Το «αντίο» στον ακούραστο εργάτη της αρχαιολογίας, Βαγγέλη Κακαβογιάννη

Γεννήθηκε το 1938 στο Λαύριο. Εργαζόταν και σπούδαζε παράλληλα, προσπαθώντας να ακολουθήσει το όνειρό του, που ήταν η αγάπη του για την αρχαιολογία. Αναδείχθηκε σε έναν διακεκριμένο αρχαιολόγο, ο οποίος εργάστηκε με σεβασμό και υπευθυνότητα σε ανασκαφές σε όλη σχεδόν την Ελλάδα: Αν. Μακεδονία, Κυκλάδες, Μεσσηνία, Δωδεκάνησα, Έδεσσα, Θεσσαλία, Αττική. Η νεκρώσιμη ακολουθία θα τελεστεί αύριο, Τρίτη 30 Αυγούστου 2016, στις 16:30, στον ιερό ναό Αγίας Παρασκευής στο Λαύριο.

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) αποχαιρετά τον ακούραστο εργάτη της αρχαιολογίας με μια ανακοίνωση: «Ο Βαγγέλης Κακαβογιάννης, παράδειγμα σεμνού και αυτοδημιούργητου αρχαιολόγου, αγωνίστηκε μέσα από δύσκολα και πολλές φορές δυσερμήνευτα για άλλους σκάμματα και ιδίως στους δύσκολους εργαστηριακούς αρχαιολογικούς χώρους του Λαυρίου, γέννημα θρέμμα και ο ίδιος του τόπου της εργατιάς των μεταλλωρύχων, διδάσκοντας εμάς τους νεότερους αλλά και παλαιότερους συναδέλφους του μεθοδολογία ανασκαφής και μελέτης του υλικού, δηλαδή το Α και το Ω της αρχαιολογίας», σημειώνουν οι αρχαιολόγοι του ΣΕΑ.

«Αυστηρός με τον εαυτό του αλλά με την υπομονή και την καλοσύνη του πραγματικού δασκάλου για τους άλλους, μας μάθαινε ότι οι ανασκαφές δεν είναι προσωπική μας περιουσία, ότι τα ευρήματα πρέπει να δημοσιεύονται και να μοιράζονται στους ειδικούς για να γίνονται κτήμα όλων και προπάντων της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας», επισημαίνει ο ΣΕΑ για τον εκλιπόντα, χαρακτηρίζοντάς τον «άοκνο μελετητή και πιστό εργάτη της αρχαιολογίας», ειδικά τη δύσκολη εποχή των εργαστηρίων, «εκεί δηλαδή που παράγεται η τέχνη μέσα από τον μόχθο και την σκληρή δουλειά».

Ο Βαγγέλης Κακαβογιάννης «δεν κυνήγησε αξιώματα, δάφνες και τίτλους ούτε υπέκυπτε στους ισχυρούς, κατά τα άλλα, τοπικούς παράγοντες ή τα μεγάλα συμφέροντα ατόμων ή εταιρειών», συμπληρώνει η ανακοίνωση, που, μεταξύ άλλων, τονίζει «τη σεμνότητα και το ήθος» του εκλιπόντα, στοιχεία που τον χαρακτήριζαν από τα πρώτα χρόνια της υπηρεσιακής του καριέρας και τα οποία, όπως επισημαίνεται, «διαπιστώσαμε όλοι μας και κατά το σύντομο δυστυχώς χρονικό διάστημα που υπηρέτησε στην Ρόδο και όταν διετέλεσε Διευθυντής Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, πριν από την αφυπηρέτησή του από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, ύστερα από την πολυετή του δόκιμη και σκληρή δουλειά στον χώρο».