορά στην πλατεία Κολωνακίου έως τις 17.00.
Ο Αμερικανός συνθέτης μιλά για την ενορχήστρωση του «Ορφέα» με σύγχρονα όργανα και για τη δύναμη της μουσικής ενός έργου που 419 χρόνια μετά εξακολουθεί να ακούγεται τολμηρό
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
19°
