Γυμνό ποδοβολητό σε βαθύ, ερεβώδες δάσος, ανάκατα ξανθά μαλλιά, πληγωμένα μέλη και κοντινό πλάνο σε ματωμένο νεγκλιζέ, μέσα στο πυκνό σκοτάδι διακρίνουμε το πανικόβλητο κορίτσι να αλαφιάζει μακριά από τον διώκτη του με πνιχτές κραυγούλες και κλεφτές ματιές πάνω από τον ώμο σε μια φιγούρα με κλεφτοφάναρο, ταυτόχρονα τα τύμπανα χτυπάνε και τα πρώτα credits των τίτλων πέφτουν σε βαθύ μπλε του κοβαλτίου, ενώ έχει καταστεί εξαρχής προφανές ότι όλο αυτό δεν πρόκειται να τελειώσει καλά.
Απότομο τέλος σκηνής και πέρασμα στην επόμενη σεκάνς, με το ημερολόγιο να γράφει Δευτέρα 3 Νοεμβρίου, 6:30 το πρωί, ημέρα πρώτη, όμως είναι και πάλι νύχτα, αξημέρωτη, ατέρμονη, πηχτή, σκανδιναβική, ενώ βλέπουμε για πρώτη φορά τη μικροκαμωμένη σιλουέτα με το νταηλίδικο βάδισμα και τη μόνιμη αλογοουρά να περπατά στη σκηνή του εγκλήματος λουσμένη στη βροχή. Γνωρίστε την ντετέκτιβ Σάρα Λουντ, φυσιογνωμία σαγηνευτικά ψυχρή, περσόνα εμμονοληπτική και θρυλική μορφή για τους τηλεοπτικούς δέκτες της βόρειας Ευρώπης, η οποία θα σας καθοδηγήσει βήμα βήμα από τη μια ανατριχιαστική αποκάλυψη στην άλλη, σε αυτό το 20ωρο σιρκουί που πρωτοπροβλήθηκε το 2007 στη Δανία, ακολούθως αγοράστηκε και έμεινε στο ψυγείο του BBC 4 για τέσσερα χρόνια, ώσπου οι περικοπές στο κρατικό κανάλι του επέτρεψαν να δοκιμάσει τον βηματισμό του στο prime time και, προς κατάπληξη όλων, να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη επιτυχία όλων των εποχών για τη βρετανική TV.
Οι Αμερικάνοι το έχουν ήδη διασκευάσει, οι κριτικοί το συγκρίνουν με το «Wire», ενώ οι ομοιότητες με το «Twin Peaks» οδήγησαν ακόμη και στο να χρησιμοποιηθούν οι ίδιες προωθητικές πρακτικές, μιας που τα διαφημιστικά «ποιος σκότωσε τη Νάνα Μπιρκ Λάρσεν;» ήταν μια ευθεία αναφορά στο παλιότερο σίριαλ του Ντέιβιντ Λιντς, όμως, πλην αυτών, λίγα μπορούμε να σας πούμε για το «Forbrydelsen», χωρίς να χαθεί το σασπένς.
«Forbrydelsen» σημαίνει «The Killing», και τα killings εξελίσσονται στην Κοπεγχάγη, μια πρωτεύουσα που μπορεί να βρίθει κοινωνικής ευαισθησίας, ωραίων δασών και καρτποσταλικής αρχιτεκτονικής, ωστόσο το μόνο που αγναντεύουμε εμείς είναι ένα παγερό γκρίζο, εναλλασσόμενο με δρόμους που αντικατοπτρίζουν πολύχρωμο νέον και τη γυαλάδα της νεροποντής. Μεγάλο μέρος της γοητείας του συνίσταται στο πόσο απλοϊκό μοιάζει εν πρώτοις: Μια 19χρονη βρίσκεται βιασμένη και κτηνωδώς δολοφονημένη. Η αστυνομία ρίχνεται στο κυνήγι του ενόχου, οι γονείς πενθούν, ο ουρανός σκοτεινιάζει ολοένα, οι πολιτικοί ενέχονται σε πολλαπλά επίπεδα διαπλοκής, η λακωνική ντετέκτιβ καταβυθίζεται σε ένα τριπ ανεπανόρθωτης διαταραχής, οι γρίφοι συσσωρεύονται οδηγώντας σε αδιανόητες εκδοχές, σταδιακά όλα συντελούν σε μυστήριο πρώτης τάξης, αυτή είναι τηλεόραση της υψηλότερης βαθμίδας που σε αρπάζει από τον λαιμό.
Το παρακολουθείτε στο Mega κάθε Τρίτη στις 23:30, ή το αγοράζετε σε box set ή το κατεβάζετε υποτιτλισμένο, από οποιοδήποτε torrent site. Η δεύτερη σεζόν έχει ήδη προβληθεί, ενώ η επόμενη, και θεωρητικά τελευταία, μόλις ολοκληρώθηκε. Εμείς την παρακολουθήσαμε ήδη, διαβάστε κριτική χωρίς spoilers εδώ
Σειρά αργόσυρτη, με ερμηνείες άνισες, πλάνα στενά, να κόβουν διαρκώς τον ορίζοντα (χαρακτηριστικό της φτηνής τηλεόρασης) σαν να διαδραματίζονται όλα σε δυο μέτρα χώρο
17°
