Κληρονομική σε μεγάλο βαθμό η υπνοβασία

Η υπνοβασία είναι σε μεγάλο βαθμό κληρονομική, δείχνει καναδέζικη ιατρική έρευνα που μόλις δημοσιεύτηκε σε παιδιατρικό περιοδικό, προτρέποντας (πρώην) υπνοβάτες γονείς να είναι προετοιμασμένοι γι΄ ανάλογα φαινόμενα στα παιδιά τους. Η ίδια έρευνα ασχολείται και με το νυχτερινό τρόμο των ποαιδιών.

Λεπτομερέστερα, η ερευνητική ομάδα του με επικεφαλής τον κ. Ζακ Μονπλεζίρ του Νοσοκομείου «Σακρ Κερ» του Μοντρεάλ, δημοσίευψε τα πορίσματά της στο αμερικάνικο παιδιατρικό περιοδικό «JAMA Pediatrics», με στατιστικό υλικό από 1.940 παιδιά.

Η βασική διαπίστωση είναι ότι ένα παιδί, το οποίου και οι δυο γονείς είχαν κάποτε υπνοβατήσει, έχει 60% πιθανότητες να γίνει και το ίδιο υπνοβάτης.

Όσο πιο έντονο ιστορικό υπνοβασίας υπάρχει στην οικογένεια, τόσο πιο πιθανό είναι να γίνει υπνοβάτης και το παιδί. Τα παιδιά, των οποίων ο ένας γονέας ήταν υπνοβάτης, έχουν τριπλάσια πιθανότητα να γίνουν επίσης υπνοβάτες, σε σύγκριση με τα παιδιά που κανένας γονέας τους δεν υπνοβατούσε. Αν και οι δύο γονείς ήσαν υπνοβάτες, τότε είναι σχεδόν επταπλάσια η πιθανότητα να γίνει και το παιδί τους υπνοβάτης.

Αν ένα παιδί δεν είχε κανένα γονιό υπνοβάτη, τότε η πιθανότητα να υπνοβατήσει είναι 22,5%. Με ένα γονιό υπνοβάτη, το ποσοστό ανεβαίνει στο 47,4%, ενώ και με τους δύο γονείς, στο 61,5%. Σε ηλικία δυόμιση - 13 ετών, το ποσοστό εμφάνισης της υπνοβασίας φτάνει το 29,1%. H διαταραχή είναι σπανιότερη στην προσχολική ηλικία, ενώ στα δεκάχρονα παιδιά φτάνει το 13,4%.

Η υπνοβασία, αρκετά συνηθισμένη παιδική διαταραχή του ύπνου, σπάνια συνεχίζεται στην εφηβεία κι ακόμα σπανιότερα μετά την πλήρη ενηλικίωση. Μαζί με το «νυχτερινό τρόμο» (έντονος φόβο και κραυγές του παιδιού τη νύχτα), ανήκουν στην κατηγορία των παραϋπνιών (parasomnias).

 Ως προς το νυχτερινό τρόμο, η έρευνα έδειξε ότι πάνω από τα μισά παιδιά ηλικίας ενάμιση έτους έως 13 ετών (το 56%) κάποια στιγμή τον εμφανίζουν. Στην ηλικία του ενάμιση έτους, η συχνότητα εμφάνισης της διαταραχής αφορά πάνω από το ένα τρίτο των παιδιών (34,4%), ενώ στα 13 τους το ποσοστό έχει περιοριστεί στο 5,3%.

Υπάρχει και ο συνδυασμός: τα μικρά παιδιά έως τριών ετών που εμφανίζουν νυχτερινό τρόμο είναι πιθανότερο (ποσοστό 34,4%) να εμφανίσουν και υπνοβασία μέχρι τα πέντε τους, σε σύγκριση με τα παιδιά που δεν έπασχαν από νυχτερινό τρόμο (21,7%).